Doğmak mı Doğmamak mı?
Mehmet Doğan - PazarYeni Şafak Gazete Yazarı
00:00, 14/09/2008, Pazar • Yeni Şafak Haber Merkezi
Hazreti Mevlana Mesnevisinde insana öte dünya hakikatini kavratmak için şu muhteşem temsillere başvurur:
“Ana karnındaki çocuğa birisi: “dışarıda pek düzgün, pek hoş bir dünya var. Enine boyuna geniş, kutlu yeryüzü var. Orada nice nimetler, nice sayısız yiyecek şeyler var. Dağlar, denizler, çöller, bostanlar, bağlar, bahçeler, çayırlıklar, çimenlikler var. Çok yüksek ve ışıklarla dolu aydınlık bir gökyüzü, güneş, ay, yıldızlar ve suha yıldızı vardır. Güneyden, kuzeyden, doğudan, batıdan rüzgârlar esiyor. Bağlar bahçeler gelinler gibi süslenmiş, sanki düğünler yapılıyor. Dünyanın şaşılacak güzellikleri, acayip halleri dille anlatılmaz ki… Sen ana rahminde, o karanlık yerde sıkıntılar, mihnetler içindesin. Ey çocuk! Sen, o daracık işkence yerinde çarmıha gerilmiş, kan emmektesin. Hapse düşmüşsün; pislikler eziyetler içindesin.” Deseydi; Çocuk kendi haline bakar, durumu gereği bir şikâyette bulunmaz ve söylenen bu sözleri inkâr ederdi, bu haberlere inanmazdı. “Bu söylenen sözler olmayacak şeylerdir. Siz çocuk kandırıyorsunuz, beni aldatıyorsunuz.” Derdi. Çünkü kör bir kimse dahi, dünyanın bu kadar güzel, süslü olduğundan habersizdir. O körün yahut ana rahmindeki çocuğun anlayışı, anlatılana benzer bir şey görmediği için, inkâra sapıyordu. Böyle güzel şeylerin olacağına akıl erdiremiyordu.
“İşte dünyadaki insanların çoğu da böyledir. İlahi abdalların, yani yaşayan seçkin velilerin sözlerini, onların mana âleminden haberlerini inkâr ederler. Hakk abdalı onlara: “Bu dünya pek karanlık, pek dar bir kuyu gibidir. Bu dünyanın ötesinde ise, kokusuz, renksiz, hoş bir dünya vardır.” Der. “Fakat bu söz onların hiç birinin kulağına girmez. Çünkü insanların dünya nimetlerine karşı duydukları tama onlara pek büyük ve kalın bir perde olmuş da Hakk''ı ve hakikati onlardan gizlemiştir.” Mesnevi, c. 3. 53-65
“Tanrı, rahimde sana kendi tarafından bir pencere açınca bedenin günden güne gelişti. O zindanda kıyas kabul etmez bir zevkle bedeninin duyguları, adeta dikilmiş bir ağaç gibi güzelce açıldı. O rahimden çıkmak, sana güç gelirdi, ananın kasığından arkaya doğru kaçardın.” Mesnevi, c. 6, 3415-3520.
“Sen, ey iyi adam, doğmak yolundan bu dört cihetli dünyaya geldin. Yine doğmak suretiyle dışarıya çıkabilirsin. Kendinin bendlerini, kendin açabilirsin. Hâlbuki bu ikinci doğum, su ve topraktan değildir, onu sahib-i dil olan bilir. O doğum mecburidir; bu kendi ihtiyarınladır.”
“Beden can çocuğuna gebedir. Bir ömür boyu onu vücut âleminde taşır, besler; ölüm, ruhun bir başka âleme doğması hadisesinin sancılarıdır. Ahiret âlemine göç etmiş ruhlar, yeryüzünde bir kişi öldüğü zaman; “Bakalım bu beden âleminden doğacak ruh, sevinerek mi, korkarak mı doğacak? Bizim âlemimize gelecek ruh nasıldır, güzel midir, çirkin mi? Diye bekleşirler. Ruh can âlemine doğmadıkça, onun nasıl olduğunu bilmek, dünyadaki en zor işlerdendir. Bir çocuğu, doğmadan bilen, tanıyan azdır.” Mesnevi, c.2. 3515-3520.
Tanıyan bilen olmaz demiyor, Hazreti Pir, azdır, diyor. Onlar da sahib-i dil olan İlahi abdallar yani yaşayan seçkin velilerdir. Ölmeden önce ölmenin sırrına erenlerdir. Onlardan biri olan Yunus Emre Hazretleri “Her dem yeniden doğarız bizden kim usanası” diyor. Bu ilmin sahibi olduğunu anlatıyor.
Anadan doğmak adam olmak için yetmiyor. Hazreti Yunus''un dediği gibi ara dünyalardan ana dünyaya doğumlar yaşamak gerekiyor. Dünya ananın beden rahminde taşıdığı can çocuğu ruh, Allah tarafından pencereler açılınca günden güne gelişir, kıyas kabul etmez bir zevkle adeta dikilmiş bir ağaç gibi güzelce açılır. Bu gelişip açılmaya yardımcı olanlar da seçkin velilerdir. Ölmeden önce ölmenin ustaları, pirleridirler.
İncil''de de “insan eğer yeniden doğmazsa, göklerin melekûtuna giremez” denilir.
Bütün bunları bize hatırlatan, geçenlerde basında çıkan bir haber oldu. Haber özetle şuydu:
1955''te, Kazablanka''nın bir köyünde yaşayan Zehra Ebu Talip, hamile kaldığı çocuğunun sezaryenle alınmasından korkup hastaneden kaçtığı için, rahmindeki çocuk zamanla ölür ve içerde taş kesilir. 46 yıl çocuk doğurmayan Zehra''nın durumu bir rahatsızlık sonucu yapılan muayene ile anlaşılır ve ameliyatla rahimdeki taşlaşmış bebek alınır.
Şimdi sormak lazım: “Doğmak mı, doğmamak mı?..”
Can çocuğuna gebe bedenlerin doğum korkuları, öte dünyaya kör olmaları ruhlarının ölümüne yol açar. Hazreti Lut''un karısı gibi, nice Firavunlar, Nemrutlar gibi dünyanın karnında taşlaşırlar. Cehennem galerilerine uygun heykeller olurlar.
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.