Kat-lan-ma-lı-sı-nız

Konuya dikkat çekenler oldu ama ben de birkaç şey söyleyeceğim: Genelkurmay Başkanı''nın basının karşısına sağına soluna kuvvet komutanlarını, arkasına Genelkurmay''daki generalleri alarak çıkması çok dikkat çekiciydi doğrusu… Tabloya ilişkin akla önce şu soru geliyor: Neden bu kadar çok general bir arada? Sağındaki solundaki ve arkasındakiler tarafından basın toplantısı sırasında basın toplantısı yapan komutana herhangi bir not da iletilmediğine göre salonda yer alan asker-sivil sayısı dengesinin böyle bir yöntemle birinciler lehine çevrilmiş olmasının ne gibi bir amacı olabilir? "Acaba" , diyorum, "Son günlerde ortada dolaşan ''cunta'' vs iddiaları karşısında bütünlüğünü koruyan bir ''emir-komuta zinciri''nin somut görüntüsü olsun diyerek mi seçildi bu oturma nizamı?" (Bu sözlerimden istemediğim anlamlar çıkarılmaz umarım; bütün ordular gibi TSK''nın da, "tek vücut" olması-kalması herkes tarafından sonuna kadar desteklenmesi gereken bir "ilke" olmalıdır. Aksini düşünmek bile sıkıntı veriyor. Çünkü bunun adı "iç savaş"tır ki, maazallah…)

Her ne ise de, önümüzdeki tablo sivil bir sistem açısından fazla "etkileyici'', hatta "korkutucuydu" diyebiliriz. Sanırsınız ki "seferberlik" kararının basına duyurulduğu bir gündeydik…

Bugüne kadar oldukça sakin bir konuşma tarzına sahip olduğunu gözlemlediğimiz Orgeneral Başbuğ''un basın toplantısı sırasında birkaç kez başvurduğu "heceleme" yöntemi de dikkat çekiciydi. "Heceleme"ye üç kere başvuruldu sanırım. Bu anları bir kenara not etmiştim ama şimdi bulamıyorum. Ama hiç değilse içlerinden bir tanesini ile bir gazetede karşılaştım. Bu "heceleme" şöyle imiş: "TSK, hiçbir gerçeğe dayanmayan, hukuk dışı davranışlarla yıpratılması faaliyetlerinin devam ettirilmesine kat-la-na-maz."

Hatırladıkça –hâlâ- tüylerim diken diken oluyor…."KAT-LA-NA-MAZ "

Biliyorsunuz, bir askerin "otoriter" dilin-tarzın başvurduğu bu en belirgin, bu en fazla karşılaşılan yöntemine "Kışla" dışında bu kadar sıklıkla başvurması, olsa olsa bir "savaş hali"nde anlaşılabilir. Aksi halde "siviller" bu yönteme başvurulduğuna şahit olduklarında gayri ihtiyari olarak "Aaaa! Bir de kafamıza vur bari!" şeklinde sivil bir tepkiyi dile getirirler. (Getirmiyorlarsa, getirmelidirler!)

Basın toplantısında dikkatimi çeken üçüncü husus, Genelkurmay Başkanı''nın "askeri yargı"nın faziletlerini sıralarken verdiği bir örnek oldu. Açıkçası, Genelkurmay Başkanı bu örneği dile getirmeyi iyi akıl etmişti. Doğruya doğru şimdi; gerçekten de, Genelkurmay Başkanı''nın söylediği gibi, üç-beş ay önce, Genelkurmay Mahkemesi, Anayasa Mahkemesi''ne "3 kişilik askeri mahkeme heyetinde, yargıç olmayan subayın da yer almasına yönelik düzenlemenin iptali isteminde" bulunmuştu. Anayasa Mahkemesi de (birileri böyle bir istemde bulunsun diye dört gözle bekliyor muydu bilemeyiz) istem doğrultusunda düzenlemenin iptaline karar verdi.

Hatırlıyorsunuzdur, Genelkurmay Başkanı bu örneği, "askeri yargı"yı "hafife alanları" püskürtmek için verdi. İyi de yaptı doğrusu; "Yasama" denilen kuvvet madem ki bugüne kadar "Yargıç olmayan subayın mahkeme heyetinde ne işi var?" sorusunu sorup gerekli yasal düzenlemeyi yapmayı savsaklamıştır, o halde bu şerefi iptal başvurusunda bulunan mahkemenin üstlenmesinde bir sakınca yoktur…

Genelkurmay Başkanı''nı dinlerken bir ara aklımdan geçmedi değil; "İster misin", dedim kendi kendime bu kez, "Başbuğ, ikinci örnek olarak da Yüksek Askeri İdare Mahkemesi''nden ''kışla dayağı''nda can verenlerin ailelerine tazminat ödenmesi yolunda çıkan –ve ilgilenenlerin yüreğine su serpen- kararları da sıralamasın?"

(Yeri gelmişken herkesin üzerinde düşünce geliştirebileceği bir soru: "Kışla dayağı" mağdurlarının şikayetlerine "askeri mahkemeler" mi yoksa "sivil mahkemeler" mi bakmalıdır?)

Yazı daha da dağılmadan toparlamaya çalışayım:

Dünkü yazıda söylediğim gibi, "Yasama" nihayet gücünü ve rolünü hatırlamış görünüyor. Bugüne kadar bazı kişi ve kuruluşların (Mazlumder mesela) ısrarla altını çizdikleri-talep ettiklerine yakın bir yasal düzenleme önceki gün bir gece yarısı atağı ile gerçekleşti nihayet.

"Yasama"ya sorabiliriz artık: Bu düzenleme bugüne kadar aklınıza gelmedi mi? Geldi ise niçin bu kadar gecikti? Memleketin kalem ve mikrofon sahiplerini bugüne kadar yargı meseleleri üzerine sayfalarca ve saatlerce niçin uğraştırdınız? Bakın, isteyince oluyormuş. Hatta TMMM Başkanı''nın haberi olmadan bile…

Nihayet doğru yola girilmiş görünüyor.

"Yapılacak işler" listesinin başında yer alacaklar artık bellidir. "Yasama" duruma el koyacak ve günlerdir-aylardır-yıllardır bizi uğraştıran sorunlar yasa ve Anayasa''da yapılacak değişikliklerle birer polemik konusu olmaktan çıkarılacaktır.

Yasama, yasalarda ve Anayasa''da daha fazla demokrasi yolunda yapacağı değişiklikleri tamamlayıp, itirazı olanlara "KAT-LAN-MA-LI-SI-NIZ!" diyecektir. Böylece giderek Ortaçağ''ın "Tanrı İspatları"na benzeyen "askeri ve sivil yargı" merkezli münakaşa da burada bitecektir.