Derdi dertle kaplamak

Ne Kürt, ne de islâmcılık meselesinin demokratik bir çözümü bulunamazdı. Çünkü bu iki mesele demokratik uygulamanın aksaklığı yüzünden doğmamıştı ve ülkenin demokrasi yolunda katettiği mesafenin ürettiği iki mesele değildi. Ya neydi? Real politik alanında zuhur eden şekliyle Kürtçülük ve islâmcılık 1980 sonrasında ülke yönetiminin başına Türkiye''nin yerküre üzerindeki varlığını tartışılır kılmak üzere sarılmıştı. 1980''de ve bilhassa 1990''dan sonra Dünya Sistemi''nin gündeminde Türkiye''nin etnik ayrımcılık karşısında hangi tutumu benimseyeceği veya kültürel kimliğini yeniden nasıl tanımlayacağı gibi bir soru asla yoktu. Bu soruya eğilmek olsa olsa Türkiye''ye bir üst basamakta hayatiyet kazandırmak isteyen Türk seçkinlerinin işi olabilirdi. Oysa Türkiye''nin zikrettiğimiz niyette ve bu niyetin gereklerini üstlenecek nitelikte seçkinleri yoktu. Olmadığı süreç içinde anlaşıldı.

Türkiye''nin seçkinlerden mahrum oluşu Kürtçülük ve islâmcılığın ancak seçkinler eliyle yürürlüğe konabilecek "millî atılım", "millet olma atılımı" kapsamında çözüme kavuşturulabileceği imkânını da yok mesabesine indirgiyor. Seçkin olmadıkları halde Türkiye''nin varlığının idamesi hususunda karar alma mevkiinde bulunanlar zikredilen iki meseleyi çözümsüz bırakarak işin içinden sıyrılma çabasınddırlar. Çabaları derdi dertle kaplayarak yönetici mevkilerini korumak ve bu suretle Türkiye Cumhuriyeti''nin idamesini sağlamak yönündedir.

Derdi dertle kaplamak nedir? Derdi dertle kaplayanlar islâmcılığın hususen Türkiye''nin kültürel kimlik meselesi olarak aşkın bir vasfa sahip olduğu gerçeğini es geçip, onu (islâmcılığı) sosyal hareketliliğin doğurduğu bir vasfa, yani toplumun muteber alanlarına alt tabakadan gelen unsurların nakliyle ilişkin bir vasfa mukayyet kılıyorlar. Benzer bir şekilde Kürt meselesini Türkiye''yi vatanlaştırma gibi aşkın bir vasıftan koparıp bölgeler arası dengesizlik gibi vatanlaştırma etkinliğinde mündemiç; ama vatanlaştırma anlayışıyla ancak kısmen irtibatlı bir tutuma yapıştırıyorlar. Dert dertle kaplandığı zaman dava bulunmuş olmuyor; ancak kabuğu oluşturan dert çekirdeği mutazarrır eden iç derdin sancısını hissedilmez duruma getiriyor. Dertlerin dert olarak kalıp birinin diğerini geri plana itmesi korku verecek sonuçlara gebedir. Davası bulunmadığı için içten içe büyüyen dertler, bir gün hepimizi insan etkinliğiyle düzene sokulamayacak bir karışıklık karşısında bırakabilir.

Türkiye''nin yönetiminde karar sahibi olanların böyle bir endişeleri olmadığı besbelli. Çünkü onlar Cumhuriyetin ilânıyla aktedilmiş anlaşmanın yenilenmesini bir zafer kabul etmektedirler. Zaferdir veya değildir; ama gerek Kürt meselesi ve gerekse islâmcılığın geleceği hususunda Küçük Asya topraklarında konum tespitinin Dünya Sistemi ile Türkiye arasında bir ahit yenilemesiyle sağlandığı anlaşılıyor.