Bu çocuk kötü niyetli

Çocuğun aklı başka yerlerde... Daha doğrusu, çocuk kötü niyetli... Meseleyi biliyorsunuz: Halk cahil ve geri kafalı olduğu için demokrasiyi talep etmiyormuş, o halde iyi eğitim almış, aydın, kentli ve bilinçli kitleler duruma el koyup (tabii askerleri de devreye sokarak) bir teknokratlar hükümeti kurmalıymış.

Yoksa batarmışız.

Ara rejim hükümetleri tanım gereği antidemokratik olabilirmiş ama, biz öyle bir ara rejim hükümet kurmalıymışız ki, hem "demokrat" olmalı, hem Türkiye''nin sorunlarını çözmeli, hem de "siyaset"e iade-i itibar sağlamalıymış...

Bu çocuk nerede, hangi ülkede yaşadığını sanıyor acaba?

Türkiye Cumhuriyeti tarihinde, ara rejim koşullarının egemen olmadığı kaç parlamenter dönem gösterebilir/sayabilir?

Sorun, zaten "ara rejim"den ve "irade- milliye" kavramıyla ödeşmeyi/hesaplaşmayı kendisine hedef seçmiş güç merkezlerinden kurtulmak değil mi?

Hayır...

"Bizim omuzlarımız daha tamamen çökmemişken harekete geçilse iyi olur" diyor, "Hızlı olunursa Türkiye''yi çok daha hızla düzlüğe çıkarabiliriz." (Bu "beliğ" belağat örneği Serdar Turgut marifetidir!)

Hızlı olunmazsa ne olur?

"Yenilikçiler" gelir.

Baksanıza, milletin gözü önünde "Yenilikçiler Hareketi" diye bir komedi oynanmaya başlamış bile.

İdeolojileri 28 Şubat''ta askerlere ve "derin halk" denilen batılı, bilgili, birikimli, mesleğine saygılı, Türkiye''de gerçek demokrasi isteyen, bu ülkenin belkemiğini oluşturan kesime toslayınca, "Artık biz değiştik, artık tüm Türkiye''nin partisi olacağız" diye ortaya çıkmışlar.

Serdar bunu yutar mı?

"Bir defa buna mantıken imkan yok" diyor.

Çünkü araştırmış, incelemiş ve bir insanın genç yaşında kendini tamamen dine adayıp da ihtiyarlamaya başlayınca bundan vazgeçmesinin, yaşamını daha liberal hale getirmesinin dünya tarihinde örneğine rastlayamamış.

Valla ben de rastlayamadım.

Ama bunun konumuzla ilgisi ne?

İlgisi yok.

Biz, gerçekten "bilgili" ve "birikimli"dir diye, kaptırmış ciddi ciddi, iyi niyetli bir aydın teklifi olarak gördüğümüz "ara rejim" meselesini tartışıyor; bir yandan iyi niyet sınırlarını zorlayan bu önermenin niçin mümkün olmadığını anlatırken, diğer yandan "Serdar da büsbütün haksız sayılmaz canım, Türkiye''de batılı anlamda sınıflar olmadığı, olmayacağı, olması da gerekmediği için, bir sınıf çatışması, dolayısıyla bu çatışmadan neşet eden bir ''konsensus kültürü'', yani mütekamil bir demokrasi fikri de doğmuyor" diye olaya değişik bir mihver kazandırmaya çalışıyoruz; çocuğun "mesele"yi getirip bağladığı noktaya bakın:

"Genç yaşta kendini tamamen dine adayan bir insan değiştim diyemez..."

Ben bu "tartışma"ya girdiğime pişman oldum.

Yanlış yapmışım...

Meseleye Serdar''ın "algılama/kavrama" düzeyenden bakmak gerekiyormuş: "Kont Adnan ''artık değiştim'' diyor, bu sence ne kadar inandırıcı Serdar?" gibilerden bir tartışma, sözgelimi...