Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Türkiye ile Yunanistan, her an savaşabilecek gergin yılları yaşarken, iki tarafta da, "Barış şarttır" diyen pek çıkmaz..

Türkiye''nin şu anda en az ihtiyacı olan şey, "orta-karar" politikacılardır, gazetecilerdir, aydınlardır.

Türk-Yunan yakınlaşmasını kutlamak için Atina''ya giden meslektaşlarımızın yazılarını okurken, "orta-karar" olmanın, ülkeye verdiği dayanılmaz ağırlığı yine hissettik..

Eğer 17 Ağustos depremi olmasaydı.. Eğer Amerika ve Avrupa bastırmasaydı, aynı kalemler şu anda kimbilir Yunanistan aleyhtarı ne tür yazılar döktüreceklerdi..

O anda devletin ve öfkelendirilmiş kalabalıkların peşinden koşup, onları tatmin edecek yazılar yazmak, haberler hazırlamak ve manşetler atmak, marifet değildir.

Bu tür "güdümlü gazetecilik" yüzünden, "Güneydoğu sorunu"nun gerçeklerine, yıllarca giremedi Türk kamuoyu..

Bütün komşularımızla şu ya da bu nedenle kavgalı ilişkiler sürdürürken, "orta-karar" basın, hiçbir zaman gerçek nedenleri aramadı..

Takılmış plak gibi, sürekli Atatürk''ün "Yurtta barış, cihanda barış" sloganını seslendirenlerin, bazan tüm Avrupa ile, bazan İtalya, bazan Almanya ve sürekli olarak Yunanistan''la kavgalı olması, hiç irdelenmedi..

Şimdi yukarılardan esen rüzgârlarla, Türk-Yunan barışına övgü düzenlerin, kimbilir kaç tane, "palikaryalar" konulu yazı yazdıklarını hatırlamaya çalışın..

Türkiye''nin ihtiyacı olan şey, gerçekten özerk, özgür ve bağımsız düşünce sahipleridir..

Bir ülkede her konuda "tek ses" çıkarsa, o ülke yarına sağlıklı bakamaz.. Krizlerden çıkış yolları, iç dinamikler ve kamu aklı kullanılarak, bulunamaz..

Sonunda, bugün olduğu gibi, ekonomiyi IMF, siyaseti ve diplomasiyi de Amerika ile Avrupa yönlendirir..

Hatırlamıyor musunuz?

28 Şubat''ın atanmış Mesut Yılmaz hükümeti, ekonomiyi krize sürüklerken, kartel medyası, "başarılı ekonomi" diye manşetler atıyordu..

Aynı medya, şimdi IMF güdümündeki "zecri istikrar programı"na da, ne övgüler düzüyor..

Hatırlayın Çevik Bir''i 28 Şubat döneminde göklere çıkartanların, bu kişi emekli olduktan sonra yazıp, çizdiklerini..

Düşünce kuramcısı Le Bono, "Eğer mevcut bilgiler insanlığa yetseydi, eğitim için, kitaplıklar ihtiyacı karşılardı" der..

"Aydın" olmak, mevcut bilgileri zorlamaktan, statükoyu tartışmaktan, eleştirmekten geçer..

Bir "yanlış"ı, devlet veya kalabalıklar seslendiği zaman, bu yanlış doğru olmaz..

Ama bizim orta-karar düşünce üreten aydın odaklarımıza göre, bütün mesele, o anda esen rüzgarı yakalamaktır.

Türkiye ile Yunanistan, her an savaşabilecek gergin yılları yaşarken, iki tarafta da, "Barış şarttır" diyen pek çıkmaz..

Ne zaman ki "resmi görüş" barıştan yana ağırlık koyar.. O zaman İstanbul ve Atina meyhanelerinde kadeh tokuşturup, Akdeniz şarkıları söyleyen aydınları görürsünüz..

"Orta-karar" olmanın bir ölçüsüdür bu..

Amerika Vietnam''la savaşırken, Amerika''nın medyası, aydınları, sanatçıları ortaya çıkıp, "Bu savaş, haksız bir savaştır" diyebildikleri için, Amerika Amerika olabilmiştir..

Başbakan Chamberlain, Münih''te Hitler''e Çekoslovakya''yı peşkeş çekip, "barışı kurtaran kişi" olarak kutlanırken, Churchill çıkıp, "Nazizm''le uzlaşılamaz" diyebildiği için, Churchill olmuştur..

Bir de bize bakın..

Bazan savaşçı, bazan barışçı, bazan demokrat, bazan militarist, bazan serbest rekabetçi, bazan kartelci, bazan yerelci, bazan globalci olan aynı aydınları, izlemeye çalışın..

Hem Amerika''nın Clinton''unu, hem de Pakistan''ın General Müşerrefi''ni öven örnekler yok mu, bizim düşünce dünyamızda?..

"Değişim"i alkışlayan ve "gençlik" diye övgü düzenler, şimdi "Demirel kalsın" diye alkış tutmuyor mu?..

ŞAKA
Kanun bir sazdır..

Bazı kartel patronları, kendilerine uygun RTÜK yasa taslakları hazırlatıp, Ankara''daki bazı çevrelere sunuyormuş..

Haberler bu doğrultuda..

Aslında buna ne gerek var bilmiyoruz..

Mevcut kanuna rağmen, kamu ihalesine girip, birşeyler alanlar yok mu sanki?..

Burada işler "verdimse verdim-aldımsa aldım" metodu ile yürür.

EKONOMİ
Program yabancı, mekan yerli!..

İMF''nin zorladığı ve enflasyonu tek rakamlı düzeye indirmeyi hedefleyen programın başarıya ulaşması, toplumsal çıkarlarla paraleldir..

Eğer bir program doğru ise ve ülkenin uzun vadeli çıkarlarına paralelse, bunun "İMF malı" veya "yerli malı" olması önemli değildir..

Ancak bu konuda bazı çekincelerimizi seslendirmeliyiz..

Bu tür zorlamalı istikrar programlarının başarıya ulaşmasının şartı, sübvansiyonların ve korumaların asgariye indirilmesine bağlıdır..

Ayrıca, bizim program için, belirli bir dış kaynağın (20 milyar dolar civarında) ekonomiye girmesi gereği var ortada..

Oysa Türkiye''de, hâlâ bir "serbest rekabet" ve "sübvansiyonsuz fiyat" uygulaması yok..

En azından şu batık bankaların, "kurtarılma" olayını hatırlayın..

Özelleştirmelerin dünya sermayesine sunulmak yerine, yerli kartellere sunulmasına bakın.

Önümüzde Petrol Ofisi (POAŞ) ve sonra bir de cep telefonu özelleştirmeleri var.. Acaba bunlara hangi yabancı şirketler girebilecek?..

Bunun yanında, bütçe harcamalarının yüzde kaçı, şeffaf biçimde incelenebiliyor?..

Yani enflasyon rakamları hep yüksek çıkarsa, İMF''ye değil, kendimize kızmalıyız..

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...