Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
51

Bildirimler

Bizi kim ve nasıl etkiliyor?

Son günlerde bu sorunun çengeli takıldı aklıma.

Biz kimiz?

Biz doğuda, batıda, kıtalar üstünde yaşayan halkız, biz sokaktakileriz, biz insanız...

İnsan ki içinde bir kalp yaşatır.

Her kalbin bir macerası ve bir ufku vardır.

Devlet ve siyaset başta olmak üzere herkes bizi etkilemeye, değiştirmeye çalışıyor.

Kimiler korkuyla kimileri de bir güzel gelecek tasavvuruyla bizi etkilemek istiyorlar.

Temmuz seçimlerinden birkaç ay önce “sözde değil özde” özdeyişiyle başlayan ve 27 Nisan muhtırasıyla devam eden silahlı gücün çıkışı da bizi etkilemek içindi.

http://www.yenisafak.com.tr/resim/site/gundem7ca0698a7c963727by.jpg

Nasıl düşünmemiz gerektiğinden başlayıp, kime dost, kime düşman olacağımıza kadar süren bir etkileme stratejisine muhatabız.

Kurumlara sinmiş ideolojiler de bizi etkilemeye, hayatımızı renksizleştirmeye kalbimize tesir etmeye kararlılar.

Onlar için cazip olan biz değiliz, benlikleridir. Bizi etkilediklerinde kendimiz olmaktan çıkıp tükeniyoruz, onlar ise varlıkları üstüne varlık, iktidarları üstüne iktidar katıyorlar.

Fikrimiz aldansa da kalbimiz kanmıyor bunlara.

Makamsız, rütbesiz, forssuz bazı insanların alelade sözleri sihirli bir beyan gibi insanları etkiliyor, derinden sarsabiliyor da, anlı-şanlı, güçlü-kudretli, yıllardır, önemi, konumu, muhteşemliği ilan edilen kimi insanların özene bezene hazırladıkları, büyük fikirlerle ve büyük cümlelerle süsledikleri konuşmaları -ilk etapta muhteşem gibi algılansa da- hızla buharlaşıyor, gücü kitleleri yerinden kıpırdatmaya yetmiyor.

Kalp gerçeği diye değişmeyen bir olgu var bu hayatta.

Burada sözün ötesinde bir başka güç var. Ben bunu “sözü kalbe indirmek” şeklinde özetliyorum. Kalpten çıkanlar bir kalbe isabet ediyor ve orada müspet sarsıntılar oluşturabiliyor.

Çok az insan sözü ve gözü kalbe irdirerek içimize değiyor, çoğu içe dışımıza bakıyor, ona talip. Bu bir kalp kirliliğidir esasında.

Çaplı bir etkileme oyunu bir kere daha üzerimizden geçti. Seçim sürecinde meydanlar doldu, sloganlar, şarkılar, türküler, gövde gösterileri, alkışlar, konuşmalar aldı başını gitti. Yandaşlar coştu, kararsızlar kararlılığa davet edildi, “öteki” düşman bellendi, “bana bana benzeyerek gel” denildi.

Vaatler ve tehditler arasına gerilen bir halk olduk.

Meydan sahiplerinin bir kısmı korku salarak “beni seçmezsen başına gelecekleri düşün” dedi.

Vaadi olmayanlar korkuya sarıldılar, kalplerimize korku salmak istediler, bizi kalplerimizden korkutarak yanlarına çekeceklerini sandılar.

Meydana düşen hırçınların kirlenmiş düşünceleri ve nasırlaşmış kalpleri, onlarla geniş halk kitleleri arasına aşılmaz bir duvar çekti.

Bu bir kalpsizlik stratejisiydi ki oracıkta çöktü.

Kalpten gelmeyen ve kalbe değmeyen her türlü söz, her türlü propaganda yetersiz kaldı, kalpsizlikle yeni kalplere ulaşamadılar.

Korkutarak kalp kazanılmıyor, korkutarak insana yaklaşılmıyor.

Korkuttuklarınız bir müddet esiriniz olsalar da gerçekte kalıcı düşmanlarınızdır.

Bence kitlelerin huzura çıkıp kazananlar kalbin gücüne inananlardır.

Kalpten kalbe yol bulanlardır.

Kalbinin sıcaklığını hissedip onu kitlelere hissettirenlerdir.

Kalbinden söz verenlerdir.

Kalbine hesap verenlerdir.

Kalbine dost olanlardır.

Kalbi sağlıklı olanlardır.

Nerede ve kim olduklarına bakmadan içinde bir kalp taşıdığına inandıkları insana dair sevgi büyütenlerdir.

Hem siz insanı kalpten muhatap almazsanız, niye kendinizden feragat edip onun hayatı için geceli gündüzlü çaba sarf edip gerektiğinde ızdırap yudumlayıp kalbinin sesine kulak veresiniz ki?

Kazananlar ki “gel ne olursan ol gel” diyebilenlerdir, kalbini açanlardır, açılmış o kalbi kalbi kirleten hırslara, duygulara, heveslere alet etmeyenlerdir.

Bana yıllardır siyasetin kalbi hiç yok gibi gelir.

Onun için sevimsizdir, itibarlı olanı pek az bir meslektir. Uğrayanı çok, kalıcı olanı, kalbini teslim etmeyeni nadirattandır.

Belli ki zor iş kudretti olup ta kalp salığını koruyabilmek.

Güç, hırs, şöhret ve kuralsız rekabet duygusu kalbi bozar.

Bizi kim ve nasıl etkiliyor?

Bizi kalpsizler etkiler, onları nerede görsek ürküp kaçıyoruz.

Bizi kalp sahipleri etkiler, araya araya bulup onlara sığınıyoruz.

Kalp soğukluğunu biliriz, soğuk kalp atsa da ölüdür.

Kalp dilini de biliriz, sussa da beyanı açıktır, nettir, bizdendir.

Kalp ki dostunu da düşmanını da iyi bilir.

Gerçek hayat ki kalpte yaşanır.

Kalp ki bizim kalemizdir, ona sındığımızda kimse düşüremez bizi.

İnsan için en büyük tehdit kalpsizliktir, kalpsizlerin eline düşmektir.

Kalbi olandan korkma. Korkacaksan onların kalbini kırmaktan kork.

Siyaset ki kalp kırma sanatına dönüştü.

Meydanlar kırılmış kalp enkazlarıyla dolu.

Kalpsiz devlet, kalpsiz siyaset, kalpsiz hukuk, kalpsiz eğitim, kalpsiz güvenlik, kalpsiz sermaye, kalpsiz rejimler kalbimize serinlik vermiyor.

Çünkü içlerinde büyüttükleri bir “insan sevgisi” yok. İnsan ki sevgiyle yaşar. Sevginin otağı da kalptir.

Kalp varsa sevgi vardır. Sevgi varsa insanın bütününe sirayet eder, davranışlarına, düşüncelerine, sözlerine, gözlerine yerleşir. O kadar güçlüdür ki sevgi saklanmaz, var olduğu her yerde kendini gösterir.

Erk sahipleri, siyasiler çoğunlukla kendi toplumunu, kendi insanlarını sevmiyorlar…

Siyasete meraklı sivil ya da asker darbeciler de öyle.

Az da olsa sevselerdi bizi, bunu mutlaka anlardık.

Kim sevildiğini bilmez ki!

Kalbimizi soğutanları değil, onu ısıtanları severiz.

Bizi sevmezseniz bizi yönetemezsiniz, biliriz ki bizim için hiçbir şey yapmazsınız.

Kalpsizliğe direnen bir siyaset tarzı, devlet yapılanması hiç değilse bundan sonrası için mümkün olmaz mı?

İnsan hayata kalbinden tutunur.

İnsan kalbinden yakalanır, kalbinden etkilenir ve insan kalbinin ufku istikametinde değişir.

Biliyoruz ki kalp bir tek korkuyu sevgiye dönüştürüyor; o da Allah korkusudur.

Bizim kalbimiz geniştir, açıktır, elimizdedir, ona ulaşmak kolaydır.

Ya sizin kalbiniz nerede?

İşte size bir kalp sözü; bize kalbinizde gelirseniz karşılığında atan bir kalp bulursunuz.

Benim aradığım kalp tende değil insandadır. Düşüncededir, niyettedir, kasttadır, duygudadır, gözlerdedir, beyandadır, eldedir, davranışlardadır.

Hayat bir kalpten ibarettir.

Kendi kalbine ihanete ısrar edenler, başka hiçbir kalpte de yer bulamazlar.

Biz hayatı kalpten yaşarız ve kalp bilgisiyle, kalp kültürüyle direniriz kalp kirliliğine, sevgisizliğe, merhametsizliğe, bencilliğe, kalpsizliğe.

En büyük mücadelemizdir, kalbimize yabancılaşmamak, onu bir tene, göğüs kafesine hapsetmemek, bütün yapıp ettiklerimizde kalbi selime giden yolun aydınlığında durup vakti geldiğinde “kalbimizden razı ol Allahım” diyebilmek.

İnsanın gerçek dostu kalbidir.

İnsan için her şey kalpte başlar ve kalpte biter.

Kalbin gıdası aşktır, sevgidir…

Kalple başlayıp kalpsizlikle biten hayatlar hüsrandadır.

Bizi kalbimiz ayakta tutar.

Bizi her zaman kalbimizin istikametine, ufkuna bakarız.

Kalbimizin sesi ve kalbimize seslenenleri tanırız.

Bizim kalbimiz elimizdedir, ulaşmak kolaydır…

İnsana en tesirli ses kalp sesidir, önce kendi kalbinden gelen ses, sonra da kalpten gelen sesler…

Tek tek insana da, milyonları alan meydanlara da her zaman bir kalp sesi lazımdır.

Bizi kalbimizle idrak edin ki, sizi kalbimizle idrak edelim.

Nitekim siyaset meydanlarında da kitleler “yüreğinin götürdüğü yere” gidiyorlar.

Gelirken unutma, kalbini alda gel.

Sözde değil özde kalp lazım bize…

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...