Muhasebe

Çok yoğun bir dönemi geride bırakıyoruz. İnsan hâfızası zayıf olduğu için yaşananlar kolay unutuluyor. Ben kendi hesabıma, 8-18 Mart arasında yazdığım yazılardan derlediğim bazı bölümleri sizlere sunmakta yarar gördüm. ''Seçimi erteletme lobisi'' bayağı mesafe aldı.

Seçimi erteletme lobisi'' bayağı mesafe aldı. Türkiye Büyük Millet Meclisi seçim tatilini yarıda kesiyor. (..) FP''nin derdinin, seçimi erteletmekten çok aradaki kargaşadan kendi lehine yasal düzenlemeler çıkartmak olduğu açık. Meclis toplanmışken Necmettin Erbakan''ın yasaklılık hali SPY''nda bir değişiklikle kaldırılabilir; TCK 312. madde mağdurlarını rahatlatacak bir düzenlemeye gidilebilir. Bunun bedeli seçimin ertelenmesiyse, DSP''nin arkasına aldığı görülen rüzgârın dinmesini beklemek de FP''nin işine gelebilir. Seçimin ertelenmesi yasağı yasayla kaldırılmış Necmettin Erbakan''ın aday olabilmesini sağlayacağı için de ayrıca gerekli. Hangi hesapla harekete geçtiklerini bilmesek bile, FP''li bazı siyasilerin, küskünlerle birlikte hareket ettiklerini görebiliyoruz.

Bu hesapların boşa çıkacağını öngörmek için siyaseti veya siyasileri çok iyi tanımak gerekmiyor. Sürecin FP''nin gündemine ilişkin maddelerinin gerçekleşmeye doğru yol alması durumunda pek çok ''küskün'' yan çizmeye başlayacaktır. ''Küskün'' denilenlerin önemli bir bölümünün, destek vermeselerdi 28 Şubat''ın asla gerçekleşemeyeceği tipler olduğunu unutmamak gerekiyor. FP, böylesi bir şâibeli girişime destek verdiğiyle kalacak, 18 Nisandaki seçime bir de bu nakiseyle girecektir. (Yanlıştan doğru çıkmaz, 10 Mart 1999)

Siyasete kendi doğallığını bozacak hukuki müdahalelere baştan beri karşı çıkmanın sağladığı rahatlıkla, biz, bu tür arkadan dolaşarak puan almayı kimseye yakıştıramadığımızı söyleyebiliriz. İnsanların veya sistemin zaafından yararlanarak zoraki gündemleri hayata geçirmenin kimseye yararı olmaz. Erbakan ve arkadaşlarına reva görülen anlamsız cezalar elbette yanlıştır, TCK 132. maddenin siyasi haklarından mahrum ettiği kişilerin uğradığı muamele asla tasvip edilemez; ancak bunların üstesinden karmaşayı kullanarak gelmeye çalışmanın hiçbir anlamı bulunmuyor. Yeni gelecek Meclis, sisteme dışarıdan müdahalelerin bâriz izlerini de ortadan kaldırmayı becerecektir.

Sözün kısası şu: 18 Nisanda yapılacak seçim milletin hakemliğine başvurma imkânı veren önemli bir fırsattır; bu fırsatı, yanlış değerlendirmelerle, küskün milletvekillerini kullanarak heba etmek ülkeyi kaosa sürükleme tehdidini de beraberinde getiriyor. Buna ise kimsenin hakkı yoktur. (İyi düşünmek gerek, 8 mart 1999)

Bu hesap, gelişmelerin FP''lilerin istekleriyle taban tabana zıt bir yöne doğru yol almak zorunluluğu yüzünden yanlış. RP''nin başına gelenlerin sebebi bir ''darbe'' idi, o ''darbe''nin etkilerinin, benzer bir zihniyete, aynı kadroya ve ortak sistem dışı desteğe sahip başka bir ''darbe'' ile giderilebileceğini düşünmek, kusura bakmasınlar ama, büyük bir saflıktır.

''28 Şubat''ın yanlışlıklarını ortadan kaldıracak, mağdurlarının mağduriyetini giderecek, sistemi yeniden kurum ve kurallarına kavuşturacak olan tek bir gelişme var: Seçim... Sandığın ortaya konulmasını ve milletin hakemliğini geciktirecek her girişim, ''28 Şubatçı'' toplum mühendislerine, eksilmeye yüz tutmuş güçlerini iade etmekten başka bir işe yaramaz.

Türkiye''nin ihtiyacı olan sivil veya sivil olmayan bir ''darbe'' değil, darbeleri gündemden çıkaracak kapsamda bir sivilleşmedir. (''Sivil darbe'', 11 Mart 1999)

Birkaç ay öncesine kadar, ''seçim ittifakı'' yapacakları söylentilerine hak verdirecek kadar yakın görünen FP ve DYP, Meclis''in yeniden toplanmasına yol açan süreçte, birbirlerinden giderek uzaklaşmaya başladılar. İki partinin sözcüleri, incitici sözleri, başkalarından çok birbirlerine yöneltiyorlar. Süreç sona erip seçimin kaçınılmazlığı ortaya çıktığında, sürecin başında muhtemel koalisyon ortağı görülen iki partinin birbirine ters konuşlandığı görülecek. (..)

1995 genel seçiminden buyana geçen süreyi, RP''nin iktidardan dışlanması yüzünden, ülke olarak yitirdik; benzer bir kaybı göze almak bir cinayettir. Keşke FP, kendine özgü sebeplerle uzağında kalamadığı bu süreci, ANAP ve DSP ile yakınlaşmak için kullanabilseydi; ancak, bunun söz konusu olmadığı, her iki partinin kendilerini FP alternatifine sıkı sıkıya kapalı tutmalarından belli. DYP ile başlayan uzaklaşma ise, seçim sonrasında sıkıntı teşkil edecek bir boyuta şimdiden ulaştı. (Onurlu çekiliş mümkün, 18 mart 1999)

Meclis''in toplanmasıyla başlayan süreçte, girişimde ön planda görünenlerin uğrayacakları zarar hesabında bir eşitsizlik var. ''Küskünler'', tanımları gereği, partileri tarafından dışlanmış, seçim ertelenmezse milletvekili sıfatından mahrum kalacak kişiler; girişim başarısız olsa bile, ''küskünler''in Meclis''i zorlamakla kaybedecekleri hiçbir şey yok. Buna karşılık, destekçi görünen FP, girişimin akamete uğraması halinde, büyük bir siyasi darbe alacaktır. Sadece şu kadarını söyleyelim: Kendisine bu seçimin en kârlı çıkacak partisi gözüyle bakılan FP, kargaşaya omuz vermesi yüzünden sadece birkaç puan bile kaybetse, bunun milletvekili sayısı olarak sandığa yansıması ihmal edilemeyecek bir boyutta olacaktır.

Keşke sonunda sorulacak "Değer miydi?" sorusu "Değer mi?" biçiminde dün sorulsaydı. Yine de uyaralım: Zararın neresinden dönülse kârdır. (Geç kalmış bir soru, 14 Mart 1999)