.
Bir yakınım vardı.. Geçen yıllarda vefat etti.. O anlatmıştı..
Lisede edebiyat dersinde başarılıymış.. Lise son sınıfta, edebiyat öğretmeni çağırmış onu..
Şöyle demiş:
-Bak oğlum.. Senin, derslerdeki başarını büyük bir kıvançla izliyorum.. Senden bir isteğim var.. Ben, bütün hayatım boyunca bir roman yazmak istedim. Bir çeşit oto-biyografi de olacaktı bu.. Ancak, öğretmenlik yaparken, bu romana ayıracak vakti pek bulamadım.
Derin bir nefes alıp, devam etmiş sözlerine..
-Ben, bu romanın son paragrafını yazabildim ancak.. Başını yazamadım.. Şimdi bu romanın son paragrafını sana veriyorum. Sen, bunun başını yaz, romanı tamamla. Senden bunu istiyorum..
Edebiyat öğretmeni, bunları söyledikten sonra, üzerinde birkaç satır yazı bulunan ve altında "son" yazan bir kağıdı vermiş öğrencisine.
Bunları bana anlatan yakınımın gözleri dolmuştu..
Merakla sormuştum:
-Romanın son paragrafında ne yazılıydı?
Yakınım, cebinden yıllardır sakladığı, sararmış bir dosya kağıdını çıkartıp, romanın son paragrafını okumuştu bana..
Şöyleydi son paragraf:
"Ve Rıza Bey, hayatta istediği herşeye kavuşmuştu. Artık rahat ölebilirdi.. SON."
Bu roman yazarının öğrencisi de, son paragrafın üzerini dolduramadan öldü..
Ben biliyorum ki, bu romanın son paragrafı, hala üzerinin doldurulmasını bekliyor.
Bütün başarılı öğrencilere, "hodri meydan" dyorum..
İsterseniz, bitmiş ama başlatılmamış olan bu romanın kahramanın adını değiştirerek, siz tamamlayın romanı.
"Rıza Bey" yerine, "Bülent Bey" diyebilirsiniz mesela..
Bülent öğretmenin en sevdiği son öğrencisi "Küçük Hüsamettin" de tamamlayabilir bu romanın başını..
Şöyle bölümler koyabilir başı olmayan, sonu olmayan romana:
-Bülent Bey, her el attığı işi batırmakta eşsizdi.. Onun işbaşında bulunduğu, ülkedeki yokluklardan, sokaktaki kargaşadan, her düzeydeki kavgalardan, siyasi ve ekonomik krizlerden anlaşılırdı..
-Bülent Bey''in adı namusluya çıkmıştı.. Kendisi çalmazdı.. Ama onun işbaşında bulunduğu dönemlerde, karaborsacılar, banka hortumcuları, ihale fesatçıları, vurguncular büyük paralar kazanırdı.. Bazan ilaç, bazan benzin, bazan temel besin maddeleri yok olurdu.
-Bülent Bey, hiçbir işi tamamlayıp, çözüme bağlamazdı.. Onun yönetimi, içeride ve dışarıda maceralar yaşamak ve herkesle kavgalı olmak anlamına gelirdi.. Her seferinde, iç çevreler de, dış çevreler de "git artık.. istifa et.. yakamızı bırak" diye bağırmaya başlardı..
-Bülent Bey, bir mıknatıs gibi, yeteneksizlikleri, kokuşmuşlukları, beceriksizlikleri çevresine çekerdi.. Müthiş tutarsızdı.. Hem İMF''ye ekonomiyi teslim eder, hem de İMF düşmanlığı yapardı.. Hem Saddam''ı tutar, hem Amerika''dan yardım isterdi. Kendi seçtiği cumhurbaşkanına, kendisi düşman olurdu.. Ülkede demokrasi ister, partisinde demokrasiye izin vermezdi..
-Bülent Bey, meslek hayatının sonunda da istediği herşeye kavuşmayı başarmıştı.. Ülkedeki bütün meslek kuruluşları, onu destekleyen bütün kesimler ve ona oy veren kitleler de, sokaklara dökülerek, bildiriler yazarak, onun istifasını istiyorlardı.. Yine ekonomik kriz, yine sosyal kargaşa, yine işsizlik, yine yosuzluklar, yine yokluklar gündemdeydi.
Evet.. Küçük Hüsamettin, bu romanın son paragrafını, Edebiyat öğretmeni Rıza Bey''in yazdığı gibi bırakabilir..
-Ve Rıza Bey, hayatta istediği herşeye kavuşmuştu.. Artık rahatça ölebilirdi. SON.
"Rıza Bey" yerine "Bülent Bey" denilebilir rahatça..
ŞAKA
Mutlaka o anda gelir!..
Adam, tıklım tıklım dolu bir hipermarkette, alış-veriş eden çok güzel bir kadına yaklaştı..
-Benimle biraz konuşur musunuz?.. Karımı kaybettim. Onu bulmalıyım, dedi.
Güzel kadın şaşkın, sordu:
-Karınızı kaybetmenizle, benimle konuşmanız arasında ne ilişki var?
Adam izah etti:
-Ne zaman güzel bir kadınla konuşsam, mutlaka bir yerden çıkar gelir benim karım.. KISSADAN HİSSE- Bazı ülkelerde de, ne zaman "değişim" kaçınılmaz hale gelse, bir "kriz" çıkagelir. Krizi çıkartanlar da, "değişmeyeceğiz" derler..
KAÇIŞ YOK
Yeltsin''i bile değiştirdiler..
Nasıl anlatsak ki?.. Türkiye''de "değişim" olmadan, ne dış kaynaklar, ne iç kaynakların sahipleri, güvenip, paralarını bu sisteme yatırabilir.
"Değişim"in kanıtı, öncelikle "Ecevit Hükûmeti"nin değişmesidir.. Bu koalisyonun gitmesi ve yerine "alternatif arayışlar"ın başlamasıdır.. Bir genel seçime karar verilmesi ve bir "geçiş hükûmeti"nin, tüm Meclis''in desteği ile oluşturulmasıdır.
Bir yönetime güvensizlik, çok önemlidir..
Sovyetler''i sona erdiren ve Komünist Partisi''ni yok eden Yeltsin''e de, Batı, başında büyük destek vermiştir..
Ancak, verilen desteğin ve akıtılan kaynakların, "yolsuzluk ekonomisi"ne kaydığı görülünce ve Yeltsin''in "sarsak yönetim"inden ümit kesilince, Batı, Rusya''da "değişim" istemiştir..
Yeltsin''in yerine Putin böyle gelmiştir.
Yeltsin, üç defa başbakan değiştirmiştir..
Ama "Yeltsin''in kendisi"ne güven duyulmadığı için, başbakanların değiştirilmesi bile işe yaramamıştır..
Türkiye ensesini karartmamalı ama gözünü de açmalıdır..
"Yolsuzluk ekonomisi" artık "tepeden tırnağa" ele alınmalıdır.
Yolsuzlukların, hortumlamaların "politikacı" ve "bürokrat" ayağı da, mutlaka kesilmelidir.
Eğer bir programın başarıya ulaşması isteniliyorsa, bu gerçekler de bilinmelidir.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.