Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Diğer Arap ülkelerindekine benzer protestolar Suriye''de de başgösterince, pekçok yorumcu ülkedeki dinî, mezhepsel ve etnik ayrımlara atıfla içsavaş uyarısı yapmıştı. 15 ay sonra Birleşmiş Milletler de, gözlemci adıyla gönderdiği, nitekim olana bitene bizler gibi seyirci kaldıkları anlaşılan ekiplerini geri çekerken, "Suriye''de yaşanan içsavaştır" dedi, çıktı işin içinden.

O tarih itibariyle (12 Haziran 2012) 25 bin kişinin öldüğü bir ülkeden çıkıp gitmek için, bundan güzel mazeret de bulunamazdı zaten. Çünkü içsavaş, müdahale sorumluluğundan azade kılmaya elverişli bir sözcük. En son Libya örneğinde olduğu gibi pekala gözardı da edilebilen "devletlerin egemenlik hakları"yla ilişkili bir kavram içsavaş: sınırlardan taşmadığı sürece tarafların yenişinceye yahut ateşkes arayışına geçinceye dek dövüşmesini beklemek demek.

Kamuoyları için de işlevsel. Birkez içsavaş dendi mi bir ihtilafa, burnunuzun dibinde dahi süregitse, artık oradan gelen şiddet haber ve görüntülerine yapabileceğiniz birşey olmadığı duygusuyla ilgisiz kalmak, duyarsızlaşmak sanki daha kolay. Ya da takım tutar gibi taraf tutarak bakmak işlenmekte olan savaş suçlarına... Avrupa''nın ortasında hatırası taze Bosna örneği böyle miydi biraz.. Ortadoğu için Bosna''nın yerini Suriye mi alıyor?

Tabii Suriye''de taraflara müdahale edilmediği söylenemez. Rejimin de muhaliflerin de birbirlerini yenmelerine yetmeyecek ama kaybetmelerini de engelleyecek kadar destek aldığını biliyoruz. Bu da, bir mini dünya savaşına çevirdi işi; ama ABD''nin gönülsüz katıldığı, ağırlığını doğrudan koymaktan imtina ettiği bir savaş.

/Resim/site/untitled127087bc6d.jpg

Radikal''den Fehim Taştekin, Cuma günkü yazısında dikkati çekmişti. ABD, Fas toplantısında kafa karıştırıcı bir adım attı: Oluşumunda etkin rol oynadığı Suriye Muhalif ve Devrimci Güçler Ulusal Koalisyonu''nu nihayet yegane temsilci olarak tanıdı. Eşzamanlı olaraksa muhalifler adına en agresif en etkin saldırıları düzenlediği söylenen Nusra Cephesi''ni terör örgütü ilan etti. Fehim''e göre, ABD "Türkiye, Katar ve Suudi Arabistan''a havale ettiği Suriye dosyasında inisiyatifi ele alıyor. Hedefi de ''Nusra''yı günah keçisi yapıp Özgür Suriye Ordusu''na (ÖSO) yardımı kolaylaştırmak'' olabilir".

Ben biraz kuşkuluyum. Aksine Obama''nın Suriye ataleti devam edecek gibi. Zira cephedeki bir grubu terör listesine alınca, kamuoyunu, eline geçeceğinin garantisi olmadığına göre doğrudan silah yardımına ya da asker bulundurmayı gerektirecek müdahaleye ikna etmek zorlaşır. Nitekim ABD''yi geçtim, Fransa ile İngiltere bile 10 gün öncesindeki heveslerini kaybetmiş görünüyorlar.

Bu arada Suriye''de ölü sayısı 40 bini aştı. Yarım milyonu kamplarda 750 bin Suriyeli ülke dışına kaçmış durumda, 2.5 milyon kişi de ülke içinde mülteci konumunda. Ve artık Esad rejiminin muhaliflerin kontrolündeki yerlerde halkı aç bırakmaya dayalı bir strateji yürüttüğü söyleniyor: Son 10 gün içinde Halep''e giden gazetecilerin tanıklıkları ortak; altyapı çökmüş durumda, elektrik-su kesintileri yaygın, ilaç yok, yakıt yok, ekmek yok... Olan da karaborsada...:

"Ne kadar uğraşırsam uğraşayım, bu şehrin ne kadar aç olduğunu anlatamam. Bugün onlarca insan yanıma gelip ekmek dilendi. Fırının önünde 13 saat beklemiş bir anneyle karşılaştım, gözünde yaşlarla "çocuklarım aç uyuyor" dedi. Bazı çocuklar terlikle dolaşıyor. Oysa çok soğuk. Bitlenmişler. Yıkanmak için su yok. Her tarafta çöp dağları." Jenan Moussa/Al Aaan TV(BAE)

"Birden girişteki uzun kuyruğu yarıp bir ÖSO savaşçısı girdi fırına ve çalışanlara bağırmaya başladı: "İki bölük 24 saattir aç olduğu için pozisyonlarını koruyamadı. Ekmek verin hemen!" Biri itiraz edecek oldu ama silah karşısında uzatmadı, kamyonet ekmekle dolduruldu. Umutsuzluk ve açlık arttıkça ÖSO''ya destek azalıyor kentte: "Üç kaya arasında sıkıştık" diyor biri. "Hırsızlık yapan, bize bakamayan Özgür Suriye Ordusu, elinden gelse soluduğumuz havayı elimizden alacak rejim ve bizi umursamayan dünya". Anthony Lyod/The Times (Britanya)

Ölümler kıyaslanmaz

20 çocuk ve altı öğretmenin hunharca öldürüldüğü gün, ABD Başkanı Barack Obama halka sade, duygu dolu bir konuşma yaptı: "Hiçbirşey kaybedilen evladın, sevgilinin yerini dolduramaz ama yine de ellerimizi uzatmalıyız ihtiyaç duyanlar için" dedi; "yanlarında olduğumuzu, onlar için dua ettiğimizi ve (bence en önemlisi) kaybettikleri insan için duydukları sevginin sadece onların anılarında değil bizlerin de hafızalarında varolmaya devam ettiğini hatırlatmak için". Connecticut, Halep ya da Uludere. Ölenleri "başkalarının çocukları" olmaktan çıkarmanın tek yolu da bu olsa gerek. Çünkü acılar, ölümler birbiriyle kıyaslanamaz. Hele çocuk ölümleri asla!

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...