Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Medyanın devlet mal ve parası ile kaynaşmasının, kartelleşmesinin günahı, hâlâ çıkartılmadı

Bir kişinin ya da bir kurumun, kendi yaptığı hataları irdeleyip, itiraflarda bulunmasına biz "öz-eleştiri" diyoruz.. Batı dillerinde bu kavramın ifadesi "oto-kritik" şeklinde..

Bu "öz-eleştiri"nin, katolik inancındaki uygulaması da, "günah çıkartmak"tır. Bu olayda, günah işlediklerine inanan dindarlar, rahiplerine itiraflarda (confession) bulunurlar..

Özellikle Komünist Partiler ve rejimler, "öz-eleştiri"yi, tıpkı katoliklerin "günah çıkartma"yı yaptığı gibi, kurumsallaştırdılar..

Yargıcın da, savcının da, dinleyicilerin de "Parti" üyesi olduğu toplantılarda, yok edilmelerine karar verilmiş yoldaşlar, infazdan önce, öz-eleştiriye zorlandı..

Bazan da, Komünist Partisi''nin ölmüş yöneticileri ve eski icraatı, yeni liderler tarafından, "öz-eleştiri" üslubu içinde, yerin dibine batırıldı. Örneğin Kruşçef''in, 1956''daki konuşması, "Stalinizm" dolayısıyla Parti''nin de "kurumsal öz-eleştiri"ye hedef olduğu, ilgi çekici bir örnektir..

Öz-eleştiri geleneği, Türk toplumunda var ama Orta Doğu''nun diğer ülkelerinde pek fazla yok.. Uygarlık yarışında geri kalmış ve inanılmaz çaptaki petrol zenginliğine rağmen gelişememiş Arap dünyasında, hatalar genellikle ya emperyalizme, ya da siyonizme yüklenir..

Bakın bugünkü Irak''a.. Hâlâ, Saddam''ın yaptığı taktik ve stratejik hatalar tartışılmıyor.

Türk toplumu ise, öz-eleştiriye çok yatkındır.. "Biz adam olmayız" benzeri tekerlemeler ve "onlar aya, biz yaya" türü özdeyişler, bizim toplumumuzun, öz-eleştiriye yatkın oluşunun da kanıtlarıdır.

Siyaset ve düşünce hayatında ise, öz-eleştiri yapmak, bir zaaf işareti gibi görülür.. Bu yüzden partilerde önce hizipler, sonra bölünmeler olur.. Çok başarısız liderler, 40 yıl koltukta otururlar.. Kendilerinden başka herşeyi ve herkesi, başarısızlıkla suçlarlar.

Onların her dönemde değişen dalkavukları ise, "beyefendi çok yetenekli bir lider, ama çevresi kötü" gibi sözlerle, işi idare ederler..

İmalat müdürü kötü, muhasebe müdürü hırsız, pazarlama müdürü yeteneksiz olan bir sanayici iflas ettiği zaman, kimse, "o çok iyi bir işadamıydı, ama çevresi kötüydü" diyemez..

Ancak başarısız lider-siyasetçiler için, kolayca, "o çok esaslı bir adam, ama çevresi kötü" denilebilir.

Buna karşı demokrasi ve parlamento dışı yollarla devrilmiş siyasi liderler, alabildiğine eleştirilir.. Şimdi iktidarda olan dünün yasaklı politikacılarının, o dönemde nasıl eleştirildiğini hatırlayın.. Şimdi bunların çevresini kuşatanlar, o dönemde Turgut Özal''ın etrafındaki "erkek papatyalar" olarak, her cümlelerine, "Ben Süleyman Bey''e hatalısın dedim" diyerek başlamazlar mıydı? Ecevit''in adını "Bir Bölen"e, Ecevit''in eski yandaşları çıkartmamış mıydı?

Demek ki, öz-eleştiriye ihtiyaç var..

Tabiî Komünist Partiler''deki gibi, bir infaz öncesinde verilen son nefese eşlik edecek "öz-eleştiri"den söz etmiyoruz..

Ama siyasi kişiler ve kurumlar, mutlaka kendilerini eleştirip, kendi hatalarını kabullenmeli..

Bunu Erbakan ve Refah için söyleyemiyoruz.. Çünkü onlar, eleştiriden çok öteye, yargılandılar ve yasaklandılar.

Siyasi hatalarının bedelini, hem ceza çekerek, hem de medyatik linçlere hedef olarak, çok ağır ödediler.. "Siyasi İslam"ın çeşitli kanatları, 28 Şubat''a ilişkin tartışmalarla da, "Avrupa''lı olmak" kavramına yeni bakışlarla da, dolaylı öz-eleştirileri her gün yapıyor..

Ama 28 Şubat''ın atanmış politikacıları da, 28 Şubat''ın "brifingci kartel medyası" da, öz-eleştiri konusunda suskun..

Medyanın devlet mal ve parası ile kaynaşmasının, kartelleşmesinin günahı, hâlâ çıkartılmadı.. Transferlerle iktidara atanan ve sonra "irtica tehlikesi" gerekçesi ile, ihaleye fesat ve topluma kamplaşma getiren siyasetçiler de, günah çıkartmadı..

2000''li yıllara, sansürlü ve ayıplı giren "kartel medyası", ciddi bir öz-eleştiri yapmadan, kendini de, itibarını da kurtaramaz..

İnsanlardan bıkmış!..

Bir yamyamı, normal bir lokantada yemek yerken görmüşler. Şaşkınlık içinde sormuşlar, yamyama,

-Senin bu lokantada ne işin var?

Yamyam, bezgin bir ifade ile cevap vermiş..

-Ne yapayım?.. İnsanlardan bıktım!..

Not: Bu hikâyeyi, 28 Şubat''ta adam yedikten sonra, şimdi "özgür basın" olmaya çalışan medyaya ithaf ediyoruz..

SORUMLULUK
İktidar gücü ile hava basmak!..

İktidar "güç" demektir. Geçenlerde, BBC televizyonunda "yönetim" olayını yorumlayan bir orkestra şefi, şöyle diyordu..

-Elimdeki değneğin bir hareketi ile, orkestrayı susturabilirim.. Bu büyük bir güçtür. Ama müthiş sorumluluk verir bu güç.. Orkestrayı yanlış bir yerde susturursam, Brahms''ın, Beethoven''in senfonilerini de katledebilirim..

"Siyasi iktidar"da, böyle bir güce sahip kılar insanları..

Devletin parası ve gücü ile, iktidara sahip insanlar da güçlenir..

Ancak iktidar gücünün de sorumluluğu vardır..

Kırmızı plakalı araçlarla dolaşmak, polis eskortluğunda hava basmak, protokolde ön sırayı almak, iktidar gücünün yan ürünleridir.

Buna karşı, iktidarı kullanırken yanlış yapmak, ülkeyi siyasi ve ekonomik krizlere sokmak, toplumsal barışı zedelemek gibi fiillerin, mutlaka, "sorumluluk" çerçevesinde müeyyidesi de olmalıdır..

Türkiye''nin kaderine yıllardır yanlış yön veren iktidar sahipleri için, bu "sorumluluk" kavramı da, herhalde bir gün gündeme gelecektir.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...