Üç büyükşehrin şansı

Türkiye 20 senedir yüksek enflasyonla birlikte yaşıyor. Belki bu yönüyle dünyada çok dikkate değer bir örnek de oluşturdu. Bu arada çok büyük kârlar elde eden bir rantiye sınıfı meydana geldi. Bu iki olgunun bir ülkede sosyal dengeleri alt üst etmemesi ve toplumsal patlamalara yol açmaması mümkün değil. Türkiye''de böyle patlamaların henüz görülmememiş olmasının muhtelif sebepleri var. Bu sebeplerden birisi son dönemde bu patlamaların en fazla görülmesi muhtemel olan üç büyük şehrin fakirlere yakın olan, onların dertlerini bilen ve çözmek için ibadet aşkıyla çalışan belediye başkanlarınca yönetilmiş olmasıdır. Anladığınız gibi İstanbul, Ankara ve İzmir''den bahsediyorum.

Bu üç şehrin belediye başkanı, aslında iyi yönetilirse belediyelerin imkanlarının bu şehirleri mamur etmek ve insanlarına yardımcı olmak için büyük ölçüde yeterli olduğunu göstermiş oldu. Aynı zamanda şunu da gösterdi bu başkanlar: Merkezi yönetimin borç batağında yüzmesi ve halktan topladığı vergileri borç faizi olarak rantiyeye aktarması iki temel sebebe dayanmaktadır: Kötü yönetim ve devlet imkanlarının şahıslarca yağmalanması. Bu bakımdan bu üç şehrin belediye başkanı aslında birileri için kötü(!) örnek oluşturuyor. Ve önümüzdeki dönem bu üç şehrin aynı başkanlar veya aynı ekip tarafından kazanılma ihtimali, hem bu örneğin devam etmesi açısından hem de belediyelerin hayli gelişmiş ve büyümüş imkanlarından bir dönem daha mahrum kalınması bakımından birilerinin korkulu rüyası.

Ne var ki bu durum birilerinin korkulu rüyası olsa da ülkedeki sosyal barışın devamının en büyük şansıdır. Geçmiş dönemde sosyal demokratlar sürekli halkın ekmeği üzerine edebiyat yaparken bu belediyeler halka ucuz ekmek vermenin veya ucuz gıda maddesi ulaştırmanın yolunu buldular. Ekmek deyip geçmemek gerekir. Hepimiz de biliyoruz ki özellikle fakir kesimin en önemli karnını doyurma vasıtası ekmektir. Bununla da yetinmediler fakir aileleri tesbit ederek doğrudan gıda, giyecek, yakacak ve ilaç yardımı yaptılar. Okumakta olan ve bursa ihtiyacı bulunan öğrencilere burs verdiler. Bakmayın yandaş edebiyatına binlerce öğrenci bu burstan bugün yararlanmakta ve öğrenimini sürdürmektedir. Ramazan''da evine yetişemeyenlere çadırlarda iftar vermeyi yine bu belediyeler düşündüler. Evlerine yetişemeyen veya gücü yetmeyen onbinlerce insan belediyelerin öncülüğü ve halkımızın katkılarıyla oluşturulan bu çadırlarda sıcak yemek yiyebildiler. Kimisi evlerine götürme imkan buldu. Daha önemlisi bu belediyeler sayesinde ilk defa insanımız adam yerine konup dinlendi, derdine çare arandı. Buna varoşlara götürülen yol, su, elektrik, havagazı gibi imkanları da eklerseniz bu hizmetlerin insanımızın yalnızlığını, kimsesizliğini gidermede ne kadar yardımcı olduğunu anlarsınız.

Şimdi geçmiş dönemde bir de bu hizmetlerin yapılmadığını düşünün. Her fırsatta büyük şehirlerin varoşlarında onlarca Gazi mahallesi manzaraları görecektik. İrtica diye mevhum tehlikeler icad edenler asıl tehlikenin ne olduğunu o zaman anlayacaklardı. Bu bakımdan üç büyükşehir yönetimi aslında devletin sosyal devlet fonksiyonlarını gereği gibi yerine getirmediği ve yüksek enflasyonun vatandaşı ezdiği bu dönemde ülkenin huzuru için gerçekten bir şanstır. Bu şansı gelecek dönem yakalayamazsak ve yerel yönetimler geniş halk kitlelerinin dertlerine sırt çeviriren kadroların eline geçerse bunun Türkiye''ye çıkaracağı faturayı siz seyreyleyin.