Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Sen gittin, fotoğraflar kaldı.

Ve daha nice fotoğraflar çekildi. Dağlar tarandı, vadiler arandı. Kar kış demedi yollara çıktı yiğitler. Gül tohumlarını bulmadan rahat etmediler.

Buldular, Anadolumun bağrına ektiler. Taceddin toprağında Sivas ve Medine topraklarıyla mayalayıp Dergâha emanet ettiler. Kabrin bağrına Kırık testide bir gül bıraktılar.

Fotoğraflar kaldı sen gittin.

Üşüyen kalabalıkların tekbirli titreyişleriyle Milletin Meclisine götürüldün. Meclisin Başkanı Köksaldı. Ama asıl Gül Fidan Anne orada kök saldı. Bütün göğüslerde çiçek açtı.

Fotoğraflar kaldı sen gittin.

Yakalardan yüreklere bir gül düştü. Yukarılardan Tekbirlerle gürül gürül düştü. Bir hüzün resmi vardı ki, tarifi zor, tadımı zor, dile bile alınmaz, sanki yakıcı bir kor. Fidan''ın o gül endamından dökülen vakar dolu hüznüne ayna tutsam olmuyor.

Fotoğraflar kaldı sen gittin.

Millet Meclisi''nin meydanında sadece sen vardın, Gül Fidan anne. Bir hilal gibiydin, önünde giden Gül Yıldızına eğilen bir hilal! Mükrim sendin, Muhsinse o!..

Ve meydanda bir selvi fidan, kucağında çerçeveli kutlu bir can, yürüdü. Hüzün haritası bir yüzle ama vakarla yürüdü. Yaralı bir ceylan gibi iki ince ruh, anne ve kız, Fidan dalları gibi titrek ama sabır ve tevekkül dolu iki yüz, birer abide gibiydiler.

Gül Fidan''ın yüreğinin üstündeki gül, milletin meclisinde her canı, her yanı tuttu? Bu ne birlikti, bu ne beraberlikti, yoksa oraya bir hayal mi birikti? Yıllardır hep rüyasını gördüğümüz, hasretini çektiğimiz bu birlik, bu beraberlik hayal miydi?

Fotoğraflar kaldı sen gittin.

Kocatepe Camii bir Gül gönderdi, sonsuzluğun Sahibine. Kocatepe, koca koca güller uğurladı gül kucaklardan. Eller kaldırıldı, eller bağlandı. Bir güle gönüller bağlandı. Selamlar verildi, fatihalar gönderildi. Sonsuzluğun eliyle dünyadan bir gül derildi.

Halkın hacet tepesinde Taceddin Dergâhı, nice ihtiyaçlara kapılar açmış, nice ihtiyaçlar gidermişti. Dinin tacı gönüller buradan istiklale yürüdüler. Söylenen marşlarla bütün gönülleri bürüdüler. Tekbirlerle hilale yürüdüler.

Sen gittin, Gülendam Fidan''ın feryat etmedi. Ama Sivas''ından gelen bir dul anne, son yolculuğunda seni uğurlamaya geldi. “Bir erimin gidişi, bir de senin gidişin yaktı, yıktı beni” diyordu, Sivaslı anne. Öyle ağlıyordu ki…

Ve daha nice canlar geldi Anadolu''nun dört bir yanından, senin sonsuzluğa gidişine güle güle demek için. Kocatepe almadı, Ankara sokakları almadı. Ankara ağladı.

Sen gittin, ekranlarda bilinmeyen nice güzelliklerin dile geldi. Bir iyilik, güzellik, dostluk, arkadaşlık, kardeşlik destanı tuttu ekranları, sayfaları, sütunları.

Sen gittin, hakkında söylenenler bitmedi. Bıraktığın dostluk, insanlık kadehi kimseyi kesmedi be gardaş, kesmedi. Susuzluğu daha da artırdı.

Sen gittin fotoğraflar ve kitap dolu raflar kaldı. Dilenecek nice nice aflar kaldı, gardaş, aflar kaldı!

Hatırlar mısın, Gül yetiştiren bir adam, tek gül çabuk solar, ömürsüz olur, gel gül ağacında birleşelim demişti. Hiç unutmam.

Sen gittin! Bize bir gül bahçesi kaldı.

Yunus diliyle deriz: Senin güllerin ebedî solmaz Allahım!

Sonsuzluğun solmaz güllerine selam olsun! Selam olsun!

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...