Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

"Çocuk eğitimi anne karnında başlar." düşüncesi yaygın kabul görmüş bir düşüncedir. Ben buna çok katılmıyorum. Eğitimin bundan da öncesine dayandığına inanıyorum. Evlenmeden öncesine...

Evlilik kararı verileceği zaman evlenecek çiftlerin görüşmeleri, konuşmaları, birbirlerini tanımaları şarttır. Amma velakin bu tanıma sırasında karar vermeden önce kabul edilecek kadın/ erkeğin aynı zamanda anne/ baba olacağı/ olabileceği düşünülmelidir ki, bu genellikle ihmal edilir. Yakışıklı mı, güzel mi? Tahsilli mi, zengin mi? Kafa dengi mi? Öne çıkan sorular olur. Kariyer sevdalısı bir genç kızdan iyi bir anne olmasını bekleyebilir misiniz? İşinden başka şey düşünmeyen, bir seyahatten diğerine koşan birinden ideal bir baba olur mu? Cevabınızı duyar gibiyim. Bir anne için çocuğu önce gelmeli, baba dediğin evinin yolunu bilmeli...

Çocuk, anne ve babasının genetik özelliklerinden birkaçını mutlaka alır. Bu gerçek de bizlere evlilik kararında çok iyi araştırma yapılması gerektiğini gösteriyor. Karakterinde olumsuz davranışları baskın olan kişileri, anne veya baba olarak düşünmeden evlilik kararı verirsek; ya da "Zamanla değişir, düzelir." dersek bu beklentimiz "Evlenince düzelir"e, ardından "Hele anne/ baba olsun muhakkak düzelecek"e ve daha da sonra "Hata yapmışım. Bundan eş veya anne/ baba olmazmış"a doğru evrilecektir. Bunun örneklerini de oldukça sık görüyoruz.

İşte bu sebeple evlilik kararı verileceği zaman, bu karara muhatap olan kadın ve erkeğin aynı zamanda anne ve baba olacağı muhakkak göz önünde tutulmalı. Bu değerlendirmeler yapıldıktan sonra, gelen evliliğin ardından çiftlerin birbirlerine uyumu, aile ortamının huzur ve mutluluğu, aileye katılacak bebeğin de mutlu ve sağlıklı olarak yetişmesi anlamına gelir.

Burada kader ve nasip konusu aklınıza gelecek. Evet, evlilik kaderdir. Kişinin evleneceği kimse Kal-u Bela''dan bellidir. Peygamberimiz (s.a.v) evlilik konusunda kendisinden dua isteyen sahabesine; "Ben dua etsem bile evleneceğin kimse değişmez." diyerek bu gerçeğin altını çizmiştir. Ancak kader gerçeği asla körü körüneciliği gerektirmez. Rabbimiz her zaman tedbirli olmamızı emreder. Biz elimizden geleni yapacağız, araştıracağız, soruşturacağız, gözü kapalı olmayacağız, tedbirlerimizi alacağız, sonrasında takdiri, Allah''a bırakacağız.

Evlilikle kurulan yuvanın, özellikle çocuk için ilk eğitim kurumu olduğunu düşünen kadın/ erkek evleneceği kişiyi, bu gözle de değerlendirerek hareket ederse, eğitimin ilk adımını sağlıkla atmış olacaktır. Sağlıklı ve mutlu yuvalarda da elbette, sağlıklı ve mutlu çocuklar yetişecektir.

Dört mezhep imamından İmam-ı Azam Ebu Hanife''nin anne ve babasının evliliği bu anlamda hepimize en iyi örnektir. Hikâye şöyledir:

İmam-ı Azam''ın babası ırmakta ellerini yıkarken sudaki akıntıya kapılmış gelen bir elma görür. Bu elmayı alır ve ısırır. O anda hata yaptığını anlar ama elmanın suyundan birkaç damla boğazından inmiştir. Irmak boyunda ilerleyip elmanın düştüğü ağacı, bu ağacın ait olduğu bahçeyi ve sahibini bulur. Bahçe sahibinden helallik almak ister. Bahçe sahibi bu kadar hassasiyet karşısında ürperir. Genç adamı denemeye karar verir. Birkaç damla elma suyunun hakkını helal etmek için önce iki yıl bahçesinde çalıştırır. Daha sonra da gözleri görmeyen, kulakları işitmeyen, dili konuşmayan, ayakları yürümeyen kızıyla evlenmesini ister. Ancak o zaman hakkını helal edeceğini söyler. Genç, çaresiz kabul eder. Evlendiği genç kızın güzelliğini, zarafetini gördüğü zaman ise şaşırır. Oysa bu kıymetli genç hanımın babası; gözleri görmez derken kızının asla harama bakmadığını, kulakları işitmez derken, kötü sözlere kulaklarını kapalı tuttuğunu, dili lâl derken dedikodudan uzak durduğunu, ayakları yürümez derken de harama asla meyletmediğini ima etmiştir.

İşte böylesine kıymetli iki genç insanın evliliğinden İmam-ı Azam Ebu Hanife dünyaya gelir. Bu, bizlere çocuk eğitiminin başlangıç tarihini de vermektedir. Çocuk eğitimi evlilik kararı ile başlar, hamilelikte temeli atılır ve sonrasında örnek olma ağırlıklı ciddi bir eğitim ile devam eder.

Evet, çocuklarımız bizlerin genetik özelliklerimizi, davranış kalıplarımızı, onlara öğretmeye çalıştıklarımızdan ziyade gösterdiklerimizi alacak, bu doğrultuda yetişecektir. İşte bu sebeple nasıl bir çocuğa sahip olmak istiyorsak kendimiz bu davranışlarımızı geliştirmek zorundayız. Kul hakkına, helale ve harama, dini ve ahlaki değerlere sahip bir çocuğumuz olsun istiyorsak bu yöndeki hassasiyetlerimizi geliştireceğiz. Kendimizde olmayan bir huy ve davranışı çocuklarımıza kazandıramayız. Yapamadıklarımızı yapmaya zorlayamayız. Bir gerçeği asla unutmayalım. Çocuklarımız bize tertemiz ve tamamen boş olarak veriliyor. Biz o temiz zihinlerini neyle doldurursak çocuğumuz onu alıp kabullenecektir. Buğday eken arpa biçemez. Ne ekersek onu biçeceğiz. Ektiğimizin bilincinde olalım ki biçtiğimizi sorgulamamız gerekmesin.

Sevgili anne/ babalar ve anne/ baba adayları!
Evlenmeden önce evleneceğiniz kişi ile ilgili bir gün çocuğunuzun annesi/ babası olacağını düşünüp, bu anlamda değerlendirme yaptınız mı? Tecrübelerinizi bizimle paylaşır mısınız?

hilal.acar.09@hotmail.com

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...