Önemli bir açıklama
Fehmi KoruYeni Şafak Gazete Yazarı
00:00, 05/09/1999, Pazar • Yeni Şafak Haber Merkezi
Genelkurmay başkanı Org. Hüseyin Kıvrıkoğlu''nun, önceki gün gazetelerin Ankara temsilcileriyle yaptığı sohbet, dün bazı gazetelerde yer aldı; dâvet edilenler arasında temsilcisi bulunmadığı için, Yeni Şafak okurları bu önemli konuşmanın ayrıntılarından maalesef mahrum kaldılar. 28 Şubat sürecinin gerekirse bin yıl devam edeceği haberini bu yüzden sizler dün okuyamadınız.
Bir parti milletvekilinin, ilçe belediye başkanının odasında, "Gölcük merkezli deprem gâvur komutanlar yüzünden oldu" türü saçma sapan bir konuşma yaptığı bilgisini de... Bu arada, "Kimin ne yazdığını biliyor, takip ediyoruz" cümlesiyle bazı gazeteler ve yazarların yakından izlendiği, Apo''nun asılmasında kararın hükümete ait olduğu da öğrenildi. Org. Kıvrıkoğlu, Devlet Bahçeli ve MHP''yi kast ederek, "Anayasanın değiştirilemez maddelerini benimsemeyen ya da benimser gibi yapan partilere sıcak bakmamız söz konusu olamaz" da demiş...
Dünyanın her tarafında genelkurmay başkanlarının konuşması önemli haberdir; bu sebeple, gazetelerin bir çok başka haberi iterek konuşmaya geniş yer vermeleri çok doğal. Başka ülkelerde, o konumdaki askerler, ya hiç konuşmaz, ya da konuştuklarında askerî konularda görüş bildirirler; ancak Türkiye''nin ''kendine özgü'' şartlarını göz ardı etmenin kime ne yararı var?
Org. Kıvrıkoğlu''nun çıkışı, askerlerin kendi alanları dışında kalan konularla ilgilerinin hâlâ sürdüğünü ülkeye ve bütün dünyaya ilân etmiş oldu. Depremle başlayan Türkiye''ye yabancı gazeteci ilgisi henüz bütünüyle tavsamadığı için, bu konuşma, dışarıda da yankı bulacaktır. Eğer beklediğimiz türden bir yankıyla karşılaşırsa, değerlendirmeler, deprem yaralarının taze olduğu ülkemiz açısından bakalım ne tür sonuçlar verecek?
Genelkurmay başkanı böyle bir açıklama yapma ihtiyacını acaba neden duydu? O konumdaki bir insan durduk yerde açıklama yapmayacağına göre, bu çıkışın bir sebebi olmalı; ama ne?
Ülke bir deprem felâketiyle sarsılmışken her kafadan bir ses çıkmasını, mağdurların yüksek sesle sızlanmasını, bazılarının ileri geri konuşmasını garip karşılamamak gerekir; Türkiye gibi sarsılsın, çeşitli aykırı görüşler Amerika''da bile orta yerde dolaşmaya başlayacaktır. Bu bakımdan, bir siyasinin (eğer gerçekten söylenmişse) sözleri veya birkaç yazarın (eğer gerçekten yazmışlarsa) yazıları bu düzeyde bir tepkiyle mi karşılanmalıydı?
Eleştirilerin hep başka amaçlara yorulması da doğru değil. Org. Kıvrıkoğlu, "Asker depremde etkisiz ve geç kaldı" iddialarından hoşlanmadığını belli etmiş; oysa hoşnutsuzluğunu aktaran gazetelerde, devlet adına kurulan bir komisyonun raporunun, "Asker yardımda gecikti" biçiminde bir eleştiri içerdiği haberi de yer alıyordu aynı gün. Eleştirilen kişi ve kurumlara düşen gereksiz alınganlığa kapılarak savunmaya geçmek değil, hatayı tekerrür ettirmeyecek tedbirler almaktır. Devlet mekanizmasının döküldüğü görülen günümüz ortamında, "Asker, âfetlerde, bundan sonra daha çabuk davranacak" denilse, milletin yüreğine daha çok su serpilirdi.
28 Şubat süreci konusundaki tartışma aslında yararlı; Org. Kıvrıkoğlu''nun "Gerekirse bin yıl sürer" cümlesi, orduda devamlılığı vurguluyor. Ancak, süreç, aynı konuşmada, Milli Güvenlik Kurulu (MGK) ile ve MGK''nın 28 Şubat 1997 tarihli toplantısında alınan 18 maddelik kararla irtibatlandırıldığına göre, konunun artık ordunun özel ilgi alanı dışına çıkması gerekmez mi? MGK kararları, anayasal olarak, elbette hükümetlere yol göstericidir, ama o kadar; ''bin yıl'' takibe tâbi uygulama kararlarıyla devlet yönetildiği dünyanın neresinde görülmüş? Aftan söz edilen, demokratikleşme beklentisine girilen bir ortamda, bazı yazarların ordu tarafından ''yakın takibe alındığının'' açıklanması ve siyasilerin tavırlarına ''sıcak bakmak-sıcak bakmamak'' gibi öznel ölçülerle yaklaşıldığının ortaya çıkması da insanda değişik hisler uyandırıyor.
Türkiye, anayasanın değiştirilmesi bile teklif edilemez maddesinde "Demokratik, lâik, sosyal hukuk devleti" olarak tanımlanıyor; devletin her organının ve organları temsil eden kişilerin görevlerini de belirleyen yine aynı temel metin, yani anayasadır. Herkesin bu niteliklerin sadece lâfzına değil özüne de sadâkat göstermesi ve ülkenin itibarı konusunda titizliği elden bırakmaması gerekir. Sadece siyasileri veya sadece yazarları sorumluluk taşımak zorunda olan bir sistem, dünyanın dikkatinin bambaşka bir konu yüzünden üzerinde yoğunlaştığı ülkemiz için, iyi bir reklâm olmuyor. Oysa, bize hiçbir şey öğretmediyse, deprem, Türkiye''nin ciddi bir ''imaj'' sorunu bulunduğunu gözlerimize soktu.
Org. Kıvrıkoğlu''nun görüş açıkladığı konularda, Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel ile Başbakan Bülent Ecevit ne düşünüyorlar acaba?
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.