Hastalık hâli
Mehmet Doğan - PazarYeni Şafak Gazete Yazarı
00:00, 18/07/2010, Pazar • Yeni Şafak Haber Merkezi
Canın nerededir diye sorulunca, nerem ağrıyorsa oradadır, demiş erenler. Can ağrıtan, insanı canın farkında kılan şeyler hoş şeyler değildir. Bunların kalıcı olanlarına ise hastalık denir.
Canı yandı veya bir şeye sıkıldı mı rahatı kaçar insanın, ama rahatı kaçan herkes hasta, rahat kaçırıcı her şey de hastalık değildir. Ama hastalık, can acıtan, can sıkan, insan huzurunu kaçıran bünye içi veya dışı arızalardır. Hayatın normal akışını sekteye uğratır, günlük işlerin aksamasına yol açarlar. Hayata uyum sıkıntıları doğurur ve insanın çevresiyle ilişkilerini de bozarlar.
Hastalıklar, ölümün keşif kollarıdır, denilir. Ölüme götürücü özellikleri de bünyesinde taşıyan hastalıklar, vücudumuzun hangi sistemi veya organıyla ilgili ise o nispette önemlidir. Kemikler, kaslar, sinirler, damarlar; solunum, sindirim ve dolaşım gibi sistemler, düzenlerini bozucu, rahat çalışmalarına engel olucu tehlikelerle karşılaşır, dengeleri bozulursa vücut hasta olur.
Vücudumuzu biz düzenlemedik. Ona hayatiyetini biz vermedik. İçindeki organların uyum içinde çalışmaları bizim elimizde değil. Bize ancak kullanım hakkı verilmiş gibidir. Vücut, üzerimize kayıtlı paha biçilmez, olağanüstü bir demirbaştır. Ömrümüze kayıtlı ve yine ömrümüzle sınırlı bir demirbaştır, vücudumuz.
Hastalıklar olmasaydı, vücut hiç ihtiyarlamasaydı, ölüm olmasaydı, insan ölümü icat etmek için çalışırdı. Vücut için yıpranma, hastalanma yaratılışında var. Zira sonradan var olan, yok olmayı da yanında getiriyor. Bünye sürekli değişime uğruyor, eksilip artıyor veya artıp eksiliyor. Bu da onun yıpranmasına, eskimesine yol açıyor. İnsan, bünyesine aldıkları ve bünyesinden attıklarıyla hayatını devam ettiriyor.
Ruh bir yana sadece beden yapısı bile akıl ermez sırlarla doludur, insanın. Sadece tıp ilminin konusuna giren yönüyle bile uçsuz bucaksız bir âlemdir. Tıp ilmi onun için, “İnsan, Bu Meçhul” dedi. Bu meçhulün sadece nasıllarına cevap vermeye çalışan ama onların bile çoğu cevaplarına tam karşılık veremeyen Tıp, neden ve niçin''lerine hiç cevap veremiyor.
Mucizevî meçhulleriyle taşıdığımız beden ülkemiz, kâinatın bir özeti, bir çekirdeği gibidir. Bu muhteşem ülkenin her zaman farkına varmıyor, şuurunda olmuyor, önemini idrak etmiyoruz. Ancak hastalık vesilesiyle, oy şuram, aman buram şikâyetleriyle vücudumuzu fark eder gibi oluyoruz.
Bize kendimizi fark ettirici yönüyle hastalıklar önemlidir. Gerek dışarıdan gelen etkilerle, gerekse de içerde oluşan herhangi bir bozuklukla baş gösteren hastalıklarımız, can yakıcı ve can sıkıcı özellikleriyle hayatımıza el kor, huzurumuzu kaçırır; bizi, korkutur, kendi varlığımız üzerinde düşündürür.
Dış etkenlerle bedenimizde meydana gelen sakatlıklar, yaralar bereler, hiç hoşumuza gitmeyen, ömür boyu taşımaya mahkûm olduğumuz izler, eksiklikler, birer kaza olarak görülür, zor da olsa katlanılır, zamanla da alışılıp kabullenilir.
Devasız dertler ayrı bir konu. İnsan, zamanla onlara da alışıyor. Bir kanser hastalığı, kan, kemik, hangi türü olursa olsun, bünyeye bir girdi mi, -Allah korusun, tutulanlara da sabırlar, şifalar versin,- beden sahibi ruhun gücü nispetinde taşınılır ve katlanılır oluyor. Ruhun sahip olduğu inanç ölçüsünde de hastalıkla savaşma gücü doğuyor.
Nice duaların gücüyle kurutulan hastalıklar, kurtulan hastalar var. Bunlar üzerinde derinlemesine durulması, bunların enine boyuna kavranmaya çalışılması çok zor. Hatta imkânsız. Bu yüzden kader konusuna girer, imtihan sahasına açılır; onun için de sadece inanılır ve her şeyin sahibine teslim olunur. Vehmi malikiyet iddiasında oldukları beden mülklerini asıl sahibine teslim edip kulluğuna razıyım diyerek Hakka sığınanlar kurtulurlar.
Halk içinde muteber bir nesne yok devlet gibi
Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi
Diyen Cihan Padişahı Kanuni Sultan Süleyman, bir nefeslik sıhhati koca cihan devletine denk tutuyorsa, gerisini varın siz düşünün.
İnsan Cihan Sultanı olabilir ama kendi mülkünün sultanı olma konusunda durum farklı.
Bir sinek bir kartalı
Kaldırdı vurdu yere
Vallahi yalan değil
Anda gördüm tozunu
Diyen Yunus Emre bize önemli bir ders veriyor. Gözle görülmez, minicik bir mikrop; beyin damarlarında meydana gelen minnacık bir pıhtılaşma, kalp damarlarında oluşan küçücük bir tıkanma insanı beyninin üstüne düşürebiliyor. Ya mezara veya yatağa gönderiyor.
Mezara yalnız gireriz. Derdimizi yatakta yalnız yaşarız. Bizi en iyi anlayabilecek olan doktor bile neler çektiğimizi hissedemez.
Şeb-i yeldâyı müneccimle müvakkıt ne bilir
Müptelâ-yı gama sor kim geceler kaç saât
Beytinde dile getirilen, sade bir duygu değildir. Bir hayat dengesinin alt üst oluşudur. Hastalık, vücut dengenizi bozuyor, sizde huzur bırakmıyor. Aczin kucağına bırakıveriyor. Dua sınırlarında dolaşmaya başlıyorsunuz. Yapacak başka bir şeyiniz kalmıyor. Hal hatır soran herkesten de aynı şeyleri, dua etmeyi istiyorsunuz.
Hastalıkla mütareke imzalamışsanız, sizi şimdilik bırakıp gitmişse, geride bıraktığı sağlık sahasında esen mutluluk esintileri şükür ve hamde dönüşmeden sağlıklı bir sonuca ermiş sayılmazsınız. Şükür ve hamd apayrı bir zenginliktir.
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.