Korkularını yenemeyen ip cambazı, ipte yürüyemez. Oysa atalar vaktiyle şöyle demiş: Cambaz ipte, balık dipte gerek.
(Bu sözü hatırladığım iyi oldu. Akşam eve giderken balık almalı.)
Tek cambazlar için geçerli değil korkularını yenmek.
Direksiyona geçip trafiğe çıkmak isteyen acemi sürücü de azimle korkularının üstüne gitmek ve korkularıyla baş etmek zorunda.
Aynı şey toplumlar için de bir mecburiyet.
Hatta daha elzem...
Geçmişindeki yanlışlarla hesaplaşamayan, geleceğe doğru ilerlemek için ancak hayal kurabilir.
O hayalleri gerçekleştirmesine, arzu ettiği şekilde yoluna devam etmesine geçmişteki yanlışlar mani olur.
Tıpkı çift sürerken, pulluğa tarihi eser kalıntılarının takılması gibi.
Her zaman tarihi eser takılmaz sabana yahut pulluğa.
Bazen de gizlice gömülmüş bir ceset takılır.
Kayıtlara “faili meçhul” şeklinde geçmiş bir cinayet, o sayede aydınlığa kavuşma şansı yakalamış olur.
Anayasa değişikliğiyle ilgili referandum, Türkiye''nin geçmişiyle hesaplaşması için önünde utanç duvarı gibi duran engelleri kaldırdı.
Bugünlerde, yıllar boyu karanlıkta kalmış, üstü örtülmeye çalışılmış fakat toplum vicdanında hep kanayan bir yara halinde bekleyen olaylar birer birer ele alınmaya başlandı.
Jandarma Genel Komutanı Eşref Bitlis''in ölümüyle ilgili dosya tozlu raflardan indiriliyor.
Cumhurbaşkanı Turgut Özal''a düzenlenen suikast ve soru işaretleriyle dolu ölümü de yeniden incelenecek.
Ardından diğerleri sökün edecek; 80 öncesindeki karanlık dosyalar dâhil.
Kelle başına üç bin lira verenlerle verdirenlere de sıra gelecektir.
“Ne yaptımsa devlet için yaptım, millet ne derse desin, isterse otursun ağlasın” diyenlere...
Jitem vardı yoktu tartışmasını, papatya falına benzetip otuz yıldır bir doğru bir yanlış konuşanlara...
Suçlu ile suçsuz ayrımı yapmadan cinayet işleyenlere...
Kendi kafasından yargıya varanlara...
Kurabiye canavarından ilham almışçasına, infaz canavarına dönüşenlere...
Cami bombalama planları yapanlar zaten yargıda.
Cami yaktığını “rutin işler” bağlamında ifşa edenler de şu sıralar savcıların sorularına cevap vermekle meşgul.
Böyle böyle bir yere geleceğiz Allah''ın izniyle.
Geçmişiyle hesaplaşamayan, darbecilerini yargılamayan tek ülke olma utancından kurtulacağız.
Belki bir sabah bakacağız ki aydınlık bir Türkiye''ye uyanmışız.
Pencereden bakınca, bahar gelmiş dercesine “Demokrasi gelmiş” diye sesleneceğiz içeride uyuyanlara.
İsteyen uyumaya o sesi duyduktan sonra yine devam etsin ama tam demokratik bir ortamda uyumanın da uyanmanın da keyfi başka olsa gerek.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.