Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Büyük İdealler-2 başlıklı geçen haftaki yazımda Veda Hutbesi''ni özetlemeye çalışmıştım. Veda Hutbesi, ideal insanlık tablosunu, örnek bir hayat çerçevesi içinde sunuyordu. Mukaddes bir zemin kabul edilen “zaman ve mekân” üzerinde kurulan o insanlık idealinden geriye ne kaldı; biz o insanlığın bugün neresindeyiz? Bu sorunun cevabı için ömür boyu fikir çilesi çekenlerden biri de Necip Fazıl Bey''dir.

Şair, Destan''ında soruyordu:

Ne yaptık, ne yaptılar mukaddes emaneti?

Muhasebe''sinde de:

Cemiyet, ah cemiyet, yok edilen ruhiyle;

Ve cemiyet, cemiyet, yok eden güruhiyle…

Diyor, cemiyeti bu hale getirenlere duyduğu hıncı şöyle şiirleştiriyor:

Çok var ki bu hınç bende fikirdir, fikirse hınç!

Genç adam, al silahı; iman tılsımlı kılınç!

Ben bir genç arıyorum, gençlikle köprübaşı!

Tırnağı, en yırtıcı hayvanın pençesinden,

Daha keskin eliyle, başını ensesinden,

Ayırıp o genç adam, uzansa yatağına;

Yerleştiriverse başını iki diz kapağına;

Soruverse: Ben neyim ve bu hal neyin nesi?

Yetiş yetiş ey ulvi varlık muhasebesi!

….

Rahminde ben cemiyetin doğum sancısıyım!

Mukaddes emanetin dönmez dâvâcısıyım!

….

Bekleyin, görecektir duranlar yürüyeni;

Sabredin, gelecektir, solmaz, pörsümez Yeni!

Ümit ve inanç dolu bu haykırışların ardından sormadan edemiyor:

Karayel, bir kıvılcım; simsiyah oldu ocak!

Gün doğmakta, anneler ne zaman doğuracak?

Sakarya Türküsü''nde de:

Sakarya, saf çocuğu, masum Anadolu''nun,

Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun!

…

Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz;

Sen kıvrıl, ben gideyim, Son Peygamber Kılavuz!

Yol Onun, varlık Onun, gerisi hep angarya;

Yüz üstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya!..

Muhasebe ve Destan 1947, Sakarya Türküsü ise 1949 yıllarının sesleriydi. Yirmi yıl sonra bir başka şiirinde ümit dolu, müjde dolu bir tablo çiziyor - zaten şiirinin adı da Müjde- şöyle diyordu:

O gün bir kanlı şafak, gökten üflenen ateş;

Birden, dağın sırtında atlılar belirecek.

Atlılar put şehrine gediklerden girecek;

Bir şehir ki, orada insan ayak üstü leş.

Yalnız iman ve fikir; ne sevgili ne kardeş;

Bir akıl gelecek ki, akıllar delirecek.

Ve bir devrim, evvela devrimi devirecek.

Her şey birbirine denk, her şey birbirine eş.

Fertle toplum arası kalkacak artık güreş;

Herkes tek tek sırtına toplumu bindirecek.

Gökler iki şakkolmuş haberi bildirecek.

Müjdeler olsun size; doğdu doğacak güneş!

Ben aslında Necip Fazıl Bey''in “Gençliğe Hitabe”si üzerinde durarak ideal gençlik hakkında bir şeyler yazmak istiyordum. Söz, aldı başını gitti, buraya kadar geldi. Bana ayrılan sütunun hakkı da bitti. O konuya da Allah izin verirse, haftaya devam ederiz. Hoşça kalın Güzel Atlılar!

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...