"Bugün buraya bir zeytin dalı ve bir özgürlük savaşçısının silahı ile geldim. Zeytin dalının elimden düşmesine izin vermeyin. Tekrar ediyorum: zeytin dalının elimden düşmesine izin vermeyin."
Yaser Arafat''ın 13 Kasım 1974''te Birleşmiş Milletler Genel Kurulu''na hitaben yaptığı konuşmanın son cümleleri bunlar. Arafat kürsüye Filistin Kurtuluş Örgütü (FKÖ) lideri sıfatıyla ve gerçekten de belinde tabancasıyla çıkmış, Filistin halkının özgürlük davasını, kendi topraklarında bağımsız egemen varoluş talebini güçlü, etkileyici bir retorikle tüm dünyaya duyurmuştu. Dokuz gün sonra, Genel Kurul bir kez daha toplandı ve 37''ye karşı 89 evet oyuyla (8 ülke de çekimser kalmıştı) Filistinlilere kendi kaderlerini tayin hakkı tanındı. Aynı oturumda bir başka kararla FKÖ de Filistin halkının tek meşru temsilcisi olarak kabul edildi.
1998''de ise, BM, topraklarının işgal altında olduğunu teslim etmekle birlikte devlet ya da üye olarak tanımadığı bir "Filistin varlığı"na (Palestinian entity) gözlemci statüsü verdi. İşte 29 Kasım 2012''de bu varlık bir devlet olarak tanımlandı, tanındı. Bu kez 138''e karşı sadece 9 hayır oyuyla (41 ülke de çekimser kaldı). Filistin halkının İsrail devletinin kuruluşundan, 1948''den bu yana maruz kaldığı tehcir ve etnik temizlik politikaları, baskı ve zulüm düşünüldüğünde, üstüne İsraillilerle Filistinlilerin yanyana adil ve kalıcı bir barış içinde yaşayabilmesini sağlayacak adımların zorluğu eklendiğinde, bu kazanım, evet, çok geç çok az.
İsrail işgal ettiği topraklardan çekilmeye, Yahudi yerleşimlerini -ki oylamayı bahane ederek yenilerini inşa edeceğini duyurdu derhal- boşaltmaya, mültecilerin geri dönüş hakkı ile Doğu Kudüs''ü Filistin''in başkenti olarak tanımaya bu kadar uzakken; yine İsrail, 1948''den bu yana Filistinlilere yaptıklarını inkar etmeye devam edip, özür dilemeye, hesap verip tazmin etmeye yanaşmadığı sürece; hele de Gazze''de abluka Batı Şeria''da mutlak tahakküm devam ederken, adil ve kalıcı bir barış nasıl inşa edilecek?
Ama hiç karamsar değilim. Diasporasından başlayarak giderek artan sayıda İsrailli''nin kurucu ideolojiyle hesaplaşmaya başladığını biliyorum. Evet oyu veren 138 ülkenin ve hatta hayır dememeyi seçen 41 ülkeyi de eklersek, 179 ülkenin karşısında 9 ülke kalmak, işlerin eskisi gibi yürümeyeceğinin işareti değilse nedir? İsrail ders çıkarmasa dahi ABD İsrail''e koşulsuz desteğinin artık desteklenemez olduğunu görmüyor mu? Üstelik bu kararla bir kez daha salt Filistinlilerden isteniyor zeytin dalını uzatan taraf olmaları. Bu kez düşmesine izin verilmemeli ve 12 yıl önce Yaser Arafat''ın Türkiye''den istediği şey de tam buydu.
Fotoğrafta, Yaser Arafat''ın elinden tuttuğu kişi benim: 7 Şubat 2001''de Gazze''deki Başkanlık Konutu''nda Hasan Cemal ve Mithat Bereket''le birlikte yaptığımız röportajın hemen ardından çekildi. Bir gün önce İsrail''de seçim vardı ve 1982''deki Lübnan işgalinden beri Arafat''ı "bitirmeye hatta canını almaya ahdetmiş" olan Ariel Şaron büyük zafer kazanmıştı.
Arafat, bize, Ortadoğu barış süreci konusunda Türkiye"den çok şey beklediğini söylemişti. Hasan Cemal''in "Barıştan kim korkuyor?" sorusuna da gülerek "Ben değil" yanıtı vermiş, "Şaron''la barış olur mu" deyince de bekleyip görmek gerektiğini söylemişti.
Filistin lideri, bir hafta sonra 14 Şubat''ta sürpriz bir şekilde Ankara''ya geldi ve Türkiye''den beklentisini dönemin Başbakanı Bülent Ecevit''e şahsen de iletti. Cengiz Çandar o sırada yazarları arasında olduğu Yeni Şafak''taki köşesinde 15 Şubat 2001''de ziyarete dair bakın nasıl bir değerlendirme yapmış:
"Arafat, Sharon''un seçilmesinin sonucunda Barış Süreci''nin rafa kalkmasıyla oluşacak yeni bölgesel "stratejik denklem"de nasıl bir Türkiye görmek istiyor? Türkiye''yi; İsrail''in Filistin halkına yönelik saldırgan politikasına "stratejik güç ve derinlik" sağlayacak, Filistin toprakları üzerindeki işgalini pekiştirmesine "dolaylı destek" verecek bir konumda görmek istemediği kesin. Türkiye''ye gelince; Barış Süreci''nin rafa kalkmasıyla doğacak "bölgesel siyasi boşluk"ta, ister istemez, Filistin (Arap) ve İsrail kıskacı arasında bunalacağı da kesin."
Türkiye bugün bu kıskaçta değil; Filistin''in yanında. Dahası bölgesel siyasi boşluğu barışa katkı verecek bir aktör olarak doldurmaya talip. Bu kez uzatılan zeytin dalının düşmesine izin verilip verilmeyeceğini, bekleyip göreceğiz.

Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.