Sanat mahallesindeki faşizm başka yerde yok!

Aktüel dergisinde yazdım.

Burada da değinmeyi zorunlu addediyorum.

Sanat mahallesinde demokrasi olduğunu sananlar vallahi de billahi de fena halde yanılıyorlar.

Orada ürkütücü bir faşizm kol geziyor.

Hem de dünyada eşi menendi bulunmayan bir faşizm…

Gezi Parkı"nın malum sanatçıları utanmadan Başbakan Erdoğan"ı diktatörlükle ve faşistlikle suçluyorlar ya, aynaya baktıklarında gördükleri kendilerini tarif ediyorlar aslında!

İstiyorlar ki herkes onlar gibi düşünsün…

İstiyorlar ki herkes onlar gibi hareket etsin…

Neyin doğru neyin yanlış olduğuna kendilerinin ancak karar verebileceklerine inanıyorlar…

Ve kendileri bir şeyin doğru olduğuna kanaat getirmiş ise istiyorlar ki herkes onların peşine takılsın…

Herkesi bir sürü olarak görüyorlar…

Birey refleksiyle hareket edip kendilerine itiraz eden çıkarsa hemen onları itibarsızlaştırmaya çalışıyorlar…

Korkunç bir karalama kampanyasına girişiyorlar…

Psikolojik harekâtın tüm tekniklerini ustaca kullanmaktan kaçınmıyorlar…

Kimlerden öğrendilerse artık!

Diyelim ki bir bildiri mi kaleme aldılar.

İstiyorlar ki herkes gözü kapalı imza koysun.

İmza koymayan çıkarsa şayet korkunç bir baskı altına alıyorlar…

Diyelim ki biri çıkıp "Ben Başbakan"ı seviyorum" mu dedi?

Hemen üstüne çullanıyorlar ahlaksızca.

Vurun abalıya mantığını devreye sokuyorlar namertçe.

Korkunç bir linç kampanyası başlatıyorlar…

Kendileri Ergenekoncuları severler mesela…

Kendileri Kılıçdaroğlu"nu da severler mesela…

Hatta onun toplantılarında boy göstermekten kaçınmazlar…

Kendileri için hak gördükleri bir şeyi ne hikmetse başkalarından esirgerler…

Kendileri için sınırsız bir özgürlük isterler…

Ama sıra başkalarına gelince, orada dur(!) derler…

"Sen istediğini sevemezsin!" derler küstahça…

Kimi sevip sevmeyeceğine de biz karar veririz mantığıyla hücuma geçerler…

İnsanların kalplerine bile hükmetmeye çalışırlar yani anlayacağınız…

Başkalarının kalpleri üzerinde de söz sahibi olmak isteyen bu totaliter-otoriter zihniyet sahipleri sergiledikleri faşizme bakmaksızın utanmadan kalkıp bir de Başba- kan"ı "diktatörlük"le suçlarlar…

Sorarım size, başkalarının kimi sevip sevmeyeceğine dahi karışan bir anlayışın, bir başkasını seviyor diye onu lince tabi tutan bir zihniyetin faşizmden öte bir anlamı var mıdır?

Diktatörlük bunların faşizmine el öptürür billahi!

Bir sanatçı dostum bu süreçte defalarca arayıp sıkıntısını aktardı.

Üzerindeki mahalle baskısının giderek dayanılmaz hale geldiğini söyledi.

O sanatçı dostumun tek kabahati Başbakan Erdoğan"ı sevdiğini söylemek, AK Parti hükümetinin demokratikleşme hamlelerine destek verdiğini söylemek…

Evet, tek kabahati buydu…

Çevresindeki herkes her vesileyle üzerine çullanıyordu işte…

Gezi Parkı olayları esnasında bu baskı daha bir arttı…

Ve nihayet kendisi de bir bildirinin altına imza koymak zorunda kaldı…

Son olarak değerli sanatçı Şafak Sezer"in başına getirilenler var.

Sanat adına utanç verici bir durum değil midir bu?

Sezer"in Başbakan sevgisi onları çıldırtmaya yetti de arttı bile…

Başladılar iğrenç tezvirata ve itibarsızlaştırma kampanyasına…

Sevsinler sizin demokratlığınızı ve dahi sanatçılığınızı!

Ergenekoncu sistemin bilmem hangi ayaklarını oluşturduğunu bildiğimiz çevrelerin değirmenine birer militan gibi su taşıyanlara sanatçı ve demokrat denilen bir ülkede sizce de bu durum bir paradoks değil mi?

Dibine kadar faşist bir zihniyete sahip olan malum sanatçıların demokrat diye geçinmeleri en basitinden bir paradokstur elbet.

Beyefendilere bakınız hele, kimi sevip sevmeyeceğimize de kendileri karar veriyorlar!

Sonra da kalkıp özgürlükten dem vuruyorlar!

Yetinmeyip, yaşam tarzlarına müdahale edildiğinden bahsediyorlar!

Yahu siz başkalarının kalbine dahi hükmetmeye çalışan faşist bir zihniyeti bayraklaştırırken nasıl olur da afra tafrayla özgürlükten bahsedersiniz ha?

İnsanda az biraz ilke, bir tutam da edep olur yahu!

Bu sanatçılar solcu geçinirler.

Anti-kapitalizm, anti-emperyalizm nutukları atarlar bolca.

Peki Gezi Parkı"nda ne yaparlar?

Koç grubuyla aynı derin tezgâhın içinde olurlar.

ABD"nin ve başkaca Türkiye düşmanı ülkelerin kirli senaryolarında oyunculuk yaparlar…

Sonra da kalkıp "Kahrolsun ABD" derler!

Gezi Parkı"nda nasıl ABD ile kol kola girdiklerini görmezlikten gelirler…

AB"ye ateş püskürürler…

Ama AB"nin AK Parti hükümetini köşeye sıkıştırma veya devirme operasyonunda gönüllü taşeronluk yapmayı kabul ederler…

Suriye"nin Baasçı rejimiyle, İran"ın mollatarist rejimiyle aynı hedef doğrultusunda bir araya gelirler…

Mısır"da seçilmiş Cumhurbaşkanı"nın askeri bir darbeyle alaşağı edilmesini onay veren, ne onayı, bu darbenin arkasındaki güç olarak bilinen gerici Körfez ülkeleri ve ABD ile aynı ağzı paylaşırlar…

Bir askeri darbeye "askeri darbe" bile diyemedikleri gibi Mursi"yi suçlamaya devam ederler…

Faşist darbecilerin katliamına bile kılıf bulmaya çalışırlar kurnazca…

Hızlarını alamayıp Mursi üzerinden Erdoğan"ın akıbetini hatırlatırlar utanmadan…

Tıpkı Menderes"in akıbetini hatırlatan o faşist zihniyet mensupları gibi…

Sanat mahallesindeki bu faşizm iğrenç olmanın ötesinde…

İçeridekiler böyle de dışarıdakiler farklı mı?

İçerisi ile dışarısı Başbakan Erdoğan"a düşmanlık noktasında birleştikleri için birbirlerinden hiçbir farkları yok…

Al birini vur ötekisine…

Sanatçıymış bunlar!

Demokratmış bunlar!

Sevsinler demokratlığınızı ve sanatçılığınızı sizin!