Daha büyük fotoğraf
Fehmi KoruYeni Şafak Gazete Yazarı
00:00, 04/07/1999, Pazar • Yeni Şafak Haber Merkezi
Abdullah Öcalan''ın yakalanması, Türkiye''ye getirilmesi ve yargılanıp idama mahkum edilmesinin ''fırsat'' olduğunu söyledik. Nasıl bir fırsat bu? Türkiye''nin sıkıntılarının kökünde baskıcılıktan medet uman yönetim tarzı yatıyor. Farklılıklardan korkan, kimlik iddialarından hoşlanmayan, vatandaşlara hayat tarzı hatta inanç dayatan bir yönetim anlayışı bu.
Böyle bir anlayışın tepki çekmemesi mümkün değil. Nitekim, baskıların zayıfladığı her dönemde, baskıcı zihniyet, tepki duyanlar tarafından, bir biçimde köşeye sıkıştırıldı. DP ve AP''nin başarılarında, geçmişte Serbest Fırka ve Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası''nda uç veren muhalif söylemin payı büyüktü. 1994 ve 1995 seçimlerinde RP''yi ''birinci parti'' haline getirenler de farklılıklardan korkmayan, kimlik dayatmaya karşı çıkan kitlelerdi.
Hedef alınanlar geçmişte demokrasinin nimetlerinden yararlanmış, sistem içi tepkilerle sonuç almayı başarmış bir kesim olmasaydı, 28 Şubat sonrasında yaşananlar, ülkeyi talihsiz bir döneme sokabilirdi. İslâmî söylemin, Türkiye''de, geleneksel olarak şiddet kullanmayı asla düşünmeyen, buna ters bakan bir kitlesi var. Yabancıları ve yabancılara bakarak hizaya girenleri şaşırtan, tavrı ''takıye'' gibi yorumlatan bu özellik: Kendisini devletin sahibi gören, demokrasiyi benimsemiş bu kesim, zorlansa bile, şiddete başvurmayı düşünmüyor; bütün yaptığı baskıcı dönemin geçmesini sabırla beklemek...
Buna karşılık, ''kimlik'' noktasında sıkıntı yaşadığı iddiasındaki ''etnik'' farklılığı fazlaca vurgulayan kesim aynı durumda değil. Cumhuriyet döneminde sayıları 34''e varan isyan hareketleri ve kalkışmalarda o kesimin şiddete başvurabilme özelliği önemli bir rol oynadı. Dünyada farklılıkların hoşgörüyle karşılandığı, kültürel kimlik iddialarının dinleyen kulak bulabildiği yeni bir döneme girildiğinde, etnik özellikli kimlik talepleri bizde de kendini hissettirdi. Taleplerin kendini şiddet biçiminde gündeme dayatması, talebin ''etnik kimlik'' ile ilişkisi ve o kimliği öne çıkartanların şiddet kullanmayı reddetmeyen tavrı yüzündendir.
Abdullah Öcalan''ın İmralı''da bulunması, işte bu değerlendirme ışığında, Türkiye için bir ''fırsat'' teşkil ediyor.
Terörün örttüğü ve ne zaman gündeme gelse "Terör varken bu konular konuşulamaz bile" cevabı verilmesini getiren, ya da, "Teröristlerle masaya oturulmaz" haklı reddinin seslendirilmesine sebep olan sorunun altında, farklı kimliklere hoşgörüyle bakılmasını sağlayan dünyadaki yeni anlayış yatıyor. İnsanlar, aynı ülkenin vatandaşları oldukları halde, etnik, dinî, mezhebî ve cinsel kimliklerini hiç korkuya kapılmadan ön plana çıkartabiliyorlar bugünün dünyasında. Kendisini girift uluslararası ilişkilerle ve ittifaklarla güvence altına alan devletin, farklılıklar konusunda rahatsızlık duyması gerekmiyor.
Türkiye''nin gelenekleri de, farklı kimliklerin, aynı coğrafî birlik ve tek bir vatanda var olabilmesine müsait aslında. Herhangi bir kişinin veya o kişilerin oluşturdukları örgütlerin, inançları, etnik yapıları, mezhebî ve dil farklılıkları temelinde dile getirdikleri taleplere duyarsız kalmayı gerektiren bir hassasiyete kapılmak anlamsız. Esasen, belli odakların, kendilerini ''farklı'' hissedenlerden yükselen haklı taleplere kulak tıkamaları ve baskıcı anlayışı sürdürmeye çalışmaları yüzünden zayıflamış olan Türkiye''nin gücü, her türlü kuralsız gelişmeyi önleyebilecek çapta. Türkiye, lüzumsuz alınganlık gösterip paranoya sınırlarında dolaşarak, kendisine haksızlık ediyor.
Abdullah Öcalan yakalandı, yargılandı ve idama mahkum oldu. Bu sürecin sonunda PKK terörünü sona erdirme fırsatı ele geçti. Terör yüzünden dinlenmek bile istenmeyen değişim taleplerini gözden geçirme bakımından uygun bir ortam oluştu. Dışarının baskılarına ve içerideki baskıcı anlayışlara kulak tıkayarak, Türkiye''nin önünü açacak, ekonomik sıkıntılarını çözecek, iç barışı getirecek büyük bir atılım gerçekleştirmek, böyle bir ortamda, eskisinden daha çok mümkündür.
Baskıcı olmayan, farklılıklardan korkmayan, inanç, ibadet, düşünce ve düşünceyi ifade özgürlüğü ile örgütlenme ve girişim özgürlüklerini bütünüyle hayata geçiren, hukukun üstünlüğüne inanmış insanların ülkesinde, şiddete de, şiddetin zorladığı idam türü cezalara da yer yoktur.
"Öcalan''a verilen ceza infaz edilsin mi, edilmesin mi?" tartışması, bu daha büyük fotoğrafın yanında, ne kadar önemsiz kalıyor, değil mi?
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.