Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Dünya plağı veya CD''si dönmeye, gün geçtikçe de daha hızlı dönmeye devam ediyor. Plağın üzerindeki iğne kader çizgilerinden geçerken çıkan çığlıklar, ne yazık ki sevinç çığlıkları, kalplere sürur veren, mutluluk veren sevda türküleri, muhabbet şarkıları olmuyor. Daha çok insanlığın içini karartan, ruhlara ürpertiler veren feryatlar oluyor.

Dünya plağında duyulan koro sesleri, bütün gırtlakların uyduğu ortak bir besteye ve tek bir şefin yönettiği senfoniye benzemiyor. Bir mahşer ürpertisi çığlıkları, bir sağırlar korosu seslenişleri halinde icra ediliyor. Düzen yok, uyum yok, insani bir renk, ruhi bir ton yok.

Bir bahçede, bir ormanda, bir ovada, bir dağ başında, hayvanların, kuşların, böceklerin bile çığlıklarında uyum bulmak mümkün. Çünkü bu kadroda meleklerin müdahaleleri var.

Dünya plağının kader çizgilerinden geçen iğneden çıkan en ince, en kalın; en yumuşak, en sert sesler birbirlerine karışarak öyle korkunç bir ses fırtınası, yerlerden göklere, göklerden yerlere doğru helezonik kıvrımlarla inen çıkan hortumlar, korkunç ses hortumları halinde dönerken ruhları da içlerine alıp yere göğe fırlatıyor, felç ediyor.

Bu korkunç ses fırtınası, belalı ses hortumları ruhları çarpıyor. Çarpılmış ruhların çaresiz çırpınışları birer ruhlar kaosu doğuruyor. Bu kaos, ruh krizleri üretiyor, durmadan. İnsanlık bu krizin sarhoşluğu içinde çırpınıp duruyor.

Ruhların en ideal mihveri inançtır. İnancın asli kaynağı mutlak hakikat, yani Allah''tır. Mihverinden, asli kaynağından kopan, inançlar karmaşasına düşen topluluklar iflah olmazlar, olmadılar. Tek mihver ve tek kaynaklı inanç toplulukları da aralarında benlik ve menfaat bölünmelerine uğradıkları her zaman da güçlerini kaybedip helak oldular.

Daha kendi aralarında inançlarının emrettiği birlik ve beraberliği kuramayanlar, kendi hanelerinde binlerce başıboşluk yaşayanlar, başkalarının kurtuluşu için hiçbir şey yapamazlar.

İçinde, öz benliğinde vahdete eremeyen ham ervah, kendi ruh senfonisini kuramayan derbeder gönüller, hangi sese katılmak istese onun da ahengini bozar.

Kendi iç ritmini keşfetmiş, kendi iç uyumunu bulmuş, kendi duygu, düşünce, inanç ve davranış tellerini, inancının notalarına tabi tutmuş olanlar, böylece kemale ermiş bulunanlar, herkese ideal sesi duyurur, sezdirir, sevdirir. Sevilen ise taklit edilir. Sevdikleri gibi olmak ister onlar. Sevenlerin birbirlerini taklitleri de takdir edilir, tenkit edilmez.

Bütün bu keyfiyetlere sahip olanlar arasında birlik, beraberlik, büyüklük doğar. Güç doğar, kuvvet doğar.

Dağınık benleri bir araya getirip derli toplu güzel bir cemiyet, ideal bir birlik haline sokan Allah Resulünün en korktuğu şey tefrikaydı. Fert ve kabile benliği peşinde kopup gitmeydi. Şeytan, hep bu korkulan gediklerden girdi ve dağıttı. Hem de çok kolay ve çok çabuk yaptı.

Allah Resulünün Hakk''a yürümesinden sonra Müslümanların başına gelenlere ibretle bakılırsa, zaferlerin arkasında hep birlik ve beraberlik; hezimetlerin arkasında ise tefrika ve dağınıklık vardır.

İşte Osmanlı, koca Devlet-i Âliye nasıl göçtü? Âkif merhumun Safahat''ına bakın bir. Bir de Osmanlının kuruluşuna bakın:

Selçuklu enkazından çıkan yirmiye yakın Beylik arasından yükselen ses, Hak ve Hakikate ayarlı, Kur''an korumalı, Resul kılavuzlu, Erenler dualı Kudsi bir ruh bestesiydi! Bütün muhalif sesleri kendine çekip, kendinde eritti; ilahi bir koro, semavi bir senfoni gibi üç kıtaya, kendi gök kubbemize yayıp yükseltti. Ricâlullah sedalarıydı bunlar!

Bugün de benzer bir oluşum olmadan, tek tek fertlerden bütün gruplara kadar herkes, arıbeyinin etrafında oğullar veren arılar gibi salkım salkım, ballar balını bulan petek petek birleşmeden, dünyanın bütün meydanlarına çıkıp bağırsanız da faydası yok.

Arıbeyi Kur''an, arılarını, her türlü benlik ve beylik kirlerinden kurtulmuş arılarını arıyor. Ruhların Kudsi plağı Kur''an, kalp ve kafa iğnelerini ayet çizgilerinde gezdirip kendini seslendirecek ruhlar, gönüller bekliyor.

Durum bu kadar vahim mi? Hiç ümit yok mu?

Allah''tan hiçbir zaman ümit kesilmez. Allah''ın Nuru yeryüzünden hiç eksilmez. Aksi halde kıyamet kopardı.

Yoksa biz, o sesler yeryüzünün dört bir yanında yükselmeye başladı da benlik sağırlığı yüzünden duyamıyor muyuz? O taraflara dönüp bakamıyor veya benlik körlüğü yüzünden göremiyor muyuz?

Evet, dünya CD''si veya plağından çıkan ruh ürpertici kapkaranlık sesler arasından apaydınlık, dupduru, ümit dolu, iman dolu, teslimiyyet ve tevhid televvünlü, merhamet, şefkat ve hizmet edalı sesler çalınıyor kulaklarımıza.

Bu Kutlu seslerde her tondan, her renkten unsurlar var. Asr-ı Saadet kompozisyonlu kutlu bir bestedir, bu çalınan, duyulan beste.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...