Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
51

Bildirimler

Bu adın tadını alanın himmetine karşı, arşın ta yücesinden ferşin ta altına dek ne varsa, bir sinek kanadı değerinde bile değildir. Bu ad, güzelliğiyle kimi avlamışsa, hiçbir güzellik, hiçbir şöhret, hiçbir renk ve koku, artık onu avlayamaz.”

Yaşamak, düğüne hazırlanmaktır. Düğün okuntusu dokuyup dağıtmaktır. Okuntunun ilk düğümü “bâ”dır. “Tefekkür eyledim ümmü''l-kur''ânı / Rumûz-u besmele bir bâ''da kaldı / Topraktan yarattı Hak ins ü canı / Kimi lâ''da kimi illâ''da kaldı” diyor, hikmet ehli. Okuntuyu açan, büyüten ve düğüne ehil olanları bütünleştiren örmenin, o kutsal ipin kolyesidir, bütün mü''min kalbler. Arşın kolyesi, en güzel düğün armağanıdır. O iptir, koruyan mü''min yürekleri, Müslim ruhları.

Ana Söz:

“Rahman ve Rahim adıyla sözünde, bütün tefsircilerce bir gizli anlam vardır; çünkü Arab, “b” harfiyle söze başlamaz. Yalnız o gizli şey nedir? Bu hususta, aralarında ayrılık vardır. Derler ki: O gizli şey, emirdir, yüce Tanrı''dan. Yâni, Tanrı, ey kulum der; değil mi ki şeytandan sığındın; öyleyse bu hayırlı işe, benim adımla başla da onun şerrinden kurtul. Bâzı tefsirciler derler ki: O gizli şey kulun haber verişidir; yâni, kul, ey Tanrım der, Şeytandan Sana feryad ediyorum, Sana sığınıyorum; Sana sığınmam da, işime Senin adınla başlamamdır, Senin adına kaçmamdır, işime, Sana, Senin adını anarak sığınıp başlamamdır. Çünkü Senin kutlu adınla başlanmayan her iş, noksan kalır, sonu gelmez, verimsiz olur. Bundan başka bir şey bilmiyorum ben.

Bu adın tadını alanın himmetine karşı, arşın ta yücesinden ferşin ta altına dek ne varsa, bir sinek kanadı değerinde bile değildir. Bu ad, güzelliğiyle kimi avlamışsa, hiçbir güzellik, hiçbir şöhret, hiçbir renk ve koku, artık onu avlayamaz. Hangi kulübeye bu adın güneşi vurmuşsa, hangi kulübeyi bu güneş ışıtmışsa, dünya padişahlarının köşklerinin, saraylarının burçlarını, kubbelerini yollasınlar da o kulübeye kulluk etsin onlar. Kim bu adın kulluk küpesini kulağına takmışsa, dünyayı da unutmuş gitmiştir, ahreti de. Kim bu adın tatlı mı tatlı kaynağından su içmişse, dünyanın mâmurluğu onun baş gözüne de yıkık dökük görünür, can gözüne de. Kutluluk güneşi, devlet burcundan bir gün doğar görünür; eski dost, gönül bucağından ansızın belirir; hani, “Allah''ın, İslâm için gönlünü açtığı kişiye kim benzer ki” denmiştir. Yani Tanrı der ki, seçtiğim, topraktan kaldırıp satın aldığım, bilgisizliğin, kendine tapmanın elinden kurtardığım, beğendiğim, kendisine beğenilecek, özenilecek huylar bağışladığım, kendisini, beğenilecek, özenilecek kulluk edeplerine lâyık kıldığım, seçip ayırdığım ve gönlünü vefa ve temizlikle yoğurup açarak yumuşattığım inanan kulumun gönlünü, bizzat ben yardım; ben açtım; Cebrail''e de bırakmadım, Mikail''e de havale etmedim. Açtı, genişletti, bezedi, ışıttı sözleri aynı anlama gelir. Göğüs alanı bedeninin ortasındadır. Göğüs, gönül Kâ''besidir; o harem, yeryüzünün ortasında olduğu gibi kinden arı olan bu gönül de bedenin ortasındadır. “İşlerin hayırlıları da ortalama olanlarıdır.” En iyi mücevher gerdanlığın ortasında bulunur. Yanlarına zarar gelirse ona zarar vermesin diye o mücevheri ortaya takarlar. Yanlarda bulunanlar âdeta bekçilere benzerler. Gönül de ortada bir hazine gibidir. Sonra ne buyuruyor? “İslam için.” Bazı müfessirler burada “Lil İslam” sözündeki “l” harfini temlik anlamına işaret saymışlardır. Yani Müslümanlıktan başka, gönülde hünerlere, bilgilere aid ne varsa hepsi de eğretidir; Müslümanlıksa gönüldeki hakıykattir ve maksat da odur. Nitekim evden maksat gelindir; cariyecikler de değil, geline bakan, oda perdeciliğini yapan kocakarılar da değil, gelip gidenler de değil.

Bismillah o addır ki İmranoğlu Musa, Rahman rahmet etsin ona, Fir''avn''ın yüzbinlerce kılıcını, kılıç vuran, mızrak sancan, demiri çiğneyip ezen ateş gibi ayakları bulunan ordusunu o adla altüst etti, bozdu-gitti.

Bismillah o addır ki İmranoğlu Musa, İsrailoğulları''nın geçmesi için denizde o adla oniki kupkuru yol açtı; o adla denizden toz kopardı.

Bismillah o addır ki Meryemoğlu İsa, o adı ölüye okudu, apak saçlariyle ölü, o adın heybeti yüzünden dirildi; mezardan baş çıkardı. Ey mezarda Münker ve Nekir''in sorusunu inkâr eden, yoksa İsa''nın seslenip ölüyü dirilttiğini de mi inkâr ediyorsun? İsa''nın çağırmasiyle ölü mezardan baş çıkarır, kalkar da neden Münker''in, Nekir''in sesiyle ölü, kefeninden baş çıkarıp kalkmaz, soruya cevap vermez?” (Mevlânâ, Mecâlis-i Seb''a, Birinci Meclis''ten.)

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...