Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Dünyanın en zengin 100 kişisi, geçen yıl mevcut servetlerine net 240 milyar dolar daha eklemişler. İngiltere merkezli uluslararası hayır kuruluşu Oxfam, "bu parayla yoksulluğu yeryüzünden dört kez silmek mümkündü" diye sitem ediyor son raporunda. Birleşmiş Milletler"in kabul ettiği yoksulluk ölçütü, günde 2 doların (3,5 TL), aşırı yoksulluk ölçütü ise günde 1,25 doların (2 TL) altında bir gelirle yaşamak demek.

Halihazırda dünya nüfusunun yüzde 13,5"i ya da her yedi kişiden biri aşırı yoksul, hatta aç. BM yeni binyıla, 2015"e kadar aşırı yoksulların sayısını yarı yarıya azaltma hedefiyle girmişti. Şimdi iki yıl kala başarmaya yakın görünüyorlar ama, hesaba katmaları gereken bir de "aşırı zenginlik" sorunu var artık.

Dünyadaki en zengin yüzde 1"in geliri, son 20 yılda yüzde 60 artış göstermiş; üstelik finans krizi bu artışa ivme kazandırmış. Gelir piraminde zirveye yakınlaştık -binde birlik dilim içinde mesela- ivme daha da büyüyor. Örneğin ABD"de en tepedeki yüzde 1"in serveti; en alttaki yüzde 90"ın toplam servetinden fazla. Wal Mart"ın kurucusu Sam Walton"ın altı varisinin varlığı ise Amerikalıların en yoksul yüzde 40"ınınkine denk.

Türkiye"den de, TÜİK"in "2011 Gelir ve Yaşam Koşulları" araştırmasından veri aktarabiliriz. Gerçi TÜİK, örnekleme yaptığı piramit dilimlerini çok geniş tuttuğu için sonuçlar görece ölçülü: En yoksul yüzde 20"lik grup toplam gelirden yüzde 5,8 pay alırken, en zengin yüzde 20"lik grup yüzde 46,7 pay almış 2011"de.

Küçük bir azınlığın servetine servet katması, kalanlarınsa daha fazla yoksullaşmasalar bile, aradaki farkın açıldıkça açılması; yani servet uçurumu/gelir adaletsizliği Davos"ta düzenlenen Dünya Ekonomik Forumu"nun bu yılki "küresel riskler listesi"nde de 1 numaralı sorun. Nitekim Oxfam, "Eşitsizliğin Maliyeti: Servet ve Gelir Aşırılığı Nasıl Hepimize Zarar Veriyor?" isimli raporunu, özellikle Forum"un başlangıcına denk gelecek şekilde yayınlandı . Raporda yoksullukla mücadelenin aşırı zenginleşmeyi önleyecek tedbirlerle birarada yürütülmesi gerektiği anlatılıyor ve dünya liderlerine de "2025 yılına kadar "aşırı zenginliği" bitirmeyi hedef koyun" çağrısı yapıyor.

Robin Hood ya da Zengin Vergisi adıyla şu sıralarda çok konuşulan uygulama, zenginliği tımar etmeye dönük bir araç; ama geçmiş deneyimler kalıcı çare olmadığını gösteriyor. Buna karşılık istihdam yasalarının, tıpkı asgari ücret gibi bir "azami gelir" konsepti ile yeniden düzenlemesi önerisi, daha köklü ve daha kalıcı bir çözüm vaadi. Bunda ise, servetin sınırlandırılması fikrine gösterilen direnci kırmak kolay değil. Meselenin ahlaki ve vicdani boyutuna vurgu yapan söylemler, bir anda "sermaye düşmanlığı" yaftasıyla gölgelenebiliyor.

Oxfam Raporu"nda, semavi dinlerin tamah etmeye karşı öğretileri de hatırlatılmış; Kur"an"daki faiz yasağı ile zekat farzı da örnek gösterilmiş. Yeni Şafak yazarlarından Faruk Beşer"in Cuma günü ele aldığı (bugün de devam ediyor köşesinde) israf kavramını da -beraberindeki aşırı tüketim eleştirisiyle birlikte- biz eklemiş olalım bu örneklere. Ve burada en azından şimdilik duralım. Zira bir başka güncel tartışma konusunun, İslâm ve kapitalizm ilişkisinin dolayımına girmek üzereyiz. Yine gazetemiz yazarlarından Akif Emre"nin konuya ilişkin şu satırları ise devam etmek isteyenler için iyi bir başlangıç olabilir: "İslâm dünyasının önündeki en önemli sorun, özellikle "Arap Baharı"yla yaşanan dönüşümle birlikte, Müslümanların küresel sisteme karşı bir alternatif mi sunacağı, yoksa müşteri mi olacağı sorusudur".

Barış yoluna not düşmek

Adalet Bakanı Sadullah Ergin Cuma Akşamı CNN-Türk"te Taha Akyol"un sorularını yanıtlarken Öcalan"ın son dönemde "Bölgenin ve Türkiye"nin reel politiğini biraz daha sağlıklı" değerlendirdiğini söyleyip ekledi: "Yani geçmişe nazaran, pozitif anlamda daha reel yaklaşımları var. Bu bakış açısı, problemin çözümünde belli bir mesafe aldıracak izlenimi oluşturdu, o nedenle tekrar başladı süreç." Radikal"den Ezgi Başaran, 16 Ocak"ta Öcalan"ın dünya görüşünün İmralı"daki tecrit koşullarında nasıl değiştiğine dair bir yazı yazmıştı. Daha doğrusu Ezgi, bu değişimi Öcalan"ın kaleminden aktarmıştı: "Özellikle ulus devletçilik (benim için) asla değiştirilmemesi gereken bir dogma niteliğindeydi… Halbuki toplumsal olgular üzerinde yoğunlaştıkça, ulusun kendisinin son birkaç yüzyılın en boş gerçeği olduğunu, kapitalizmin güçlü etkisi altında şekillendiğini ve özellikle ulus devlet modelinin toplumlar için demirden bir kafes olduğunu kavradıkça, hem özgürlük hem de toplumsallık kavramının daha değerli olduğunu fark etmiştim." Aynı yazıda Ezgi, Öcalan"ın "özsavunma dışında tüm şiddet biçimlerinin ancak iktidar ve sömürü tekelleri için geçerli" olabileceğine sözlerine de yer vererek, "Öcalan"ın kafasında neler olduğunu kavramak, onun aslında çözüme giden en doğru kapı olduğunu anlamaya yarar" değerlendirmesi yapmıştı. Adalet Bakanı Ergin"in açıklamasıyla birlikte yeniden okuyup not düşmek istedim.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...