Müstesna bir insana rahmet dilekleriyle...

"Saçlar?n? pamuklaşt?racak yaşlara gelmiş olmas?na rağmen konaklarda büyümüş olman?n verdiği zarafet hâlâ bütün canl?l?ğ?yla duruyor üstünde. Konuşurken tarihin içinden konuşuyor. Üzerine kuşlar?n bile konmaktan ürkmeyeceği duru, güzel ve t?n?s? olan kelimelerle... Eski hayatlardan dem vuruyor. İlmik ilmik örülmüş günlerden, parmak uçlar?nda yaşanm?ş aile medeniyetlerinden sözediyor. Anlat?rken yüzünde biriken ifadeden ''eski''yi içinden hiç ç?karmad?ğ? anlaş?l?yor Hikmet Han?m''?n. Sözcüklerini, eskimeyen harflerle geçen o uzun hat y?llar? ve tezhiple müzeyyen k?l?nm?ş renk zamanlar?nda olduğu gibi sab?r ve özenle diziyor ard? ard?na. Açt?ğ? her kitap sayfas?n?n kendisiyle konuşmaya başlad?ğ?n? söyleyerek yaln?z olmad?ğ? kanaatinde ?srar ediyor. Geçmişle geleceğin buluştuğu yerde dimdik ayakta duran Hikmet Han?m, benim son zamanlarda gördüğüm en ''doğru'' insan fotoğraf?n? sergiliyor." diye yazm?ş?m önce…

Aradan bir zaman gelmiş, birkaç telefon konuşmas?yla sesine, lisan?na şahit olmuş, bununla şerefyâb olmuşum. Ona herkesin "Hikmet Anne" dediğini de böylelikle öğrenmişim. Bir türlü gidip elini öpememişim, ama birkaç bayram aray?p halini hat?r?n? sormuşum. Aradan bir zaman daha geçmiş, Hakk''?n rahmetine kavuştuğunu haber alm?ş?m. Epeyce gecikmeli olarak… Onu, bu dünyay? eksilterek gidenlerden bilmiş, yine yazm?ş?m:

"Hikmet Anne, neredeyse bir asra yak?n süren hayat?n? birkaç romana ancak s?ğd?rabileceğiniz bir zenginlikle yaşam?ş, eski İstanbul inceliğini bugünün hoyrat yaşant?s?na taş?ma güzelliğini göstermişti. Osmanl? ulemas?n?n son temsilcilerinden, Milli Mücadele''nin ilk y?llar?nda önemli vazifeler yapm?ş, Kaz?m Karabekir ve Mehmet Akif''le ahbapl?k etmiş, uzun y?llar Fatih Camii''nde vaizlik etmiş, Marmara İlahiyat Fakültesi kurucular?ndan Alasonyal? Hac? Cemal Efendi''nin k?z?yd?. Böyle bir terbiyeyle yetişmiş, böyle bir terbiyeyi ömrü boyunca temsil etmişti. Gençliğinde Süheyl Ünver''den dersler alm?ş, resim yapm?ş, tezhip ve hat sanatlar?n?n inceliğiyle hayat?n? renklendirmişti. Musikiyle de ilgileniyor, piyano çal?yordu. Ailesinin bütün medeniyet miras?n? korumuş saklam?şt?. Tarihi alt? kuşak öncesine kadar, yani 1700''lü y?llara kadar giden nadide eşyalar?n? İslam Tarih, Sanat ve Kültür Araşt?rma Merkezi''ne, Sadberk Han?m Müzesi''ne bağ?şlam?şt?. Gerçekten şaş?rt?c? derecede zengin bir hikâyesi vard?. Yaşayacak çok şeyi olmuştu, bu sebeple anlatacak da çok şeyi vard?. Üstelik saatlerce dinleyebileceğiniz bir lezzetle yap?yordu bunu. Hayatlar?yla ne yapacaklar?n? bilemeyenler için sahici bir rota sunuyordu Hikmet Anne. Başka bir insand?. Gördüğünüz, sesini duyduğunuz, sözlerine kulak verdiğiniz an serinleyiveriyordu zamane karanl?ğ?ndan muzdarip ruhunuz. Varl?ğ?yla, duruşuyla, etraf?n? bir kandil gibi ayd?nlat?ş?yla ait olduğumuz ummandan yang?nlar?m?za serinlikler taş?yordu. Böyle bir insanla, hayat hakk?ndaki bütün fikri iddialar?m? duruşuyla muteber k?lan, gerçek k?lan, müşahhas k?lan böyle bir insanla karş?laşm?ş olmak, üstünde dik durmaya çal?şt?ğ?m ruh zeminimi kendi baş?ma hiç başaramad?ğ?m şekilde güçlendirdi, sağlamlaşt?rd?. O benim parçalanm?ş ruhuma bir bütünlük ilham? verdi"

Bu mübarek bayram gününün güzelliğiyle, kendisini bu kadarc?k bile olsa tan?m?ş olmay? ömrümün en büyük bahtiyarl?klar?ndan biri sayd?ğ?m Hikmet (Öğüt) Anne''yi rahmetle an?yorum. Bayram?n mübarek olsun Hikmet Anne!