Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Değişecek. Değişmek zorunda. Babadan kalma siyaset anlayışı ve "kim ne verirse 5 bin fazlası benden" goygoyculuğu artık yerini rasyonel siyasete bırakacak.

Yani, Türkiye dibe vurdukça değişme, düzelme, toparlanma (siz buna bozulma ve çürüme de diyebilirsiniz, merşebinize göre) kaçınılmaz olacak.

Bu düzelme/toparlanma süreci, gerçi, kendi aristokrasisini (!), kendi burjuvazisini (!) oluşturacak; kronik gelir dağılımı bozukluğu yeni zenginler ve açlık sınırında sebat eden yeni "işsizler" yaratacak ama, takdir edersiniz ki hiçbir değişim, hiçbir reform, hiçbir devrim bilabedel olmuyor.

Merkezî otoritenin siyaseti dizayn etme çalışmaları ters tepmezse (ki, bugüne kadar hep ters tepmiştir), ufukta, siyaset sahnesinde yeni yüzlerin boygösterdiği (Sayın Kemal Derviş bunlardan biridir), idealsiz, vizyonsuz, ufuksuz, tarihsel iddialarından vazgeçmiş küçük ama zengin bir Türkiye görünüyor.

Türkiye değişime itiliyor.

Ya egemenlik haklarını "karşılıklı bağımlılık" ilkesi gereği Brüksel yahut Washington''a devredip geleceğin "sömürgen", kokuşmuş refah ülkelerinden biri haline gelecek, ya da sınırlarına ve egemenlik haklarına sahip çıkan "bağımsız", "yoksul", "onurlu", millî refleksleri öne çıkararak bölge üzerinde (Osmanlı hinterlandında) söz sahibi olmaya çabalayan, ama bunu başaramayan, dışarıda şahin, içeride ise halkına eziyet ederek hayatiyetini sürdüren beşinci sınıf bir "üçüncü dünya ülkesi" olarak kalacak.

Hangisi?

İkinci seçenek (Buna Perinçek takımı "Avrasya seçeneği" diyor), malûm süreçten sonra rasyonelitesini yitirdi.

Tarihiyle, geleneğiyle, halkıyla, halkının değer tercihleriyle kavgalı bir ülke, hangi enstrümanlarla ya da hangi malzemeyle "bölge"ye açılacaktı? "Din" ve "milliyet" gibi dominant unsurlar olmaksızın bölgede (Daha doğrusu Osmanlı hinterlandında) nasıl söz sahibi olacaktı?

Geçmiş ola!

Türkiye, müteaddit defa belirlenmiş "uluslararası şartlara" uyup uymadığını gözleyen güçler tarafından "medeniyetin bekleme odası"na alındı.

Önce açlıkla terbiye edilecek, sonra Başbakan''ın "içime sindiremedim" dediği Kıbrıs şartı başta olmak üzere, bir dizi "yükümlülükle" sınanacak.

Değişimi sindirebilirse, ne âlâ.

Aksi halde, sindirmesi sağlanacak.

Demokratikleşecek,

MGK''yı gerçek bir "danışma kurulu" haline getirecek,

İşkencecileri yargılayacak,

Azınlık hakların tanıyacak,

Rekabete dayalı serbest piyasa koşullarını oluşturacak,

"Ulusal sanayi" ve "kalkınma" gibi kaka sözcükleri telaffuz etmeyecek,

Eski siyasi kadroları temizleyecek,

"Anayasayı tağyir ve ilga" suçu işleyenleri Cumhurbaşkanı yapmaktan vazgeçecek,

Tarımsal büyümeyi bırakıp hizmet ve servis sektörüne ağırlık verecek,

Dost ve müttefik ülkelerin bölgedeki çıkarlarını gözetecek...

Kısacası, tüm "eski alışkanlıklarından" kurtulacak.

"Geçiş süreci", ağır, sancılı, sıkıntılı olabilir.

Ama Türkiye, "ölümü görüp hastalığa razı" insanların "yekûn" tuttuğu bir ülke.

O kadar olacak artık.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...