Ankara"dan iyi haber var
Gülşah Nezaket MaraşlıYeni Şafak Gazete Yazarı
01:00, 09/11/2012, Cuma • Yeni Şafak Haber Merkezi
Siyasetin merkezi Ankara, gazete ve televizyonlarda genellikle bu yüzüyle anılır. Bu güzel şehir, adından sanat haberlerinden çok siyaset haberleriyle bahsettirir. Ama kültür sanat alanında da kıymetli gelişmeler oluyor Ankara"da her zaman.
Bir güzel haberi önceki gün aldık. 2011"in Aralık ayında "Kadın Konulu Dini Yayınlar" başlığıyla yapılan 5. Dini Yayınlar Kongresi"nin kitabı geldi. Oldukça hacimli ve baskısı gayet kaliteli olan kitapta, kongrenin tebliğ ve müzakere metinleri yer alıyor. Kongreyi düzenleyen Diyanet İşleri Başkanlığı yelpazeyi çok geniş tutmuş, görsel ve yazılı yayınlarda kadının nasıl yer aldığı oldukça kapsamlı bir şekilde incelenirken, Türk Sineması"nda da kadın profillerinin nasıl yer aldığı tebliğ edilmiş idi. Bu bakımdan Diyanet İşleri Başkanlığı, diğer yayın organlarının yanı sıra sinemayı da göz ardı etmemişti.
Biliyoruz ki Diyanet, film yapımcılarından talep olduğu vakit filmlerdeki dini mevzulu sahneler için bir uzman tahsis ediyor ve bu hususu çok önemsiyor. Şimdilerde sadece sinema filmleri için değil, diziler için de yapımcılar Diyanet ile görüşüyor. Neticede ortaya bir işin düzgün yapılması adına güzel bir birliktelik çıkıyor.
Yeşilçam döneminde hangi konuda olursa olsun, dini yahut tarihi yahut başka bir mevzuda böyle bir uzman arayışı görülmüyordu. O sebeptendir ki bugün –özellikle de tarihi filmlerde- birçok hatadan bahsederiz. Malkoçoğlu"nun dijital saat takıyor olması gibi oyuncusunu dahi gülümseten sahnelere gülümseriz.
Artık tarihi hususlarda da filmlerde uzmanlarla çalışılıyor.
Nedense sinema ve din adamı ilişkisinde şöyle bir yanlış anlama vardır; Osmanlı"da din adamlarının sinemaya karşı çıktığı zannedilir. Ancak bu "zan" etmenin artık değişmesi lazım çünkü zaten ülkeye saraydan giren sinema (ilk gösterim Yıldız Sarayı"nda yapılmıştı), Osmanlı ulemasından da olumlu fetva almıştı. Dolayısıyla zamanın din adamları sinemaya kötü gözle bakmamışlardı. Ama ne yazık ki sonraki yıllarda sinemada, eğreti takma sakallarıyla üzerlerinden düşen kirli görünümlü cübbeleriyle boy gösteren hacı-hoca tiplemeleriyle din adamları alaya alınmıştı. Bu din adamları, sürekli vatan haini, paraya, kadına düşkün, kaypak tiplemeler ve ölü yıkayıcılar olarak sinemada var olmuşlardı. Türk Sineması"nda mahallemizde gördüğümüz o içten, cemaatinin hastasına giden, cami avlusunda oynayan çocukları azarlamayan, yani sadece cenazede değil hayatın her alanında görülen hoca-imam karakterlerini pek az görürdük..
2000"lerden sonra çekilen filmlerde din adamları gerçek kimlikleriyle görülmeye başlanmışlardı. Hatta artık figüranlıktan kurtulmuşlar, başrolde olmuşlardı. Şimdilerde dizilerde de din adamlarını olumlayan sahneleri görebiliyoruz. Güzel haberler bunlar..
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.