Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Sonunda olacağı buydu: Başından beri, son derece ''yapay/güdümlü'' bir ''etki'' uyandırma kombinasyonuna dahil olanların karşısına, günün birinde, aynı ''yapay''lığı ve ''alelâde''liği barındıran bir ''tepki'' heyecanının dikilmesi kaçınılmazdı. Ve nitekim, sözüm ona ''tepki'' geldi; hem de, tümüyle komedi ürünü olacak denli salaş bir üslûp ve tavırla..

Üç-beş yıldır, ne yapıp edip ''şairler sahnesi''nde boy göstermek adına her türlü varoluş hilesini mübah sayarak ''şair rolü'' kesenlerin; örneğin hangi edebî/estetik/etik tutuma sığdırabileceğimizi bilemediğimiz o ukalâ edâyla durmadan birbirleri için zar atarak imza (ve şiir) parlatma yarışına giren ve akla zarar bir imaj/reklâm spekülasyonu üreten kimi gençlerin, kotardıklarını sandıkları sahte cennet fotoğrafının ''arabı''yla yüz yüze gelmelerinde şaşılacak bir şey yok aslında.

Şiire onca emek vermiş şairlerin gözünün içine bakarak, utanmadan ve sıkılmadan ona-buna çamur atıp bu arada kendilerine olmadık edebî pâyeler ve şiirsel misyon biçenler; yere göğe sığdıramadıkları ''şair''lerinin ismini çirkin bir yap-boz oyununa meze yaparak, kendilerinden önce gelen şairlere son derece ilkel içgüdülerle, küçük hesaplarla ve kirli bir bilinçaltıyla saldıranlar; aynı kabı paylaştıkları arkadaşlarının çıkan şiir kitapları üzerine abartılı/gülünç methiyeler düzerek, al takke ver külâh, ahbap-çavuş ilişkisine irtifa kazandıranlar; ilâhî takdir gereği, şimdi, hiçbir düzey belirtisi göstermediği gibi, ancak ve ancak dedikodu sütunlarını -belki- işgal edebilecek türden cümlelerin yer bulduğu karalamaların muhasarası altındalar. Ekilen biçiliyor ve eğer teşbihte hata olmazsa, şu atasözü, söz konusu ortama cuk oturuyor: Dinsizin hakkından imansız gelir!

Evet, "neo-epik şiir"in(!) ''üçgen tamamlayıcıları'', kendi ruh dünyalarındaki gibi türdeş bir megalomani ürünü olduğu şüphe götürmeyen bir yazının sıradan kurbanı olabileceklerini hesap etmişler miydi, bilmiyorum ama; görünen o ki, "Şahdamar" adlı edebiyat dergisinin 3. sayısındaki Murat Çeşme imzalı "Kimler, şiiri hangi elinde tutsun?" başlıklı ve benim ''şiir eleştirisinde komedi'' hususunda fovorilerim arasında şimdiden yerini almış bulunan bu yazıyla -yazı sahibinin daha önce göründüğü bir başka edebiyat dergisinde bu yazıyı yayınlatamadığını biliyorum; ama ne gam, kolayı var, yazını/şiirini bastırmak için çıkar bir dergi, sorun çözülsün!- tam da müstahak oldukları evlere şenlik bir üslûba ve içeriğe konu mankenidirler.

Yazıyı okuyunca, doğrusu insan ne diyeceğini, hangi diyara kaçıp nereye gizleneceğini bilemiyor: Neresinden tutarsanız tutun, sapır sapır dökülen bir "eleştiri"(!) hevesiyle karşı karşıyayız. Dedikodu, ifşaat, megalomani, inkâr, itiraf, komedi vs. hepsi iç içe.. Aşağılık kompleksi, hırs, hazımsızlık, hasımlık, kızgınlık vs.; ne ararsan mevcut.. Eee, boynuz kulağı geçiyor! Bütün bunlara lâyık olmak kolay mı? İki yanlıştan bir doğru çıkmıyor ve tamı tamına "al birini vur ötekine" örneği..

Ne var ki, bu genç yaşında bu kadar ağır seyreden bir megalomani krizine tutulan birinin de, âcilen müşâhede altına alınması gerekiyor!

Bizde öteden beri yakınılan bir husus vardır: Efendim, gençlerden pek bahsedilmiyor -gerçi buna gerek kalmıyor, paslaşmalar gayet iyi seyrediyor kimi ''genç''ler arasında-; gençlerin çıkardıkları dergiler kaale alınmıyor; taşra dergileri üvey evlât muamelesine tâbî tutuluyor vs. gibi. Kimi zaman, bu tür yazıklanmaların haklılık payı yok değil. Ama, el-insâf! Sapla samanın birbirine karıştığı/karıştırıldığı, iyi ile kötünün örtüştüğü/örtüştürüldüğü ve daha da vahimi, ''şair'' yaftasına sahip olmanın ''şiir''den önce geldiği/getirildiği bir ''edebiyat (kaos) ortamı''nda; bırakalım da, insanlar ''seçme'' ve ''beğeni'' haklarını ifade edebilecek, kullanabilecek özgürlüklerinden mahrum kalmasınlar. Öyle, künyesine "sanat/edebiyat/kültür...şiir" "dergisi" yaftasını yapıştıran her ''toplam''ı ''dergi''den sayacak olursak, vay hâlimize!.

Siz, en iyisi, bulabilirseniz, Edirne''de çıkan ve yönetmenliğini adını andığım yazının sahibi olan arkadaşın yaptığı Şahdamar''ın 3. sayısını okuyun. Ve o yazıyı ibretlik bir vesika olarak saklayın.. Sizi durmadan rahatsız edeceğinden şüphe etmeyeceğim kahkaha dalgalarının varlığına âzâmî sabrı göstererek tabî..

Yazıyı sonuna kadar okuma beceri ve tâkâti gösterebilirseniz, şöyle diyeceğinize eminim: İpin ucu iyice kaçmış!

Olsun, komedi sürüyor ya...

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...