Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Batı''nın "uygarlaşma" diye allayıp pullayıp kaktırdığı "fenomen", esasta, Semit Yahudilere, Müslümanlara, sarılara, kırmızılara, siyahlara karşı yürütülen "ehilleştirme hareketi"nin adıdır ve bu hareket (savaş), geçtiğimiz yüzyılda "sömürgecilik" olarak temayüz etmişti.

Sömürgecilik, çünkü, Batı''nın "Bir avuç Avrupalının teknik üstünlüğüne yaslanarak adım adım bütün yeryüzünü ahtapot kolları arasına" alması, "kendileştirmesi"dir.

Bu "kendileştirme" ameleyesine şimdilerde ne tabir ediyorlar?

Globalizm mi?

Yeni Dünya Düzeni mi?

Batıyla entegrasyon mu?

AB süreci mi?

Yoksa, çağdaşlaşma mı?

"Aynı çağda muhtelif çağlar vardır" diyordu rahmetli Cemil Meriç, "Çağdaşlaşmak, neden Hıristiyan Batı''nın putlarına perestij olsun? Bu, kendi derisinden çıkmak, kendi mukaddeslerini inkâr etmek ve peşin peşin köleliğe razı olmaktır... Biz, apayrı bir medeniyetin çocuklarıyız; düşman bir medeniyetin, bambaşka ölçüleri olan, çok daha eski, çok daha ''asil'', çok daha ''insanca'' bir medeniyetin... Çağdaşlaşmanın halk vicdanındaki adı, asrileşmektir... Kırk yıllık Kani''nin Yani olamayacağı, Türk''ün akl-ı selimi için bedahetlerin bidaheti; bir medeniyetin başka bir medeniyete istihale edemeyeceği Danilevsky''den beri bir kaziyye-i muhkemedir..."

Hadi, diyelim ki dünya, artık "o dünya" değil...

Sömürgecilik, "karşılıklı bağımlılık ilişkisi"ne evrildi.

Yeryüzünde kültürler değil, "menfaatler" çatışıyor.

Kolonyalizm de tarihe karıştı.

Peki, "çağdaşlaşma"yı hâlâ Hıristiyan Batı''nın putlarına "biat" etmekte arayan Türk aydınını nereye koyacağız?

Asrileşmek adına "alafranga kültür ithalatçılığı"na soyunan, "yükselmek" ve "ilerlemek" fikrini kötü bir Tanzimat alışkanlığı olarak hep "din dışı" alanlarda arayan necip Türk aydınını?

Kendilerini "aydın", "okur yazar", "entelektüel" diye vasıflandırmalarına kulak asmayın, bu topraklar üzerindeki ilk aydınlar (ilk ilericiler), "Saray"a ("merkezî otorite"ye) yanaşmalık yaparak semirdiler.

Cumhuriyet döneminde tablo, ehh, az biraz değişir gibi oldu...

Padişaha "kul" olmaktan kurtulmuş, "sivil ve askeri bürokrasi"nin hizmetinde, kamu işlerini tedvire memur edilmişlerdi.

Hizmete mukabil (aynı zamanda) bir tür "seçkinler konvansiyonu"na dönüştürülmüşlerdi.

İşbu seçkinler konvansiyonu, "ilerleme"yi "mevcut kültürlerden birinin peşine takılıp gitmek" şeklinde anlıyor hâlâ ve modern dünyanın "ehilleştirme hareketi"ne "kendi ölçeğinde" lojistik destek sağlıyor.

Dramatik olan bu!

Peki, bütün bu yazdıklarımın "Kemal Derviş olayı"yla ne ilgisi var?

Hiçbir ilgisi yok...

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...