Çöken "Sovyet Sistemi", aslında bir "hayal üretim merkezi"ydi. Acı gerçekler gizlenir, buna karşı Kızıl Meydan''daki törenlerde, pembe yanaklı mutlu işçiler, kıtalar-arası füzeler, tanklar geçerdi..
Sovyet rejimi, Amerika''nın ekonomisi, üretim gücü, rekabet yeteneği ve açık demokrasisi ile yarışacak yerde, Hollywood''un hayal üretimiyle boy ölçüşürdü..
Herşey sanal olduğu için, enflasyon hızı sıfırdı.. Resmi rakamlara göre, Sovyet modeli, bir "yeryüzü cenneti" yaratmıştı..
Acı gerçeklerin ortaya döküldüğü "şeffaflaşma" (glasnost) döneminde, Gorbaçov bu durumu şöyle özetlemişti..
- Sovyetler Birliği''nde işçiler üretir gibi yapıyor, biz de onlara ücret verir gibi yapıyoruz!.
Ne zaman ki "Duvar" yıkıldı.. O zaman, sefaletin, yoksulluğun, kokuşmuşluğun, ne ölçülerde olduğu iyice anlaşıldı.. Bizim Lale''liye gelip, kalitesiz tüketim mallarına saldıran "bavul turistleri"ne ve Nataşa''lara bakarak, biz de iyice gördük bu gerçeği..
Sovyetler''i, "kapalı rejim" çökertti..
"Pravda"nın, "İzvestiya"nın ve diğer resmi yayın organlarının cilaladığı "sanal dünya"nın gerçekleri altında, koca bir imparatorluk ezildi.. Çernobil faciası ile ortaya çıkan yetersizlikler, Afganistan''daki Kızıl Ordu yenilgisi, Komünist Parti''yi çökertti..
Geçen 20''nci yüzyılın belki de en önemli sosyo-politik olayıydı Sovyetler''in yükseliş ve çöküşü..
Üstelik yanıbaşımızdaydı.. Tarih ve coğrafyanın bizi komşuluğa bağladığı Sovyetler''de olup bitenleri, biz Türkler fazla ilgiyle izlemedik..
Ve fazla ders de almadık..
Şu anda, eski "Sovyet modeli"nin bazı hastalıklı niteliklerinin benzerlerini, biz Türkiye''de yaşatmaya çalışıyoruz..
Örneğin şu "kapalılık", "rekabetsizlik", "denetimsizlik" meselesi var..
Örneğin, bir "resmi ideoloji" olayı var..
Örneğin "yarı askeri yönetim" modeli var..
Ne "Güneydoğu sorunu"na, ne "laiklik meselesi"ne, özgürce yaklaşıp tartışamıyoruz.. Bu sorunlarımızı, bizim dışımızdaki dünya, Amerika''sı, Avrupa''sı ile, enine boyuna tartışıyor.. Hatta bazı metinlerle, bize bazı zorlamalar da sunuluyor..
Ama biz Türkler, içeride kendi sorunlarımızı özgürce tartışmaya kalksak, ceza kanunları, parti kapatmalar ve hatta faili meçhul cinayetler geliyor. Siyasetçiler yasaklanıyor, tutuklanıyor..
Sovyetler''de de bu böyleydi..
Dondurup-askıya aldığımız "Kıbrıs sorunu" yüzünden, dünyadan dışlandık, dışlanıyoruz.. Ama bu konu da, ya "stratejik çıkarlar"ın ya da "milli dava"nın koruması altında..
Türkiye''nin 75 yıllık kronikleşmiş temel kriz konuları, sloganların, resmi söylemlerin ışığı altındaki bir "sanal dünya"nın ilgi alanında..
En son "28 Şubat" döneminde iyice gördük.. "Özgür medya" ve "halkın özgürce haber alma hakkı" gibi olgular, bir hayal..
Medyanın da içinde yer aldığı, halk ve kamu parasının boşaltılması işlemlerini, bunların failleri güçlerini kaybedince öğreniyoruz..
Bu açıdan daha dramatik bir noktadayız şimdi.. Eskiden "medya karteli" vardı.. Şimdi, "medya tekeli" var..
Daha dün, Aydın Doğan''ın yayın organlarından, Dinç Bilgin''in karıştığı işleri, "Etibank boşaltılması"nın yansımalarını öğrenirdik.. "Milliyet", "Radikal", "Hürriyet" ve "Tempo", "Etibank Soygunu"nu işlerdi..
Şimdi anlaşılıyor ki, Aydın Doğan, Dinç Bilgin''i de aldı..
Ve Murat Demirel''den, Hayyam Garipoğlu''ndan, Korkmaz Yiğit''ten farklı konumda bulunmayan Dinç Bilgin''in "Sabah''a dönüş"ü konusunda, bir aydınlatıcı haber bile çıkmıyor "Radikal"de, "Milliyet"te, "Hürriyet"te..
Bu konuda, Zekeriya Temizel''in soyadı da, sadece nüfus kütüğünde kaldı..
Medya böyle.. Ya siyaset?.
Hangi temel kriz konusu, Millet Meclisi''nde tartışılıyor?.
Katılım Ortaklığı Belgesi mi? Son ekonomik kriz ve banka boşaltmalar mı?
Mesut Yılmaz, Korkmaz Yiğit''le temasları yüzünden Başbakanlık''tan düşürülmedi mi?
Şimdi Korkmaz Yiğit cezaevinde, Mesut Yılmaz da hükümette değil mi?
Durumu açık ve seçik görelim..
Eğer IMF denetimi olmasa, ekonomi ve maliye alanında olup bitenleri de, bilemeyeceğiz..
Şu Sovyet yakın tarihini, gerçekten öğrenmeliyiz..
GÖZ YAŞI
Yusuf Bozkurt Özal!.
Turgut Özal''a layık bir kardeşti Yusuf Bozkurt Özal..
Dünyaya açık, tartışmayı seven, teknoloyi günü-gününe izleyen bir "tekno-politokrat"tı..
Hep Yusuf Bozkurt''u düşününce, rahmetli Adnan Kahveci''yi de anarım..
Yusuf Bozkurt Özal''ın ömrü de, ağabeyi Turgut Özal gibi kısa oldu..
"Malatya-Amerika Sentezi"nin bir seçkin örneği daha, hayata gözlerini yumdu..
Yusuf Bozkurt''a rahmet, ailesine başsağlığı diliyorum..
DOĞAN-BİLGİN
İmparator, "Kral Pirhus" olmamalı
Epir Kralı Pirhus (MÖ 319-272), giriştiği savaşlarla topraklarını hep genişletti. Son olarak Askulum Savaşı''nda (M.Ö. 279) Roma''ya karşı büyük bir zafer kazandı.. Ancak bu zaferi elde ederken, o kadar çok askeri öldü ki, sonunda tahtı bırakmak zorunda kaldı..
Bu yüzden, nihai zararı, görünürdeki kazancından fazla olan zaferlere "Pirhus Zaferi" denilir..
Mesela rakibinizi ezmek için öylesine harcamalar yaparsınız ki, rakibiniz yok olduğu zaman, sizin de nefes alacak haliniz kalmaz..
Aydın Doğan''la Dinç Bilgin arasında yıllardır süren "medya savaşı"nın galibi, kesinlikle Aydın Doğan..
Durum öyle ki, gırtlağa kadar batağa gömülü olan Dinç Bilgin, Aydın Doğan''ın verdiği koltuk değneği ile "ev"e dönebildi. Aydın Doğan para verirse, "Sabah"ın kağıdı alınıyor, çalışanların maaşı veriliyor..
Ama bir başka durum daha var..
Aydın Doğan (ve belki İş Bankası da), Dinç Bilgin''in milyar dolarlık borçlarını üstleniyor..
Ayrıca Dinç Bilgin, geçmişteki beraberliklerinde, iş arkadaşlarının ya zararına, ya da başlarına iş açılmasına sebep oldu.. İşte Mehmet Emin Karamehmet, işte Nail Keçili, işte Korkmaz Yiğit, işte Cavit Çağlar, işte Nevzat Ak..
Yani "Medya imparatoru" diye sunulan Aydın Doğan''ın, "Kral Pirhus" olmamak için bundan sonra farklı dikkat harcaması şart..
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.