Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Askeri müdahaleler ve kapalı rejimler bile, "Avrupa Birliği" adı verilen "büyük demokrasi projesi"ne aday adayı olduğumuz şu sırada, övülüp, meşru görülüyor.

Bir gerçek var.. Türk siyasetinde parlayan isimlerden bazıları, gelişmiş ve demokratik bir Batı ülkesinde olsalardı, bir daha politikaya heves edemeyecek şekilde, siyasi hayattan silinirlerdi..

Yani, bir başbakan olacak.. Devlet ihalelerine fesat karıştırırken, suçüstü yakalanacak.. Suçunu, canlı televizyon yayınlarında itiraf edecek.. Bu fiili nedeniyle, başbakanlıktan düşürülecek..

Böyle bir kişi, bir daha seçimlere falan giremezdi..

Ya da, uzun yıllar süren politik hayatında, hiçbir pırıltılı söz söylemeyecek.. Sürekli ekonomik ve siyasi krizlerin merkezinde bulunacak.. Bu süre boyunca, bütün dünya hızla gelişirken, sözkonusu kişinin ülkesi, hâlâ az-gelişmiş ülke rakamlarında dolaşacak..

Böyle bir politikacı, gelişmiş demokratik bir Batı ülkesinde, nasıl olur da, "istikrarın teminatı" olarak sunulabilirdi?

Ülkede başka insan kalmamış gibi, "alternatifsiz isim" biçiminde, nasıl ele alınabilirdi?

Demek Türk siyasi hayatında, "demokrasi" ile de, "akıl" ile de bağdaşması mümkün olmayan bir hastalık var..

O kadar ki, askeri müdahaleler ve kapalı rejimler bile, "Avrupa Birliği" adı verilen "büyük demokrasi projesi"ne aday adayı olduğumuz şu sırada, övülüp, meşru görülüyor. Ve toplumun bir kesimi de, bunu normal bir davranış olarak karşılıyor..

Öylesine bir hastalık ki bu, toplumun her kesimine dehşet ve miğde bulantısı veren terörist eylemler açığa çıkartılınca, birileri bunu, siyasi rekabetin aracı olarak kullanmaya çalışıyor.. "Terörle mücadele" kavramı, siyasi karşıtlara karşı, bir susturma aracı biçiminde kullanılmaya çalışılıyor.

Türk siyaset ve düşünce hayatındaki hastalık, bir "sosyo-politik olay"dan öteye boyutlar taşımakta..

Galiba bu hastalığın tıbbî içeriği, politik içeriğinden daha fazla ağırlıklı..

Bize göre, bu hastalığın kaynağında, şu anda "kartel medyası" dediğimiz olgu var..

"Kartel medyası", toplumun, olayları sağlıklı algılamasını engelliyor..

Hırsız politikacılar, yüceltiliyor, kutsanıyor.. Dar bir çevredeki soygun düzenine, ortak alınmak şartıyla, bir kısım medyada alkış tutuluyor.. Kokuşmuşlukların ve kural-dışılıkların üzeri örtülüyor..

Bu çemberin dışında kalmaya çalışanlar susturuluyor.. Ağzını açmaya çalışanlara, "şeriatçı", "mürteci" gibi yaftalar yapıştırılıyor..

Kartel medyası, önce "Akşam"ın, sonra da "Star"ın dağıtımını engelledi.. Ama kimse, "Akşam ve Star dinci gazeteler miydi" diye sormuyor bile..

Herhangi gelişmiş ve demokratik bir ülkede, bir gazete sermayesinin, hem bankası, hem sigorta şirketi, hem televizyon kanalı, hem de dağıtım tekeli olur mu konusu, hiç irdelenmiyor.

"Serbest rekabet"in ve "özgür, çoğulcu düşünce ortamı"nın engellenmesi, "medya gücü" kullanılarak devletten mali çıkarlar elde edilmesi, siyasetin, ticaretin ve hatta borsanın içeriden yönlendirilmesi gibi olguları, soruşturan yok.

Milletvekili transferlerinde, medyanın oynadığı rol, hiç araştırılmadı..

Siyasi iktidarlarla, bir çıkar karşılığı anlaşıp, yazarlarını satanlara, susturanlara, kimse "bu yaptığınız, meslek ahlakına uyar mı" diye sormadı..

İçleri boşaltılmış bankaların sahipleri ile ortaklık yapıp, bankacı olan medya sermayesinin varlığı, bugünkü Türkiye''de doğal karşılanıyor..

Böyle bir şey, gelişmiş ve demokratik bir Batı ülkesinde olabilir mi?

İşte bu yüzden, Avrupa Birliği üyeliği, Türkiye''nin ümididir..

ŞAKA
Aman dikkat edelim

Bırakın askeri müdahale ile, iktidar devirip, hükümet kurmayı..

Avrupa Birliği''nde, ırkçı veya yabancı düşmanı partilerin koalisyon ortağı olması da yasak..

Bakın Avusturya''nın haline..

Koalisyona ırkçı Hürriyet Partisi giriyor diye, neredeyse ihraç edeceklerdi Avusturya''yı..

Bu Avrupa Birliği meselesini iyi düşünmeliyiz..

Çünkü sonunda kimse, "biz bize benzeriz" diyemiyecek..

LOBOTOMİ
Yarım beyinli bir toplum mu?

Özgür, özerk, bağımsız "medya" ve özgür, özerk "üniversiteler", demokratik toplumların gözüdür, kulağıdır, beynidir, vicdanıdır..

Totaliter rejimler, önce medyayı ve üniversiteleri sustururlar.. Muhalif partilerin yok edilmesi kadar önemlidir, medya ve üniversitelerin susturulması..

Tıpla ilgisi olanlar bilirler..

Yakın zamanlara kadar, akıl hastalıklarındaki tedavi yollarından biri "lobotomi"ydi.

Saldırgan veya uyumsuz davranışlarda bulunan hastalar ameliyat masasına yatırılır, bunların beyinlerinin ön bölümü, kesilip çıkartılırdı.. "Prefrontal leucotomy" adı verilen bu operasyon sonunda, hasta kuzu gibi olurdu..

Şimdi bu operasyonlar yapılmıyor..

Saldırgan ve uyumsuz hastalar, ilaçla tedavi ediliyor, sakinleştiriliyor.

Bir ülkede medyanın ve üniversitelerin, tek sesli propaganda araçları olarak kullanılması, bir çeşit sosyo-politik "lobotomi"dir..

Toplumu bir "ortak düşman"a karşı yönlendirmek, "seyirci orta sınıflar"ı çeşitli "tehlike"ler üreterek, ürkütmek, heyecanlandırmak.. "Serbest tartışma" ve "serbest rekabet" ortamını yok etmek..

Bir insanın beyninin bir bölümünü kesip çıkartmaktan ne farkı var bunların?

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...