Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Terör olayında eşini kaybeden annenin bu sorusu bütün medya kuruluşlarının ilgi odağı oldu. Gözü yaşlı ve hayalleri yıkılmış annenin çaresiz ifadeleri, mahkeme heyetinin de duygulanmasına yol açtı. Yıldız hanımın sorusu Türkiye şartlarında çok kullanışlı bir soruydu: Biz size ne yaptık? Gerçekten aile olarak, birey olarak onları ilgilendirmeyen bir kaosun kurbanı olmuştu eşi. Uluslar arası destek vardı. Lozan anlaşmasına kadar giden, çözülmemiş bir hesap vardı.

Bölgede İngiltere, ABD ve Batı ülkelerinin planları vardı. Avrupa başkentlerinde birtakım enstitüler kurulmuş, resmi düzeyde kültürel destek sağlanmış, Türkler''in geleneksel düşmanı Ortodoks dünyası ise maddi ve manevi desteklerini esirgememişti. Konjonktürün uygun olduğu bir zamanda harekete geçilmişti. Almanya, Güneydoğu''da kullanılıyor diye NATO çerçevesindeki Doğu Alman yapımı hibe zırhlı araçları bile teslim etmemişti. ABD''nin Kuzey Irak''la ilgili geleneksel çabaları halen devam ediyor.

Uluslararası karmaşık siyasi hesaplara dayanarak ortaya çıkarılan kaos ortamında nice aileler gencecik yavrularını, nice kadınlar eşlerini kaybetti. Oysa birey olarak Yıldız hanım ve ailesinin bu hesaplardan haberi yoktu. Onlar kendi halinde yaşayan Türk vatandaşlarıydı. Şimdi bu noktada, ben aynı kaosun ortamının diğer kurbanlarını hatırlatmak istiyorum. Onlar da anne, onlar da kadın veya genç kız. Aileleri dişlerinden tırnaklarından artırarak, yemeyip yedirerek, giymeyip giydirerek çocuklarını yetiştirdiler, ilkokul, ortaokul, lise, derken üniversite çağına geldiler. Bileklerinin hakkıyla üniversiteyi kazandılar.

Fakat kapılardan çevrildiler, özel ikna odalarına alındılar, hakaret edildiler, başörtülerinden sürüklendiler, okul birincisi oldukları halde mezuniyet törenlerine alınmadılar. Haklarını savunmak iuçin yüksek mevkilerden destek bulamadılar, sokaklara çıktılar, göz altına alındılar. Haklarında hukuki bir suç isnadı yoktu, açık bir yasak bile yoktu. Hukuk eğitimi almış nice insan onları haklı buluyordu. Fakat yine de okullarına giremiyorlardı. Dünyanın her yerinde giriyorlardı fakat kendi ülkelerinde giremiyorlardı.

Şimdi vatandaşlık hakları elinden alınan ve büyük ekseriyetin desteğinin arkalarında olduğu herkesçe bilinen insanlar soruyorlar: Biz size ne yaptık?

Türkiye''de siyasi bir parti yükselmekteydi ve bunun durdurulması gerekiyordu. Her şeyin değiştiği kabul edilen bir dünyada onların değişebileceği kabul edilmiyordu. Çünkü siyasi geleneklerimiz, farklı görüşleri kaldırmıyordu ve mutlaka bir parti veya kesimin dışlanması temeline dayanıyordu. Böylece diğer bir siyasi partinin veya kesimin iktidarı garanti altına alınmış oluyordu. O da Halk Partisi geleneğinden başkası değildi. Onun bulunmadığı hükümetlere bir türlü "meşru" gözüyle bakılamıyordu. Ortodoks dünyanın Batı''ya kabul ettirmeye çalıştığı Türk ve İslam korkusu nasılsa bizde de taraftar bulabiliyordu. Bu konuda büyük sermaye ve sol iş birliği içindeydi. Sonunda siyasi ve toplumsal gerginlikle dolu bir döneme girildi. Daha önce serbest olan pek çok şey yasaklar kapsamına girdi.

Bütün bu gelişmeler ve uluslararası çekişmeler birey olarak çocuğunu ünivesiteye gönderen ailelerin bilgisi dışındaydı. Onlar yalnızca çocuklarının okumasını istiyordu. Temiz, ülkesini, milletini, ailesini, dinini seven vatandaşlar olarak yetişmesini istiyordu. Kendi çocuğunu kendi istediği gibi yetiştirmek istiyordu. Fakat anneler ve çocukları, okul kapılarında gözleri yaşlı beklediyer, hala da bekliyorlar.

Şimdi gözü yaşlı ve hayalleri yıkılmış anneler, kızlar, Ankara''da yüksek mevkilerdeki baylara ve acımasız bir şekilde saldıran medyaya soruyorlar: Biz size ne yaptık? Bu soruya, akıl gibi, kalp gibi, vicdan gibi "cihazları" yerinde duran insanların verebileceği cevap yok. Bu gibi "duygusal zaafları" aşmış olanların ise, öyle görünüyor ki, bir açıklama bulamayacakları sorun yok.


Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...