A a Ayyıldız!

Gazetenizin Türk dünyasına yönelik, önemli kültürel hizmetler yapacağına inanıyorum. Biz sosyal demokratlar olarak Türk dünyasına gerekli katkıda bulunamadık, hep soğuk kaldık. Bu eksikliğimizi giderecek bir gazeteyi memnuniyetle aldım."

CHP Genel Sekreter Yardımcısı Algan Hacaloğlu, Ayyıldız gazetesinin çıkışı dolayısıyla söylemiş bunları. Bizim politikacılarda pek görülmeyen, ''eksikliğini itiraf ve telâfisine yönelme'' davranışından ötürü Algan Hacaloğlu''yu kutluyorum.

Herhalde mübarek bir günde yola çıkmak niyetiyle 10 Eylül 1999 Cuma günü yayınına başlayan Ayyıldız gazetesine de başarılı ve uzun bir ömür diliyorum. Eski Kültür Bakanı Namık Kemal Zeybek''in başkanlığında bir girişimin eseri olan Ayyıldız''ın genel yayın yönetmeni, Yeni Şafak okurlarının da tanıdıkları bir yazar: Ömer Lütfi Mete.

"Bilgi toplumu için" hedefini şiar edinen Ayyıldız, ülkemiz medyasının genel gündemine pek iltifat etmeyen, özellikle iç politika tartışmalarının biraz uzağında duran, Türk dünyasının haber ve sorunlarını öne çıkaran bir gazete olacağa benziyor. Gazetenin haber bakımından yabancı ajanslara bağımlılık sıkıntısını aşması hayli zor olsa da, Türk dünyasının önemli yazarlarından Bahtiyar Vahabzade, Cengiz Aytmatov, Olcas Süleyman gfibi imzaları Türkiyeli okurlarla buluşturması, sevindirici bir durum.

Şüphesiz, ülkemizde ''milliyetçi-muhafazakâr'' diyebileceğimiz çizginin öteden beri en önemli açmazlarından biri olan, devlet-millet ilişkilerinde realite ile ideali –bilerek bilmeyerek– karıştırma; millete rağmen devletin yanında durma, devletin yüksek menfaatleri uğruna birtakım hakikatleri milletten gizleme, vb. tehlikeler, Ayyıldız gazetesi için de söz konusu.

Ayyıldız''da, tabir caizse bir ''A düşkünlüğü'' var. Sayfalara verilen adlara bakın: Açık Eğitim, Ak sayfa, Akçe-Piyasa, Alış-veriş, Avrasya-Türk Dünyası, Avrasya-Yeryüzü, Ayrıntılar, Araştırma-Tartışma, Aydın ufuklar, Alın yazıları, Aile-Sağlık, Ayna, Amaç Temiz Oyun. (Bu sonuncusu spor sayfası.) Bu başlıklarda küçük harf, büyük harf kullanımının neye göre belirlendiğini anlayamadım. ''A düşkünlüğü'' kimi köşelerde de görülüyor: "Andıkça, Alım Bakım, Aşımız İşimiz, Akrep Abla."

Akrep Abla''yı yadırgadım. "Ayşe, Ayten, Aysel, Aslı, Aybike, Aybala, Asena" gibi adlardan biri, ağzı hayır dualarla dolu bu ablaya daha çok yaraşırdı bence.

Namık Kemal Zeybek''in YÖK Depremi başlıklı yazısındaki şu cümle de ilginç geldi bana: "Konu bilimlik boyutta aydınlatılmalıdır." Belli ki Sayın Zeybek "bilimsel" dememek için "bilimlik" diyor ama bu kullanım, "kırsal"a "kırlık" demeye benzemiyor. Kaldı ki, ''sel''den kaçınan Zeybek''in okuyucu yolladığı yerde, Prof. Dr. Mümin Köksoy''un yazısında sel''den kurtulamıyorsunuz. Üçüncü cümlesindeki selli sözcükler: yöresel, istatistiksel, bilimsel, noktasal.

Sonuç mu? Ne sonucu? Sadece ''Hoş geldin A a Ayyıldız!'' diyorum.