Televizyonda şiire pek yer yok. Dizilerde yer bulmasıysa neredeyse imkansız. Tuncel Kurtiz''in sesinden Ömer Hayyam''ı, Birhan Keskin''i dinlemiştik Ezel''de sadece. Leyla İle Mecnun ekibi ise farklı bir iş yaptı. Hüzne yakışan şiiri aldı komedinin orta yerine koydu.
Hem öyle çok bilindik, fazlaca tükenmiş isimleri değil adı geniş kitlelere malolmamış şairleri ya da ünlü şairlerin az bilinen dizelerini ekrana buyur etti.
Bir bölümde örneğin ''intikam soğuk yenen bir yemektir'' klişesinden başka öç alma duygusuna dair hiçbir söze yer vermeyenleri topa tuttu. İlhami Çiçek''e kulak kabarttı;
İntikam içli bir marştır…
Satranç Dersleri''nden bir dize.
bir oyundur satranç''
diye başlayan;
tedirginlik doğal sayılabilir
Yalnız hüznü vardır kalbi olanın
kabarık bir öyküdür alınyazısı
adil
bir infazın adıdır
ve insan
- ne şu ne bu -
iyioyunundan
sorulmayacak mıdır
gibi daha pek çok güzel sözün yer bulduğu uzun bir şiirdir Satranç Dersleri.
Dizinin başka bir bölümde Yavuz, gözleri görmeyen Zeynep''e Cemal Süreya okudu;
Yalnızlığı soruyorlar, yalnızlık,
Bir ovanın düz oluşu gibi bir şey.
Ve geçtiğimiz haftaki bölümde yine Yavuz ile Zeynep arasında şiir vardı. Cezmi Ersöz okuyordu bu defa Yavuz. Önce şaşırdım. Zeynep sonunda dayanamadı, isyan etti; “Yeter, üzerime bir ergenlik çöktü” diye. Anladım ki dizide sadece şiir yok. Şiirin, edebiyatın güldüren yanları, tabiri caizse ''geyikleri'' de var.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.