Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

İlk olmak önemlidir, yol açar, fikir verir, ışık olur geriden gelenlere. Ben de o ilklerden birine, Abant Ruhu''nun inşasına tanıklık etmiştim. Bugün kısaca bir inşanın serüvenini anlatacağım…

Yıl 1998''in Temmuz ortaları.

Yer, doğal güzellikleri ve gölüyle Bolu dağlarının arasına gizlenmiş meşhur Abant.

İnsanın yapıp etmeleri ve genellikle hoyratça muameleleriyle tabiatı tahrip ettiği yerde, farklı yerlerden, farklı düşüncelerden, farklı duruşlardan bir grup aydın, birlikte bir “ilk adım” atıyorlar. Doğanın essiz güzelliğine estetik kaygılarla usulca tutunma gibi bir şey bu.

Doğa kabulleniyor, dışlamıyor bu erdemli çabayı.

Çoğu ilk defa bir araya geliyor, çoğu yeni tanışıyorlar. Birbirlerine ilk defa sesleniyorlar ve birbirlerini ilk defa dinliyorlar. Başlangıçta varolan ürkeklik dostluğa, mesafeler anlayışa, sert bakışlar, sürtüşmeler nüktelere, fikri atışmalara, farklılıklar zenginliğe dönüşüyor.

1998''den 2008''e…

Toplumların hayatında bu süre oldukça kısa sayılır. Bazen yapılan iş ve o işin etkisiyle zaman arasında orantı kurmak mümkün olmayabilir. Bu açıdan Abant toplantıları sürprizlere açık olarak yol buldu. Her yıl katlanarak büyüdü, içeriği derinleşti, etkisi sınırları aştı.

Çok kısa sürede Abant Toplantıları bir klasik, bir gelenek haline geldi.

Abant''ta pişen düşünce, olgunlaştı, ruh buldu.

Takvimler 2004''ü gösterdiğinde bir ayağı Türkiye''de kalmak şartıyla, öteki ayağıyla Washington ve Brüksel''e kadar uzandı.

Bu hareketlilik ve sabitenin iç içi olması yerelden evrensele, evrenselden yerele bu dünyada Türk aydınının rolüne işaret ediyordu.

Belki de tarihinde ilk defa Türk aydını bu çapta inisiyatif alıyor, ulusal ve uluslararası sorunları yok saymak yerine, artık kafa yoruyor, tavır alıyor, bütün farklılıklarına rağmen çözüm arayışını dile getiriyor, edilgenliğin öldürücü baskısından kurtuluyordu.

Abant toplantıları vesilesi ile aydınlar “ötekini” de keşfediyorlardı. Farklılıkların zenginlik olduğu fikrini içselleştirerek “birlikte yaşamanın felsefesini” oluşturuyorlardı.

Bu, Türk aydını için Abant''ta yakalanmış özellikle vurgulanması gereken çok büyük bir farklılıktı.

Bu farklılık içinde;

Cesaret vardı, gerçek fikir vardı, dayatmalara direnme vardı, ilmin ışığı vardı, muhalif olana tahammül vardı, ikna vardı, konuşma-konuşturma, açık tartışma vardı, iletişim ve etkileşim vardı, ötekini önemseme-dinleme-düşünme vardı, özgürlük vardı, çoğulculuk vardı, birey olma vardı, sivil bilinç vardır, bilgi ve eleştirel akıl vardı, arayış vardı, birlikte yaşamanın temel şartı olan “ortak payda” arayışı vardı,

Vizyon vardı, ruh vardı, buluşturma vardı, farklılıkları yeşerterek kurulan birlik şuuru vardı, çoğulculuktaki birlik, birlikteki çoğulculuk vardı,

Keşif vardı, saygı vardı, sezgi vardı, inşa vardı,titizlik vardı, doğru anlama vardı, güven vardı, ortak kaygılar vardı, dışta kalan dünyaları hissetme vardı,

diyalog ve hoşgörü vardı, sohbet ve muhabbet vardı, ülke sevgisi ve temel insanlık değerlerini paylaşma vardı, makul çözümler vardı, tam demokrasi vardı.

Biz buna “Abant ruhu” diyoruz.

Ötekinin de en az kendisi kadar sempatik, muteber ve muhatap görülme alışkanlığının kazanılmış olduğu bir bakış açısı.

Uzunca bir süredir sesi kısık, tonu yorgun, renksiz, hali mecalsiz olarak görülen Türk aydını Abant Ruhu ile yeniden dirilmiştir.

Abant Ruhu''nun bir etkisi de;

Katılımcılar kendilerini de sorgulamayı, kendilerini de -canları yansa da- eleştirmeyi başarmış olmalarında aranmalıydı. İdeolojilerin ve doğmaların hayatı kuşattığı, yaşam ve düşünce alanlarının ipotek altında tuttuğu günlerde bunu başarmak “devrim”, “reform” niteliğinde bir büyük hareketti.

Abant''ı “zihin devrimi”, “kendi içinde devrim” ya da bir “iç olgunlaşma süreci” olarak da okumak mümkün.

Acaba kaç toplantı ruhunu bulma mertebesine yükselmiştir ki?

Abant, Türk aydının başarısıdır, Türk aydının buluşma noktası, “ortak payda” arayışının bir sonucudur.

Abant toplantıları, çatışması ve reddiyeci geleneğin kırıldığı bir başat platformdur.

Abant toplantıları, Türkiye ve Türk aydını için bir kavşak noktasıdır.

Abant toplantıları, Türk aydının küresel sürece hatırı sayılır katkıları cümlesinden olarak yerini çoktan aldı.

Dünün çatışan insanları ve çatışan düşünceleri, yer yer ötekinin yok edilmesi üzerine kurulu ''vahşice'' tavırları, Abant''ta, tartışa tartışa, konuşa konuşa “Ortak bildiri” yayınlama gibi tarihi bir başarıyı da her yıl tekrarlayabilmiştir.

Aydınlar, gerçekçi performansları sonucunda entelektüel birikimlerini hayatın gerçekleri ile buluşturdular.

Aydınlar, zor konuları, zor zamanda, zor insanlarla Abant Ruhu''nun tılsımı etrafında kolay kıldılar. Ülkenin en çetrefilli sorunlarını seçtiler, cesarette tartıştılar ve bildiriler yayınladılar. Bu tartışma ve tartışmalar sonucunda ulaşılan ''ortak bildiriler'' toplumu ve siyaseti derinden etkiledi. Sertlikleri, radikal tavırları kırdı, makul dışı çözüm arayışlarına da set oldu.

Neler konuşulmadı ki!

İslam ve Laiklik,

Din Devlet ve Toplum,

Demokratik Hukuk Devleti,

Çoğulculuk ve Toplumsal Uzlaşma,

Küreselleşme,

Savaş ve Demokrasi,

İslam, demokrasi, laiklik ve Türk deneyimi,

Türkiye''nin AB üyeliği sürecinde: Kültür, kimlik ve din,

Algılar ve Gerçekler,

İslam, Batı ve Modernleşme,

Tarihi, Kültürel, Folklorik ve Aktüel Boyutlarıyla Alevilik,

….

Dünyanın ve Türkiye''nin temel sorunlarının tartışıldığı bu özgün platform bir ayağı Türkiye''de olmak şartıyla yeryüzünü dolaşıyor.

Abant, Türkiye''nin olduğu kadar dünyanın da Türkiyeli bir kazanımıdır.

Abant, yerel bir oluşumdur, yerel bir platformudur, ama evrensel olana etkisi ve katkısı da inkar edilemez bir gerçektir.

Abant ruhu, Abant katılımcıları Türkiye''nin sesidir, Türkiye''nin demokrat sesidir.

Abant toplantıları, cesaretle seçtiği konular, katılımcı profili, toplum ve devlet katmanlarında gördüğü ilgiyle Türkiye''nin ''makul'' çözüm platformudur.

Bu platforma ve bu ruha Türkiye toplumunun, Türk aydınının ve devletin ihtiyacı zannedildiğinden çok daha fazladır.

Şimdi ''öteki''leştirmeye en çok direnenler Abant ruhunu kavramış, Abant''ın havasından teneffüs etmiş olanlardır.

Şimdi, ötekinin sorunlarına, ötekinin acılarına en çok duyarlı olanlar Abant ruhunu özümsemiş olanlardır.

Her sorunun başında çözüm için uğraşan birileri varsa bugün, mutlaka o Abant Ruhu''nun sınır tanımayan taşıyıcılarından birisidir.

Dikkatle bakarsanız tanıyacaksınız, siyasette de, sosyal hayatta da, akademik dünyada da göreceksiniz onları.

Şimdi Türkiye “Birlikte yaşamayı” başarmak için aklının bütün maharetiyle bu ruhu keşfetmeye ve mümkünse daha da ileriye taşımaya yoğunlaşmalı...

Çünkü Abant Ruhu yeni keşfedilmiş ve rezervi çok yüksek bir Türkiye birikimidir.

Gördük ki her şey ruhtaymış.

Artık ruhu olan bir platformumuz var.

Bu oluşuma adım adım tanık olmak da ayrı bir haz veriyor insana…



Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...