Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Şemsin Mevlana için söylediği bir söz var: Ey dünyanın sarrafı beni tanı!

Hazreti Mevlana nasıl bir sarraftı, yani kuyumcuydu ki Şems madeni, O''na, “Beni tanı!” diyordu?

Mevlana O yekta cevheri tanıdı, o cevherin aynasında kendini gördü. O aynada asıl görülmesi gerekeni, “insan benim sırrımdır, ben insanın sırrıyım” diyen hikmet hazinesini buldu.

Asıl hazineyi bulan o sarrafın ayaklarının altına, dünya hazinesinin altınları, Konya çarşılarında yaprak yaprak dökülüyordu.

Çelebi Hüsameddin, kuyumcular çarşısında altınları işleyen çekiçlerin ritmine (zikrine) kendini kaptırıp semaa duran Hüdavendigârın yoluna altınlar döşüyordu. Çünkü hayatı asıl yaşayanlar, dünyaya tapanlar değil, dünyayı ayakları altında tepeleyenlerdi.

Dünyaya tapanlar ise taptıkları o dünya için nice canları kurban ediyorlardı. Nice ülkeleri kan ve gözyaşlarında boğuyorlardı. Bütün bunlara rağmen ne kendileri mutlu oluyor, ne de başkalarına mutluluk verebiliyorlardı.

Dünyayı Allah için ayakları altına alanları ise dünya baş tacı ediyor. Bir Zümrüdüanka gibi kanatlarını genişçe açarak, Haktan aldıklarını halka dağıtanlar, gönüller sultanlığına yükseliyorlardı.

Gönlü saf sofiyim ben

Benim tekkem âlem

Medresem dünya benim

Diyen bu gönül pirleri bu görklü nazar sahipleri ile

Biz talib-i ilmiz aşk kitabın okuruz

Çalap Müderris bize aşk hod medresedir

Aşk imamdır bize gönül cemaat

Kıblemiz dost yüzü daimdir salat

Diyen gönül erleri aynı yolun yolcuları, aynı okulun kullarıydılar.

Mekke mihrabım, Medine minberim dediği yeryüzü mescidinde Kur''an''dan ders aldığını söyleyen ruh da onların sınıf arkadaşı olmalı ki, “Eğer ben Hüdavendigar zamanında gelseydim Mesnevi''yi yazardım, O da bugün gelseydi Risaleleri yazardı, diyor. İnsanlığa nasıl bir Pazar tezgâhı açtığını, açacağını işaret ediyordu.

Demek ki bu asil ruhlar, bu mavera yolcuları, insanlığı dünya pazarında ebedi iflastan korumanın kurmayları, onları alışverişlerinde aldatmaktan ve aldatılmaktan sakındıran zabıta ekipleriydiler.

Bu yüce erler insanın ruh çekirdeğinde kenzen bulunan sonsuzluk aşkının, ebed sevdasının yolunu ve hedefini gösterici, mutlak sevgili susuzluğunu giderici sırları pazarlıyor, tezgâhlarını hiçbir maddi karşılık beklemeksizin insanlık pazarının ortasına kuruyorlar. Dünya bezirgânlarının bütün engellemelerine rağmen, eza ve cefalarına, kahır ve zulümlerine rağmen dükkânlarını yağmaya veriyor. Yunus diliyle assı ziyandan geçtim dükkânım yağma olsun diye ün ediyor, ünleniyorlardı.

Onların pazarında bütün kuvvetler Hakkın emrindedir. Kuvvet, zayıfı ezmek, sömürmek için kullanılmaz, o pazarda.

Okumaktan mani ne kişi Hakkı bilmektir

Sen hakkı bilmezsin ya bu nice okumaktır derler.

Tevhid derler, Adalet derler, Haşir derler, Risalet derler ve bu minval üzre ibadet eder, yani kulluğa soyunurlar. Kul oldukları zaman sevinirler. Kula kulluk, onlar için esarettir, zillettir bilirler. İnsan kardeşlerini de gerçek hürriyete yani Hakka esarete davet ederler. Kul hakkı dendi mi tir tir titrerler. Bütün insan kardeşlerini, bütün tabiatı, varlığı Hakk için, hakikat için severler.

Kini, kıskançlığı sevmezler. Ümitsizliği yanlarına yaklaştırmazlar. Yılgınlık, bezginlik, yorgunluk nedir bilmezler. Hiç kimseye de bunların bulaştırılmasına razı olmazlar. Onlarda korkutma yoktur, müjdeleme vardır; nefret ettirme yoktur, sevdirme vardır; zorlaştırma yoktur, kolaylaştırma vardır. Bölmek yoktur, birleştirmek vardır.

Gelin tanış olalım işi kolay kılalım

Sevelim sevilelim dünya kimseye kalmaz

derler.

Biz gelmedik davi için bizim işimiz sevi için

Dostun evi gönüllerdir gönüller yapmaya geldik

Der ve dediklerini yaparlar.

Dünya mescidinde, şu âlem tekkesinde onların tezgâhında Kur''an vardır. Bu sonsuzluk bezirgânlarının asıl ustası gönüller serdarı, kâinat sultanı Hz. Muhammed''tir. Gerçek İsa, Hakiki Musa, insanlığın öz ataları Hz. Âdem, Hz. Nuh, Hz. İbrahim; insanlığın öz anneleri Hz. Havva, Hz. Hacer, Hz. Meryem''dir. Yüce gönüller bu çarşıda Pazar kurarlar.

Dünya tapucu ve tapıcılarının elinde dünya pahalı, insan alabildiğine ucuzdur. Dünya tarlasında Hak tapıcılarının elinde ise dünya alabildiğine ucuz, insan ise kıymet biçilemeyecek kadar pahalıdır.

Bu pazarın kutlu erleri, dünyanın dört bir yanına tezgâh açmak için seferdedirler. Açtıkları dükkânlarda ilim, irfan, sevgi, şefkat, merhamet, hak ve adalet pazarlamaktadırlar. Karşılığında da hiçbir ücret talep etmemektedirler.

Dünyayı medrese, âlemi tekke bilenler, gittikleri her yere Şems gibi giderler, oradan Mevlana gibi dönerler.

Onlar, gerçek insan sarrafıdırlar.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...