Büyük İdealler-2
Mehmet Doğan - PazarYeni Şafak Gazete Yazarı
00:00, 17/05/2009, Pazar • Yeni Şafak Haber Merkezi
Bir rubaisinde:
“Allah''ım, ben kul oldum! Ben kul oldum! Ben kul oldum!
Kulluktaki vazifemi yapamadığım için utanarak başımı eğdim.
Her kul azad olunca sevinir, mesrur olur.
Bense Sana tam kul olunca sevinir, şâd olurum.” diyen Hz. Mevlana''ya göre en büyük ideal “Kul olmak” tır.
Kulluğun tek örneği, kulların en büyük mürşidi de Hz. Muhammed (as) dır. Bu yüzden Hz. Mevlâna, aklı, Hz. Muhammed Mustafa''nın önünde kurban et! Diyor. Bir başka rubaisinde de: “Ben yaşadığım müddetçe Kur''an''ın bendesiyim; Muhammed Muhtar''ın yolunun tozu toprağıyım. Her kim benden, bundan gayrı bir söz söylerse, ben o sözden de, onu söyleyenden de bizarım, bıkmış, usanmışım.” diyor.
Hz. Pîrin maksudunun resmi Hz. Muhammed Mustafa idi. O, o resme hayrandı. O tek resim, bütün zaman ve mekânlara, kalb ve ruhlara çizilecek tek resimdi çünkü.
Vedâ Hutbesinde Allah''ın sevgilisi, Kendi ömür çerçevelerinde o güzeller güzeli eşsiz şahsiyet panosuna çizdiği “ideal insanlık resmi”ni sunarak kutlu ashâbına soruyor:
- “Yarın beni sizden soracaklar, ne diyeceksiniz?”
Ve o sevgili, vefalı, sadık ashabından şu cevabı alıyor:
- “Allah''ın elçiliğini ifâ ettiniz, vazifenizi hakkıyla yerine getirdiniz, bize vasiyet ve nasihatte bulundunuz, diye, şahâdet ederiz!”
Bunun üzerine o nefislerin mürebbisi, akılların muallimi, ruhların sultanı, kalblerin sevgilisi, gönüllerin kılavuzu şehadet parmağını kaldırıyor, cemaatin üzerine çevirip indiriyor ve şöyle buyuruyor:
- “Şâhit ol yâ Râb! Şâhit ol yâ Râb! Şâhit ol yâ Râb! Şâhit ol yâ Râb!”
Ne vardı o mukaddes tabloda?
Önce zaman ve mekân, sonra bu zaman ve mekânda canı, malı ve namusuyla yer alan insan! O insan ki aslı toprak olan Âdem soyundan renkler kuşağı bir varlıktır. Ama bu kuşakta hiçbir rengin diğer bir renge üstünlüğü yoktur. Üstünlük ancak Allah''tan korkmaktadır. En üstün insan, Allah''tan en çok korkan insandır.
Allah''a kulluk çizgisinde herkes kardeştir ve kardeşin kardeşe malı, kanı haramdır. Mal, can, namus mukaddestir.
Bu tabloda babasından başkasına soy iddia eden soysuzdur.
Bu kudsi tabloda emeksiz kazanç yoktur, haram kılınmıştır; bu yüzden fâiz yasaktır, hırsızlık da yasaktır, zina da yasaktır. Kan davası yasak olduğu gibi haksız yere adam öldürmek de yasaktır.
Bu altın tabloda hiç kimse başkasının suçuyla suçlanamaz. Ne zulmetmek ne de zulme uğramak vardır.
Câhiliyeden kalma bütün âdetler kaldırılmıştır, eski sapıklıklara dönmek, birbirinin boynunu vurmak şiddetle yasaktır.
Muhakkak kendisine kavuşup bütün yaptıklarımızdan hesap vereceğimiz Allah''tan korkmak ve O''na katiyen şirk koşmamak, kul olmanın temel şartlarındandır.
Dini korumak için şeytandan sakınmalı; Allah''ın emaneti olan kadınların hakları gözetilmeli; Kur''an-ı Kerim ile Ehl-i Beyt emanetlerine sımsıkı sarılıp onlara sahip çıkılmalı ki bu kudsî yoldan sapılmasın ve yol sağlamca korunsun.
Bütün bunlar için cihad farzdır. (O da Allah ile kul arasındaki engelleri kaldırmaktır.)
Vedâ Hutbesi denilen vasiyet hutbesinin hulâsâsı budur.
İslam, adâleti ve güzelliği emreder; zulmü ve her türlü kötülüğü yasaklar. İman edip güzel işler yapmayı, hakkı ve sabrı tavsiye etmeyi de en büyük ebedî kazanç olarak kabul eder. İnsanı “Muhsinler ufku”na yöneltir ve yükseltir.
Bugün, insanlık her zamankinden daha çok bu ideal insanlık tablosunun yeniden bütün zaman ve mekanlara resmedilmesine muhtaçtır. İnsanlığın bilerek-bilmeyerek aradığı da budur. Bu arayışın Mecnunları ise şöyle seslenirler:
Ey kupkuru çölleri Cennet''e çeviren Gül;
Gel o bayıltan renklerinle gönlüme dökül!
Vaktidir, ağlayan gözlerimin içine gül!.
Ey kupkuru çölleri Cennet''e çeviren Gül! (Kırık Mızrap)
Bir dua çağlayanı bu dillerin gönül okyanuslarında daha neler var, bakın:
Gönlümün sultanı her zaman dilimde virdim,
Ağlarsam, Sanadır âh u efgânım Efendim.
Ayrılmaz bendenim, sâyende kulluğa erdim,
Yollara rehberim, derde dermanım Efendim.
Nere baksam, kimi görsem gönlüm hep Sen''dedir,
Kulun boynundaki tasmasıyla bir bendedir;
Onu alıp satmak yalnız Sen''in elindedir,
Işığım, ziyam, göz nûrum, bürhânım Efendim. (Kırık Mızrap)
Mevlâna maksuduyla ne farkı var, bu dua ve itirafların? Biz de bu dilek ve dualara “Amin!” deriz.
Bütün bir yeryüzü zaman ve mekânına çizilecek O Kudsî resmin yeni ressamlarına, Mecnunlarına selam ederiz!
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.