Mahzun gönül bu defa şâd olacak mı?

Tarih bir kere daha tekerrür ediyor, Türkiye Tanzimat''tan beri bilmem kaçıncı defa kendi iç dinamikleriyle hayata geçiremediği bir projeyi dış dinamiklerin zorlamasıyla, desteğiyle hayata geçirmek istiyor. Ne diyelim hayırlı olsun!

Avrupa Birliği''ne adaylığımızın açıklanmasının çok farklı kesimlerce memnunlukla karşılanmasını, mevcut durumun kimseyi memnun etmemesiyle ve herkeste yerleşmiş bulunan "bundan kötüsü olamaz" düşüncesiyle izah etmek mümkün. Gerçekten de insan hakları ihlallerinde, yargının siyasallaşmasında, düşünce ve ifade hürriyetine getirilen sınırlamalarda, din ve vicdan hürriyetinde, demokrasinin adı var kendi yok uygulama biçiminde, askerlerin siyasi ve sosyal hayata müdahelesinde, enflasyonun artık hayatımızın bir parçası haline gelmesinde, çetelerin ülkenin yönetimine hakim olmasında, devletin deprem gibi en hayatı bir meselesi sergilediği acizde gelinen nokta, bundan daha kötüsü olamaz noktasıdır. Bu durum siyasetçi, sivil ve askeri bürokrat ve tüm aydın kesimiyle ülkeye yön verme iddiasında ve konumunda olanlar için hiç de övünülecek bir durum değildir. Ve hangi kesimden olursa olsun insanımızın büyük çoğunluğunun yeni döneme yönelik büyük bir ümit içine girmesi, aslında eskiye yönelik bir hayal kırıklığının, güvensizliğin de göstergesidir.

Pekala yeni dönem bu ümitlerin yeşermesi için elverişli şartları içeriyor mu? Bizim bu konuda bazı endişelerimiz var. Yukarda işaret ettiğimiz olumsuzlukların tümünü kah fail, kah seyirci olarak bizim hazırladığımız bir vakıa. Devlet adamı, parti başkanı, milletvekili, kamu yöneticisi, öğretim üyesi, yargıç, hukukçu, asker, polis ve aydın olarak aynı kadronun bu olumsuzlukları tümüyle tersine çevirebileceği bize fazla iyimser bir beklenti gibi geliyor.

Özellikle insan hakları, hukukun üstünlüğü ve din ve vicdan hürriyeti konularında almamız gereken mesafenin kolaylıkla alınacağı konusunda şüphelerimiz var. Geçtiğimiz hafta Danıştay başörtüsünün demokratik bir hak olmadığına karar verdi. Bırakın başörtüsünün bir din ve vicdan hürriyeti meselesi olduğunu, fertlerin diledikleri gibi giyinme hak ve hürriyeti açısından bile kararın değişik olması gerekirdi. Kasım''ın son haftasında Başbakanlık bir genelge yayımlayarak "irtica" ile mücadelede gevşeklik gösterenlere Devlet Memurları Kanunu ve Türk Ceza Kanunu''na göre ceza verileceği duyurdu. Ne büyük tesadüf pazar günü kimilerimiz Avrupa Birliği''ne adaylık coşkusunu yaşarken, İslami hassasiyeti olan kimselere başörtüsü için elele yürüyüşü sırasında yapılan muamele, bu coşkunun herkese ait olmadığını gösterir gibiydi. Böyle bir kadro ve anlayış yeni dönemdeki beklentilerimize ne ölçüde cevap verebilecek?

Tabii şöyle de düşünmek mümkün: Müspet gelişmelerin bir anda olması imkan harici. Şu anda yaşamakta olduğumuz insan hakları ihlalleri, yargının siyasallaşması, "irtica" paranoyasının devam etmesi inkitaların oynandığı dönemin göstergesi. Yeni dönemde anlayışlar da kadrolar da değişecek.

Bu konuda nihai hükmü zaman verecek. Ancak şunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Bu ülkenin, insanların her bakımdan yaşamaktan mutlu olacakları bir ülke haline gelmesi ancak kendi gayretlerimizle, çabalarımızla mümkün olur. Dış dinamikler, geçmiş örneklerde görüldüğü gibi haketmediğimiz neticeyi bize sağlamaz.

Sonuç olarak dileyelim korkularımız değil, ümitlerimiz gerçekleşsin!