Seçil(me)miş bir mebusun rüyası

Partinin şehirde yeni asılan tabelasından başka görünür hiçbir hükmü yoktu. İlkin beş rakamını tamamlayacak aday bile bulmakta zorlandı. Genel merkez listenin başına kazanması muhtemel kimseyi bulamayınca Ejder Ağa''yı yerleştirdi. Hiç de içi ısınmamıştı ama, olsun bir kere deneyelim dedi ve gözü kapalı girdi. Ama bu bir dava idi, bu davada kazanmak da vardı, kaybetmek de.

Bizim ağanın kazanma şansı yok denecek kadar azdı. Çünkü partisinin başında bulunanlar büyük bir partinin listeye girememiş heyecansız, yaş ortalaması altmışın üstünde olan küskünlerinden ibaretti. Ve büyük balıklar küçük balıkları her zaman yutardı. Büyük parti hayatta olduğu sürece, ondan kopan küçük partinin büyüdüğü ve boynuzun kulağı geçtiği hiç görülmemişti. Bir süre büyüse bile hele kalıcı olacağı hiç düşünülemezdi. Bunu biliyordu ve çevresindekiler hep bunu söylüyordu.

Arasada buğday, arpa ve küspe satarak geçimini sağlardı. Ağa derlerdi ama, öyle ahım şahım malı mülkü yoktu. Eli açık olduğu için bu adı almıştı. Kendi halinde yaşardı ve küçük dünyasından memnundu. Geleni, gideni eksik olmazdı. Hanımı ağrımaz başını derde soktuğu için sokranıp durdu. Çocukları, kim bilir mirastan gidiyor endişesiyle babalarının adaylığına boyuna karşı çıktılar.

O bunlara hiç aldırış etmedi. İnat da bir, murat da bir dedi durdu hane halkına ve akrabalarına.

Seçim bölgelerini dağ bayır demeden dolaştı durdu. At sırtından günlerdir inmeyerek ev ev oy istedi. Arkasından gelen birkaç hayvanın yükü köylülere dağıtılacak yiyeceklerden ibaretti. Şeker, somun, bisküvi, elma ve portakaldan oluşan meyve vesaire.

Ankara''ya gidemeyeceğini bile bile seçime bir etek para döktü. Babasından kalan elli altmış dönümlük tarlayı, otuz kırk ırgatlık bağı bahçeyi satmak zorunda kaldı sonunda. Bununla da kalmadı kapı komşusu esnafa bile borçlandı.

Ejder Ağa seçimden bir gün önce bir rüya görür. Mebus olmuş ve Ankara''ya gitmiş. Bütün şehirlerden gelen mebusların yemin merasimine katılmış. M harfine sıra gelince kalbi küt küt atmaya başlamış. Nihayet sıra kendisine gelmiş. Yemin metnini bir türlü ezberleyememiş. Kendisinden önce onca yapılan,

-Vatanın ve milletin bölünmez bütünlüğüne...

diye devam eden yemini bir türlü tamamlayamamış. Baştan yeniden almış, olmamış. Kendisine matbu bir kâğıt parçası da vermemişler. Kızarmış, bozarmış, sağına soluna bakmış yardımcı olan da yok. Meclis masalarında gülenler, laf atanlar, sataşanlar olmuş, bu da mebus olmuş da memleket idare edecek diye. Bütün bu olup bitenlerden sonra, birden,

-Bey, bey demiş hanımı, bu ne hâl, kendine gel! Ejder Ağa kan-ter içinde uykudan uyandığında bir ayağı yorganın yırtık bir yerinden içeri girmiş, yorganın kılıfı adam akıllı parçalanmış.

Not: Bu rüya sahiden görülmüş bir rüyadır. İsmi Ejder olmayan kahramanımızın adı bizde mahfuz olup, 70''li yıllarda küçük bir parti tarafından bir şehrimizden milletvekili adayı gösterilmiş ve tabii ki kazanamamıştır.

Ahmet Hamdi Tanpınar''ın koyu bir Halk Partisi taraftarı olduğu söylenir. Onun bu yönünü, usta yazarın kimi yazılarından da çıkarabiliriz. Ayrıca, 1953 yılında Demokrat Parti''den kopan bir takım milletvekili tarafından kurulan Millet Partisi''nin kapatılmasına çok üzülen Mehmet Kaplan''ı yatıştırmak için Tanpınar''ın Paris''ten gönderdiği bir mektuptan da anlıyoruz bunu. Şöyle der, Tanpınar sözkonusu mektubunda:

"Darılma, ben insanda metafizik endişeden ve huzursuzluktan gayrısını kolay kolay affetmiyorum. Ne oluyorsun be kardeşim? İyi kötü bir vatanımız var. Dışarıya karşı hür ve müstakiliz. Memlekete kendi çevremizde hizmet etmek imkânlarına sahibiz. Yaşımız çok emniyetle geleceğe bakacak bir yaş. O halde ne diye bedbin olalım ve lüzumsuz yere hayatımızı zehirleyelim. Bana öyle geliyor ki, biraz kulaklarını okşamak lâzım, hatta istersen çekmek! Evvela ihtiraslarının hududunu tayin edemiyorsun, sonra da tarihî realiteyi hiçe sayıyorsun. Ben senin profesörlüğünü hayatımda tattığım sevinçlerin büyüklerinden biri addediyorum. Sen bana Millet Partisi için mersiye okuyorsun. (...) Zorladık mı, ya cemiyetimize, veya bütün insanlığa zarar veririz. Napolyon, Enver Paşa determinizmi zorlayan iki kişidir. Millet Partisi''ne ne üzülüyorsun? Kapanacaktı. Açılması hata idi. Türkiye''nin şartları bunu kaldırmazdı. Ve lüzum da yoktu. (...) Biz 1950''de ateşle oynadık. Bence, 27 senenin yalanına Adnan Bey kadar inanan kimse yoktur. Çünkü o diyordu ki, halk bir noktada kalıyor, çünkü o inkılaplar kâfi derecede zafer kazanmış, hayata hakim olmuştur. Olmamış, görüyoruz. Evvela atın bilmem nesiyle oynadık, azınca... Evet, bütün mesele burada. Biz ki içimizde zıtların uçurumunu yaşıyoruz. Elbette yapamazdık. Nitekim olmadı. Nasıl olur da dünyanın en meşru hakkı olan, dilinde dua etmeği bile kendimize yakıştıramıyoruz."