Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

İnsanların birbirini "Allah aşkına hiç iyi bir şey olmuyor mu?" diye sorguladıkları bir ülkede, nadir iyi şeylerden biri Oktar Babuna kampanyasıydı. Epey uzun zamandan beri ilk defa, çoğumuz hane halkımızın herbiri için bir milyon TL ödeyerek kampanyaya mali yardımla katıldık. Bazımız illerde düzenlenen etkinliklerde kan vererek ilik bankasının oluşmasına katkı sağladı. Bazımız da, elimizdeki medya imkanlarını kullanarak, dikkatleri bu büyük olaya çekmeye çalıştık.

Şimdi hepimiz "Ne oldu?" diye birbirimize soruyoruz. Son yılların en sivil kampanyası nasıl oldu da büyük bir hayal kırıklığıyla sona erdi? Para verip maddi yardım sağlamakla, kanımızı bağışlamakla yanlış mı yaptık? Bizim yanlışımız neydi, kampanyayı düzenleyenler nerede yanıldı? Birkaç aydır süren kampanyaya başlangıçta göz yuman, destek veren devlet, neden şimdi müdahale edip onu birdenbire bitirme ihtiyacı duydu?

Daha sorulacak pek çok soru var, ama bu kadarı da yeter. Sonuçta, hepimiz hayal kırıklığına uğradık, hepimiz aldatıldığımız hissine kapıldık ve hepimiz şimdi şaşkınız.

Kanın ilik uygunluğu açısından test edilmesi Türkiye''de kolay gerçekleşemiyor, keşke gerçekleşseydi. Bugünün dünyasında, özellikle ekmeğini başka ülkelerde çıkaranların sayısının milyonlarla ifade edildiği bizim insanlarımız gibi global turist durumunda olanların kanı ''genetik bir sır'' değil. Bu açıdan, eğer imkan varsa başka ülkelerdeki test kolaylıklarından yararlanmakta bir mahzur olamaz. Nitekim, başlangıçta fazlaca kullanılan ''genetik şifre'' gerekçesi, artık hiç duyulmuyor.

Tahlillerin pahalı olması da bir bahane. Nelere para harcanmıyor ki? Beni, ailemin fertleri adına kampanyaya yatırdığım toplam 10 milyon TL''nin kan testi için kullanılıp kullanılmadığı ilgilendiriyor. Bir de, test edilen örneklerin ''ilik bankası'' sistemi içerisinde ihtiyacı olanların işine yarayacak hale getirilmesi... Bu iş için kolları sıvayan genç hekimleri, hiçbirini tanımasam bile, kampanyadaki başarılarına bakarak, bunu da başaracak kadro olarak gördüm.

Geçenlerde bir yabancı gazeteci, kendisiyle yapılan mülakatta, "Sizde dinci parti gerekiyorsa onu da devlet kurmak ister" diyordu. Doğru bir tespit. Türkiye''de, sol faaliyetlerin yeni yeni kımıldamaya yüz tuttuğu 1940''lı yıllarda, komünist oldukları iddiasıyla karşısına çıkarılan gençlere, devrin Ankara Valisi Nevzat Tandoğan, "Bu ülkeye komünizm gerekiyorsa onu da biz getiririz" dememiş miydi? Devlet, 1920''lerde, ''Yeşil Ordu'' girişimiyle kendi sol parti versiyonunu denemişti zaten. Serbest Fırka da, devletin, kendi muhafazakar parti denemesiydi. Bizde devlet hiçbir şeyi denetimi dışında bırakmaz.

Oktar Babuna''nın hastalığı vesilesiyle düzenlenen ilik bankası kampanyası bu açıdan önemli bir ''ilk''ti. Solu-sağı denetimi altında tutmayı seven, sivil toplum etkinliklerine kuşkuyla bakan devletçi bir anlayış geçerliliğini bütün hızıyla sürdürürken, bu kampanya ile, son yılların en geniş, ne yaygın, en heyecan verici sivil girişimi başlatılmıştı. Kim oldukları bilinmeyen, isimlerini ön plana çıkartmayan kampanya yöneticileri, toplumdan gördükleri destekle, kampanyayı sürdürdüler. Bir yandan para öte yandan kan toplanıyor, toplanan kanlar özel uçaklarla tahlil edilecekleri ülkelere ulaştırılıyordu. Böyle bir sivil organizasyona, onbinlerce insanın kendiliğinden hareketlenmesine bizim devletin göz yumması beklenemezdi. Merak edilmesi gereken, kampanyanın şu anda neden durdurulduğu değil, böyle bir kampanyanın başlatılmasına nasıl müsamaha edildiği konusudur.

Önümüzdeki yüzyılda devlet kurumunun dünya çapında ciddi bir değişim yaşayacağının işaretleri şimdiden alınıyor. Kendiliklerinden oluşan ve örgütlenen sivil toplum girişimleri bir çok alanda öncülüğü kendi ellerine alıyorlar. Bizdeki tarihi çok eskilere dayanan vakıf kurumunun günümüze uyarlanmış biçimi bu sivil toplum örgütleri... Siyaseti etkileyecek, sosyal olayları yönlendirecek, insan haklarını bir standarda bağlayacak, sağlık ve eğitim gibi konularda öncülüğü devletten alacak yepyeni bir yapılanma söz konusu.

Dünyanın gittiği istikamet de bu. Oktar Babuna kampanyasının ortaya koyduğu gibi bizim insanlarımızın arzuları da kendi kaderlerini etkileyen konularda sivil girişimleri desteklemekten yana. Kim olduklarını bilmediği kişilerin çağrısıyla para bağışlayan, kan veren insanımız davranışıyla bunu ifade etmeye çalıştı işte.

Ben şahsen aldatıldığımıza inanmıyorum. Oktar Babuna için seferber olmakla iyi bir iş yaptık. Toplanan kanlarımız lösemili hastalardan ilik aşısıyla kurtulabilecek olanlar için bir umut olacak. Daha da önemlisi, kampanyanın kendisinin, sivil girişimlerin bu ülkede zemini bulunduğunu ispat etmesidir.

Oktar Babuna kampanyası, bu ülkede iyi işlerin de yapılabileceğini gösterdi, umudumuzu pekiştirdi; bana inanın.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...