Evim, güzel evim

Akşam televizyonda seyrederken spikerin olayı yargısız nakletmesi çekmişti; "Herhalde zaman darlığından ne olduğunu tam kavrayamadılar, yarın gazeteler yapılanın vahametini yansıtırlar" düşüncesiyle kendimi avuttum. İki gündür büyük bir hayal kırıklığı yaşıyorum.

Vatandaşın devletinden beklediği asgari görev olan ''mahremiyeti koruma'' ve ''mesken masuniyeti'' gibi ''ilkel'' toplumlarda bile varolan şartların ortadan kalkması kimseleri fazla rahatsız etmemişe benziyor.

Olayı herhalde biliyorsunuz: İzmir''de, dini cemaatlerden biriyle irtibatlı olduğu söylenen öğrencilerin kaldığı iki eve düzenlenen baskınlarda altı genç ''yakalandı'' ve gözaltına alındı. Gençlerin bazısı üniversite öğrencisi, bazısı askeri öğrenci, biri de öğretmenmiş... Gözaltına alınanların, şimdi moda olan biçimde paltoları başlarına geçirilmiş halde evden çıkarılmaları ekranlara yansıdı. Öğrenci evlerine, İl İdaresi Yasası hükümleri uyarınca, mühür vurulduğu da bildiriliyor.

Ev veya mesken, bütün hukuk sistemlerinde, kişinin mahremiyeti ile irtibatlı bilindiği için doğal dokunulmazlığa sahiptir. Güvenlik güçleri, içinde yasadışı bir faaliyet yürütüldüğüne dair ikna edici karineler bulunduğu taktirde ve ancak mahkeme kararı ile, meskene girebilirler.

Öğrencilerin, yaka-paça gözaltına alınmasını ve evlerine utanç verici biçimde ''mühür'' vurulmasını gerektiren ''suçları'' ne olabilir? Bir evde beraberce kalmaları mı? Evlerine misafir kabul etmeleri mi? Tek başlarına veya topluca kitap okumaları mı? Okudukları kitabın dini bir eser olması mı? Sivil öğrencilerin asker öğrenciler ile biraraya gelmeleri mi? Bunların hiçbiri yasalara göre suç sayılabilecek eylemler değil. ''Basılan'' iki evde mesken masuniyetini ihlâl etmeyi mazur gösterecek bir durum olduğunu sanmıyoruz.

Daha çok tek parti döneminde, demokrasiye geçildikten sonra azalan bir uygulama olarak, dini kitap okunan evlere baskın düzenlendiği, toplu halde Risâle-i Nur kıraat ettikleri için insanların tutuklandıkları durumlar oldu geçmişte. O dönemlerde bile, yargı, okunan eserlerin ''yasak'' olmadığını karara geçirmekten geri durmamıştı. Ev baskınları ve okuduğu kitap yüzünden gözaltına alınma uygulamaları TCK 163''ncü maddenin kaldırılmasıyla birlikte tarihe karıştı. İzmir''de yaşanan olaydan sonra, buna, "Tarihe karıştığı sanılıyordu" demek daha doğru olacak...

Metafizik, ''insan'' olanın zihin dünyasını zorlayan bir alandır ve akıl karıştıran bir çok soruya, tek başına ya da sadece kitap okuyarak, cevap bulmak mümkün değildir. Dünyanın her tarafında olduğu gibi ülkemizde de, yaşlılar kadar gençler de, dini konularda sohbet amacıyla biraraya gelirler. Bu yaşımda, fırsat buldukça, dini bilgilerimi artıracak vesilelerden ben uzak durmuyorum, çocuklarımı sohbetlere katılmaları için sürekli teşvik ediyorum. Yetişme çağındaki gençlerin cevabını aradıkları soruları bir bilen bulup sormalarından doğal bir şey olamaz.

Acaba, sorun, askeri öğrencilerin dini konulara merakı veya sivil öğrencilerle biraraya gelmeleri midir? Ancak, metafizik, sivil-asker ayırt etmeksizin, herkesi içine çeken meraklı bir alandır; askeri öğrencilerin de akıllarını tatmine kavuşturacak sorulara cevap aramalarını yadırgamamak gerekiyor. Günümüz şartlarında, askeri öğrencilerin sivil öğrencilerle birlikteliğinin, sosyal temaslarının teşvik edilmesi de gerekir.

Görüldüğü gibi, ekranlara yansıyan, gazetelerde yer bulan İzmir''deki iki eve Jandarma baskını haberi, yansıdığı biçimiyle, hukuk, siyaset ve sosyal ilişkiler bakımından pek anlaşılamıyor. Öğrencilerin sanki büyük bir suç işlemişler gibi yaka-paça derdest edilmeleri, evlerinin mühürlenmesi ise her bakımdan garip kaçıyor. Olayın, çok gerilerde kalmış, unutulmaya yüz tutmuş yanlış uygulamaların 21. yüzyıla doğru hızla yol alınan günümüzde hortlatıldığı endişesini zihinlere üşüştürmesi de cabası...

Acaba, ekranlarda görünenden, gazetelere yansıyandan öte, bilinmeyen, uygulamayı haklı gösterecek bir yönü olabilir mi bu olayın? Bizim bilmediğimiz, haberi verenlerin malumu olan ''çok önemli'' bilgiler sebebiyle mi, ''mesken masuniyeti'' esasını savunması gereken medya, olayı kınamadı?

Ben yine de hatırlatayım: ''Mesken masuniyeti'' ilkesi bir kere çiğnenmeye başlandı mı, o alışkanlıkla sıranın kime geleceği, uygulamanın nerede duracağı hiç belli olmaz.