Sade yurttaş değil, Türkiye''nin seçkinleri ve güçlüleri de, aynı sorulara cevap arıyor:
-Bundan sonra ne olacak?..
-"Değişim", ne şekilde gerçekleşecek?
Türkiye''nin "düşünür" gibi görünen, ama yeni bilgilere ve dünyaya kapalı oldukları için, klişeleri papağan gibi tekrarlayan beyinleri, şimdi şaşkın..
Güç sahibi olmayı ve karar vermeyi, statükoya endeksleyen "elit"ler, "değişim"in yönünü ve çapını kestirmek konusunda, şaşkın ve kararsız..
Bunlar "geniş anlamlı istikrar"ı, sadece "Misak-ı Milli"ye, "Lozan"a, "Kemalist Devrimler"e bağladılar..
"Dar anlamlı istikrar" ise, mevcut hükûmetlerin (askeri veya sivil kökenli), ayakta durmalarına bağlandı..
Ve "dünyadaki değişim", Türkiye''yi çok doğrudan etkilediği noktalara gelinceye kadar, görmezden gelindi.. Sorunlara çözüm üretilmedi.. Bunlar ertelendi, biriktirildi, "kriz konusu" oldular.
Bu yapının merkezinde bulunan Ankara ise, inanılmaz bir yabancılaşma içinde..
Ankara, yurt ve dünya gerçeklerinin dışında oluşturulan "Bütçe"lere dayalı yaşıyor.. Bütçeden maaş veya pay almak, öncelikli uğraş Ankara''da..
Ankara''dan devleti küçültmek, yerel yönetimlere yetki vermek, "çevre"yi "merkez"le eşitlemek mümkün değil..
Ankara''da itibarın ölçüsü, "kamu harcamaları" ile belirleniyor..
Türkiye ise, bu süreç sonunda dramatik bir dönüm noktasına geldi..
"Değişim mühendisi" olmak yerine "toplum mühendisi" olmayı seçenler ve onları papağanları, "yarın"ı göremiyor.
Onların yönlendirdiği sistem, 1923''te de gündemin öncelikli maddeleri olan problemleri, radikal ve kalıcı çözümler üretmeden, 2001''e taşıdı..
Ve bu problemlere, "Kıbrıs" benzeri, ek çözümsüz konular eklendi..
Tarihi bir fırsat olan Özal''ın "transformasyon" çağrıları, "elit" tarafından reddedildi..
Şimdi yeni bir noktada ve "değişim"in eşiğindeyiz..
Olayı tam anlamak için, dünyadaki benzer örneklere bakalım..
"Ulus-devlet", asgari fonksiyonlarını gerçekleştiremeyince, sistemler ve rejimler değişiyor.. Bu bazan bir ekonomik krizle, bazan bir askeri yenilgi ile, bazan dış konjonktürün zorladığı sosyo-politik kilitlenme ile gerçekleşiyor.
"Çöküntü" ertesinde gelen bazı "rejm değişiklikleri"ni hatırlayalım..
Afganistan (92) iç savaşla, Arnavutluk (90) sosyal ayaklanmalarla, Arjantin (82) Falkland yenilgisi ile, Bulgaristan (89) rejim aleyhtarı gösterilerle, Kamboçya (91) iç savaşla, Etiyopya (91) iç savaşla, Doğu Almanya (89) halkın protestosu ile, Macaristan (89) elitlerin pazarlığı ile, Panama (89) Amerikan müdahalesi ile, Polonya (89) grevler ve elitlerin pazarlığı ile, Güney Afrika (91) protesto gösterileri ve iç savaşla, Tayvan (87) elitlerin yönlendirdiği reformlarla, Uruguay (84) askeri yönetimin çekilmesi ile..
Değişim hep iyiye gidiş anlamı taşımıyor.
Örneğin İran''da (79) monarşi gitti ama, yerine teokrasi geldi..
Dünyadaki benzer sosyo-politik olayları inceleyen sayısız çalışma var.. (Örneğin, The Politics of Rejime Transition, Ronald A. Fransisco, Westwiew Press, 2000, Colorado)
Mevcut seçilmiş ya da atanmış başarısız hükûmetleri, sokağa dökülerek değiştirmek isterken, rejimi değiştiren kitleleri, haberlerde izlemiyor muyuz?
Endonezya''da Suharto, Romanya''da Çavuşesku, Yugoslavya''da Miloseviç devrilirken, rejim de değişmedi mi?
Güney Kore''de ekonomik kriz, halkı sokağa döktü.. Sonunda eski siyasi kadrolar tasfiye oldu.. Kriz, yeni Başkan seçilmesi ile sona erdi..
Bu örneklerin ışığında, Türkiye''deki kaçınılmaz "değişim"in çapını ve şeklini kestirmemiz gerekiyor..
Eğer milletvekilleri, liderler oligarşisine başkaldırıp, "değişim"i parlamento içinde yapabilirlerse, yaşanılan sosyo-ekonomik ve politik krizden, hayırlı sonuçlar elde edilebilir.
Yani, mevcut parlamento, bir "kurucu Meclis" gibi çalışıp, Türkiyenin yeniden-yapılanmasını, sağlıklı biçimde gerçekleştirir.
Aksi halde "değişim", hem "siyaset-dışı", hem de "ülke-dışı" ağırlıklı etkilerle, iş sokağa bırakılmadan, nasıl olsa yaptırılır.. Bir "örtülü ara-rejim"e girilir..
Dramatik bir dönüm noktasındayız!..
ŞAKA
Rüya tabirleri!..
Kadın kocasına, cilveli cilveli, rüyasını anlatıyordu:
-Doğum günümde bana bir pırlanta yüzük aldığını gördüm rüyamda,
Adam da gülerek:
-Bu rüyanın ne anlama geldiğini doğum gününde anlayacaksın, cevabını verdi..
Sonra kadının doğum günü geldi.. Adam karısına, bir "Rüya Tabirleri" kitabı hediye etti..
KISSADAN HİSSE
Sokağa dökülen esnafa, Ecevit "Sizi rahatlatacak önlemler alacağım" demiş.. Sonra da "esnafı rahatlatacak önlemler" diye bir program yazmış..
ÇANKAYA
Cumhurbaşkanı, sorumlu olmalıdır!..
Şu anda "Türkiye''nin geleceği" konulu en az 10-15 senaryonun, değişik merkezlerde yazıldığını tahmin etmek, zor değil..
Belki "derin devlet", Türkiye''nin "derin sermaye"sini ve "derin örgütler"ini işbaşına sürmüştür bile..
Çünkü herkes biliyor..
"Siyasal değişim"i sokağın yapmasını beklerseniz, bundan "rejim değişikliği" veya "anarşi ortamı" bile çıkabilir..
Biz, yurttaş olarak, Cumhurbaşkanı A. Necdet Sezer''in, halkın güvenine ve ettiği yeminin gereklerine uygun, kararlı davranışlarda bulunmasını bekliyoruz..
Geniş tabanlı, toplumun her siyasal kesiminin görüşlerini alacağı temasları başlatmalıdır..
"Değişim" kaçınılmazdır..
Bunu siyaset-dışı çevrelerin etki ve yetki alanına bırakmak, eskisinden daha kötü bir yapının ortaya çıkmasına neden olabilir.
İşte "28 Şubat"ın "toplum mühendisleri"nin ortaya çıkardığı yapı ortada..
Ekonomiyi kokuşmuşluğa, siyaseti ise halkın dışına taşıdılar.. Seçmenin iradesini, yanılttılar, yanlış yönlendirdiler.. Medyayı yozlaştırdılar..
Haksız demokrasi ve cumhursuz cumhuriyet, sonuçta "Ecevit''li koalisyon"u iktidara getirdi..
Cumhurbaşkanı Sezer, Çankaya''da bulunmanın gereğini yapmalıdır..
Taç giyen baş, herkesten güçlü ve akıllı olmak zorundadır..
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.