Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Basın tarihimizin en fazla delinen "yayın yasağı", garip yansımaları ile devam ediyor. "Uğur Mumcu Cinayeti" soruşturması çevresindeki, "sızdırılmış haberler" ve bu haberler üzerindeki "çelişkilerin sergilenmesi", gerçekten her kesimin kafasını karıştırmakta..

İş o safhaya vardı ki, İçişleri Bakanı''nın yapmaktan kaçındığı açıklamaları, bazı medya yöneticileri, çizimlerle falan yapmaya başladı..

Henüz yargının değerlendirmeye başlamadığı ön-soruşturma bulguları üzerinde, medyanın bir kesimi "karar aşaması"na geldi. Mümkün olsa, "infaz"a da geçilecek sanki..

Elbet hepimiz "Mumcu cinayeti"nin faillerinin bulunmasını istiyoruz.. Bu konuda, hiçbir siyasi görüş farkı olamaz, olmamalı..

Üstelik bu tür cinayetler, toplumda "devlet"e karşı öylesine bir güven bunalımı yaratıyor ki mesele sonunda, bazı "faili meçhul cinayetler"in arkasında, devlet ajanlarının bulunup bulunmadığı tartışmalarına kadar dayandı..

Bu noktada, gazetecilerin, gerçekten çok özenli, çok profesyonelce ve özerk oldukları izlenimini güçlendirecek biçimde, haber ve yorum üretmeleri şarttır.

"Medya" kavramı, zaten toplumda "güven" kavramı ile çok uzak noktalarda durur hale gelmiştir.

Ayrıca, belirli bir süreden beri, "ajan gazeteciler kimler" sorusu, meslek kuruluşlarının da tartıştığı ve bu sorunun devlete de yöneltildiği, ciddi bir meslek ve ahlak problemi halindedir.

Bütün bu açılardan, gazetecilerin "kullanılmak" olgusunu, yeniden değerlendirmeleri gerekiyor.

Eski Merkez Bankası Başkanı ve eski Bakan Yaman Törüner, geçen hafta "Akşam"daki bir yazısında, bürokratlarla içli-dışlı olup, sonunda siyasetçilere karşı olmayı bir tavır haline getiren gazetecilerin durumunu irdelemişti.. Hem bürokrat, hem de politikacı olarak, meselenin iki yanını da yaşayan Törüner''in gözlemleri, gerçekten çarpıcıydı.

Bir de, bürokrasinin çeşitli kesimlerinde kendilerine "sunulan" haberleri, şüphenin süzgecinden hiç geçirmeden yayınlamayı, "araştırıcı gazetecilik" zanneden meslek sahipleri var..

Oysa hepimiz biliyoruz ki, bürolar (veya bürokratlar) arasındaki çekişmeler ve hatta kavgalar, zaman zaman siyasetçiler arasındaki iktidar kavgalarını çok aşar..

Aynı durumu, hem devletin istihbarat örgütleri arasındaki, hem de bir istihbarat biriminin kendi içindeki kavgalarda, görmedik mi? Şu anda mesela MİT''in içindeki kamplaşmaları, artık internet sitelerinden bile takip edebiliyoruz..

Bu gerçekleri hepimiz biliyorken, bazı gazetecilerin, kendilerine sunulan her "bilgi"yi haberleştirmeleri ve bunların arkasında durup, "alternatif bilgi"leri görmezden gelmeleri, mesleğin ciddi bir hastalığıdır.

Türk basın tarihi, manşetlerden "atlatma haber" diye duyurulup, iç sayfalardaki tek sütunluk açıklamalarla yalanlanan öykülerin kroniğidir.

Bu tür haberlerle itibarı, ailesi, serveti yok olan ve "halk düşmanı" ilan edilen kişiler, medyayı, herhalde, haksız yere insanları yok eden bir mekanizmadan öteye görmemektedir..

Bunun gibi bir de, "medya sermayesi"nin meslek-dışı iş alanlarına girmesi ve kamu malı ve parası ile haşır-neşir olması meselesi var gündemde..

"Kartel olgusu", "medya sermayesinin bankacılığı", "televizyon kanalı sahiplerinin devlet ihalesine girmesi", "siyaset-medya-mafya ilişkleri", pekçok büyük tirajlı ve yüksek reytingli yayın organı için, "sakıncalı" ve "sansürlü" konular arasında.

Bu tür çarpıklıklar, belirli medya gruplarını, militarizme, totalitarizme ve iktidar yalakalığına sürüklememiş midir?

Kavramlar ve tutumlar, bu çarpıklık yüzünden kargaşaya uğramıştır..

Özetlersek..

"Uğur Mumcu Cinayeti"ne ilişkin son gelişmelere getirilen kevgir niteliğindeki yayın yasağı, bu cinayetin aydınlatılması özlemi ötesinde, Türkiye''deki basının ne ölçüde tartışılır olduğunu, yine hatırlatmıştır.

ŞAKA

İçerisi dışarısı

Hasan Celal Güzel özgür şimdi...

Hiç olmazsa bir süre, şu soruyu seslendiremeyecek:

-Siz dışarıda kaç kişisiniz?

Demirel Çankaya''dan çıkıyor, Ahmet Necdet Sezer Çankaya''ya giriyor..

Bu da güzel haber..

Ama Hasan Celal Güzel, zindandan çıktı ya..

Bu en güzel haber bugün!..

KIYMETİNİ BİLELİM

Özgür tartışmanın erdemi

Fazilet Partisi Büyük Kongresi dolayısıyla yapılan tartışmalar, "İslamiyet" ile "Siyasal İslam" kavramlarına, ne kadar etkileyici açıklıklar getiriyor..

Şimdi toplum, "dinci" olmakla, "dindar" olmak arasındaki farkları daha iyi biliyor.

Tıpkı "laik" ile "laikçi" arasındaki farkların eskisinden çok daha iyi bilinmesi gibi bir olgu bu..

"Zaman"daki yazılarında Ali Bulaç''ın, "eleştiri", "demokrasi", "din" gibi kavramları farklı boyutlarla işlemesi, meseleyi daha derinine açmakta.

Özetle, her olgudaki gibi, bu alanda da, "özgür ve açık rejim", toplumun aydınlanmasını, hataları irdeleyebilmesini, düşünce düzeyini geliştirmesini sağlar..

Çok yakın geçmişte, 28 Şubat döneminde yaşadığımız kapalı ve güdümlü rejim, Türkiye''de medyayı da, siyaseti de, büyük açmazlara sürükledi..

Olaylar ve gelişmeler, özgür ortamda tartışılmak yerine, sivil kesimlerin, medyanın ve üniversitelerin de, tartışmasız ortamda, emir-komuta zincirinde, toplum mühendisliğinin sözcüleri olmasına yol açtı..

Sosyologların ilgi alanına giren karmaşık toplumsal yapılar, "kararlılığımız sarsılır" gerekçesi ile, müspet ilmin ışığı kesilerek, ele alındı..

Şu anda teneffüs ettiğimiz "kısmî özgürlük" bile, ne büyük nimettir.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...