Siyaseti yok etmeyelim
Hakan ArslanYeni Şafak Gazete Yazarı
00:00, 10/07/1999, Cumartesi • Yeni Şafak Haber Merkezi
Daha geçen hafta şunları söylemiştik: "Siyasal ve toplumsal biçimcilik hastalığı köklerimizi yiyip bitiriyor. Artık hemen her kesime özgü hale gelen katı ve tuhaf bir ahlakçılık, siyasal reçetecilik ''milli irade''yi bir akkara tercihi basitliğinden ibaretmiş gibi gösteriyor: ''Yasaları, kuralları, yasakları, toplumsal düzenlemeleri değiştirince o başlığın konusu olan herşeyin değişeceği/düzeleceği'' gibi bön, bir o kadar da tehlikeli bir düşünce bu da. Herkesin -hangi inancı ya da bakışa dayalı olursa olsun- korunaklı yuvalarından çıkması ve bu ''toprak'' üzerinde, salt onun üzerinde düşünmesi vakti geldi de geçiyor bile."
Şu son bir hafta içinde olup bitenlerden ziyade, bu olup biten üzerine dile getirilenler yukarıdaki olumsuz bakışı destekler gibi görünüyor. Bir sayın bakan canına kıyma girişiminde bulundu. O günden bu yana "üretilenlere" bir bakalım: Bu insanın hâlâ hayatta olduğu, konuşabileceği ve öncelikle söyleyeceklerinin dikkate alınması, beklenmesi gerektiği göz ardı edilerek üretilen her tür "senaryo" ve "spekülasyon"da ciddi "ahlak ölçütleri"ne rastlamamız neredeyse olanaksız gibi. Burada "hiçbir şey tartışılmamalıdır!" gibi bir öneri dile getirmiyoruz. Elbette tartışılması gereken nice belirsizlik, nice soru işareti vardır ve bunlar mutlaka tartışılmalıdır. Ama tartışmalara damgasını vuran "biçimcilik" hastalığı kendini her alanda belli ediyor: Kaç gündür bir "fiscal consolidation" sözünün doğru çevirisi, tam karşılığı hakkında konunun uzmanı sayılan kişiler bir araba dolusu laf edebiliyorsa ve iki sözcük ülkenin ekonomik dengelerini yerinden oynatabiliyorsa, vah Türkiye''nin haline!
Şimdi şu son "senaryo" ve "spekülasyonlar"a gelelim: Türkiye''deki ekonomik ve toplumsal koşullar üzerine "derin çözümlemeler" üretenlerin büyük kısmı, neredeyse ağız birliği etmişcesine, siyasetin yozlaşmasından, siyaset etiğinin yok olmasından, değer erozyonundan, ülkede "ahlak"ın gölgesinin bile kalmadığından dem vuruyorlar. Siyasetin yozlaşmakta olduğu doğrudur. Ama biz, başından beri, bu işte yalnız siyasetçilerin değil, herkesin eşit sorumluluğa sahip olduğunu dile getiriyoruz. Bugün siyasete ve siyasetçilere ağzına geleni söyleyenler, kendi yaşama alanlarında ne kadar "etik saflık"a sahip olduklarını sorgulamak ve göstermek zorundadırlar.
Geçmişte yalnızca sol (ve sağda göründüğü halde sol içerikli olan anlayışlara) özgü olan bir hastalık, bugün yavaş yavaş sağa da bulaşıyor gibi: Nice kişi sözcüklere, kavramlara neredeyse "büyüsel bir güç" yükler hale geldi. Bir sözcüğün ya da kavramın kullanılmasıyla, dolaşıma sokulmasıyla, herhangi bir yasa maddesinin içeriğine katılmasıyla o sözcük ya da kavramın "varlık" kazanacağına, yaşanır hale geleceğine inanmak gibi bön bir düşünce bu. Böyle olunca, kimi büyük "kavram reformistleri"nin mevcut durumu getirip rahmetli Özal''ın üç beş lafına bağlamaları pek de güç olmuyor (Onlar hiç stokçu bakkallardan margarin almamışlar, tekel bayileri önünde hiç kuyruk beklememişler, devlet ihalelerinde hiç düşkırıklığına uğramamışlar!).
"Turgut Özal" örneği ve onun anlayışına yapılan saldırılar, bugün Türkiye''de siyasetin -birbirinden çok farklı bakış açılarının elbirliğiyle- ne hale geldiğini görmek açısından önemlidir. Korunaklı yuvaları tehdit altında kalacak diye nice liberalleşme girişimine karşı çıkanlar, reçeteciliği ve total (ama içeriksiz) projeleri siyasi bir anlayışa dönüştürenler, devlet düşmanlığını "liberallik" sananlar, hemen her siyasal ve toplumsal gelişme sonrasında kahramanlığa soyunanlar -elbirliğiyle" "siyaseti olanaklı kılan zemini" tahrip ettiklerini, siyaseti çözüm üretemez hale getirdiklerini görmüyorlar. Yarın siyaset toptan işlemez hale getirilirse, bütün ucuz kahramanlıklardan, siyasal rant oluşturan bütün kutuplaşma ve karşıtlıklardan, kavramların büyüsüne dayalı bütün o biçimci yaklaşımlardan geriye yalnızca "can sıkıcı bir trajedi" kalacak. O zaman da Efruz Beyler ortalığa dökülüp "ben dememiş miydim!" diye çalım satmaya devam edecek.
Üstelik yarın yeni bir siyasal gelişme olursa (diyelim, "merkez sağ"da bir birleşme gerçekleşirse), ortalığa dökülmeyi bekleyen nice Efruz Bey var. Ucuz kahramanlar baş köşede yer aldıkça, siyasetçiler "ucuz adam"la iş görmekten vazgeçmedikçe, Türkiye hep aynı öykülerle meşgul olacak ve siyaseti elbirliğiyle yok etmemizin "nedenleri" asla anlaşılmayacak.
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.