Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Daha küçücük çocukken başlar insanlarımızın yaşam öyküsü! Mahalle aralarında, minicik bedenleri ile kavgaya tutuşanlar eğer arkadaşlarından dayak yerse, bir partide evde abi, baba tarafından marizine kayılır, zavallı mağdur çocuğun! Daha o yaşlarda sadece “kazanmak” işlenir çocuğun taze beynine! Hep kazanmak, öğretilir. Yenilgiler “cız”dır yaşam boyu... Yenilginin, kazanmanın kapı komşusu olduğu belletilmez yeni nesillere. Hele sporun bir oyun olduğunu! Takım tutmanın bir kan davası olmaması gerektiğini! Bu mahalle de, ev de, başlanan öğreti süregelir kocaman adam olanların belleğinde!

Bir gün işte, bir gün, kahve köşesinde, bir gün seyirci olduğu tribünde hep kazanmaya yönlenen adam, tanış olduğu mağlubiyetlere hep ters tepki verir! Sırası gelmişken, arada anlatayım. Sinop''tan İskenderun''a, Edirne''den, Van''a şehir şehir, köy köy ve okul okul dolaşarak gençlere panel verdim. Sonunda gördüm ki, eğitim ve aile sisteme spor yapan değil, spor seyreden, taraftar olan gençleri yetiştiriyor! Ne kadar yanlış! Kimse sporcu veya sporcu ruhlu insan yetiştirmeyi düşünmüyor! Galibiyetlere binlerce abartılı övgüler. Minik bir sahada kazanılmış spor zaferi destanlaştırılıp yeni yıldızlar yetiştiriliyor! En ufak bir mağlubiyette ise yerin dibine sokulan, sporcu ve yöneticilere hakaretin bini bir para.

Kafatası avcılığı için kolları sıvayanlar sporun bir oyun ve eğlence olduğunu asla düşünmüyorlar! Varsa yoksa galip gelmek! Aslında kötülüğü meslek edinen, kanla, ihtirasla, saldırganlıkla beslenenler, hep puslu havayı severler. Çünkü galibiyetler sıradan, yenilgiler ise onların besleneceği dolunay zamanı!

Bu tüm spor dallarında geçerli! Şimdi kolları sıvadım! Elimiz de kocaman usturalar karanlık bir köşede avımızı bekliyoruz. Tanjevic ilk müşterim! Bu adam vallahi manyak billahi manyak!

Yıllar boyu ülkeme gelen tüm coachlar (futbol başta) başarı için genç oyunculara yer vermez! Milyon dolarlık oyuncularla yola çıkar başarısızlıklar da, ise suçlu hep oyunculardır. Kendisi ak kaşık! Peki Tanjeviç ne yaptı. Tutturduğu 2010 hayali ile “ille de gençler” dedi! Bu gençleri uzaydan getirmedi. Başarısızlıkta “suçlu benim” Japonya dönüşü “zaferi genç oyuncularım kazandı” demişti. Hepsi bizim çocuklarımız. 167 KEZ Türkiye''de kaç tane oyuncu Milli formayı giydi . Şaşırdınız değil mi? Cenk Akyol ülkemizi 167 kez temsil etti. Hakan Demirel, Ersan, Semih, basketbolumuzun geleceği. Turgay Demirel ve Tanjeviç işin kolayına kaçarak Marco Aurelio gibi Salomon''u iki günde Türk yaparak “alın size oyun kurucu” diyebilirlerdi!

Demirel kıvrak tipli futbol yöneticisi gibi “coach''umun arkasındayım” demiyor. “Tanjeviç 2010 da Türkiye''de yapılacak Dünya Şampiyonası''nda takımımızın başındadır” diyor!

Futbol ve basketbolda ki, bir çok coach gibi, oyuncusundan komisyon almayan, Bogdan Tanjeviç biraz inatçılığından biraz ön adından kaybediyor gerisi hikaye!

Oyuncularımıza herkesin teşekkür borcu var. Kulüplerimiz de, Avrupa''da NBA de hele hele ALL STAR da oynayan oyuncularımız güzel sanatların yedinci dalının önemli sanatçılarıdır. Onların tek ve en önemli hatası bu turnuvada “yenilme haklarını kullanmışlardır!...

Afedersiniz! Şemsiyenin neden icat edildiğini bilirmisiniz? Bilmiyorsanız bir gün anlatırım! Bu gün zor bir gün ve şemsiye olmanın gerekliliğine inanıyorum! Çünkü, hayatında sporcu olmamış basket topuna değmemiş, sporcu ruhundan anlamayan, sadece kelle avcılığı yapanlardan nefret ediyorum. Size bizim dünyamızda yer yok...

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...