Bu “tehlikeli” adamı tanıyor musunuz?

İki gün sonra 28 Şubat.. Onuncu “sene-i devriyesini müdrik olduğumuz” şu günlerde bir 28 Şubat yazısı yazmak “farz” oldu.

(Şimdi bu “farz” sözcüğünü açıklamak da farz oldu. Bu köşe “blog” köşesi olmayıp bir “kamusal alan” olduğu için bu sözcüğe kamusal alanda yer vermek laikliğe aykırı mıdır, bilmiyorum. Bilmediğim için de çok korkuyorum!)

Evet bu 28 Şubat nedense aklıma hep 23 Şubat''ı getirir. 23 Şubat olduğunda da aklıma hep, 1948 yılının 23 Şubatı''nda ölen Hüseyin Avni Ulaş gelir.

“Avanak Avni”nin komik maceralarını hatmeden bir neslin, Hüseyin Avni''nin trajik macerasını bilmemesi dramatik bir tablodan başka bir şey değildir.

Hayır kendisi Erzurum milletvekilliği yaptığı ve ben de Erzurumlu olduğum için kendisini övüyor değilim.

Öyle olsaydı, 28 Şubat''ın “ruhsatname mercii” olan 27 Mayıs''ın “mimarı” konumunda olan Cemal Gürsel''i de sırf Erzurumlu olduğu için övüyor olurdum.

Mehmet Altan yıllardır haysiyetli bir aydın tavrı göstererek her yıl şubat ayında Hüseyin Avni''yi yazar..

Neden “haysiyet” sıfatını ekledim; çünkü Hüseyin Avni bazılarına göre “vatan haini” olarak tesmiye edilir ve böyle “adlandırıldığı” için bu demokrat düşünürün adını anmak cesaretli ve haysiyetli duruş ister.

Oysa Hüseyin Avni ne vatan hainidir ne de cumhuriyet düşmanı...

“Cumhuriyet ancak hürriyetle olur. Hürriyete istinad etmeyen bir cumhuriyet iğfalkardır..” demek cumhuriyet düşmanlığı mıdır?

Üstelik Hüseyin Avni saltanata karşıydı ve saltanata saltanat devam ederken de karşıydı.

Meclis''in üzerinde herhangi bir irade ve makam da tanımıyordu. Ona göre yasama, yürütme ve yargı gücüne sahip olan Birinci Meclis''in “gücünün sınırı” yoktu.

Yani, hazırladığı reklam filmi ile “Tehlikenin farkında mısınız?” diyen Cumhuriyet gazetesi gibi, Cumhuriyet kurulduktan sonra bu fikri dillendirmiş değildi.

O kadar ki Birinci Meclis''te bu düşüncelerini seslendirdiği için “Cumhuriyet düşmanı..” diye ithamda bulunanlar, Birinci Meclis''in Cumhuriyet Meclisi olduğunu zannedecek kadar cehalet numunesi sergileyebilmektedir.

Eh, Türklerin tarihini 1923''te başlatırsanız, TBMM kurulduktan itibaren üç buçuk yıl boyunca Osmanlı Devleti''nin devam ettiğini de “görmemiş” olursunuz.

(Gerçi “tehlike farkedici” Cumhuriyet gazetesi yine aynı reklam filminde “1881-2007.. Cumhurbaşkanlığı seçimi yaklaşıyor..” demek suretiyle Türklerin tarihini 42 yıl geriye çekmiş bulunuyor!)

Evet Hüseyin Avni Ulaş''a, Mahir Çayan ve arkadaşlarına gönderme yapan “Mahir, Hüseyin, Ulaş.. Kurtuluşa kadar savaş” nidası kadar bir önem ve değer atfetmeyenlerin, 87 yıl sonra Prof. Attila Yayla''yı linç etmeleri de bir tesadüf değildir.

Ne Atatürk''ün şahsına ne de Cumhuriyet fikrine karşı olan Atilla Yayla''nın derslerine geri dönmesi, hicran yarasından sadır bir kabuğu örtecek midir?

Beyni cıvımış, beyninin kabı ise kabuklaşmış olanların birilerini insafsız önyargıyla yargısız infaza tabi tutuşuna şu anekdot cevap verecektir:

Hakim, Hüseyin Avni Ulaş''a hitaben “Tamam serbestsin, beraat kararı verdik..” der. Hüseyin Avni, şaşkınlığını gizlemeden şöyle karşılık verir:

“Allah Allah, sizin bu mahkemeleriniz pek çok namuslu insanı idama yolladı. Düşünüyorum, acaba namusluluğumda bir zayıflık mı gördünüz de beraat kararı verdiniz”!

Neticede Hüseyin Avni gibi bir hürriyetperverin demokrasi mücadelesini ve 50''li yılların Akis dergisi ile 60''lı yılların Yön dergisinin diktacı tutumunu analiz etmeden “Cumhuriyetimize sahip çıkabilmemiz” mümkün değildir.

1000 yıl süreceği iddia edilen 28 Şubat''ı anlamamız ise hiç mümkün değildir.

Tabii pesimist değil optimist olmakta da fayda var; o nedenle, 28 Şubat''ın 29 Şubat''a denk gelmemesine ziyadesiyle sevinmeliyiz.

Çünkü 29 Şubat dört yılda bir “gündeme geldiği için” bu hesaba göre 28 Şubat, 4000 yıl sürecekti!