Kemal Bey kükredi: Hesap vereceksin, kaçamazsın!

Kemal Bey, çok uzun zaman sessiz kaldı. Gündemdeki sıcak konulara dair neredeyse hiç açıklama yapmadı. Sabırla bekledi. Ve günü geldi. Nihayet bir video ile seslendi. Alenen kükredi. (Markette bir etikette o mesajı görmüştüm. “Kemal Kükrer” yazıyordu rafta dizili şişelerin üstünde.)

Derler ya, durdu durdu kurnayı gözünden vurdu.

Yok kurnayı değil, zurnayı.

Anlayın işte. Turnalar vurulmasın istiyoruz.

Şükrü Karaca da bir şiirinde “Kuğular vurulmaz” demişti de kimse dinlememişti.

*

“Hesap vermek her bir CHP’linin namus borcudur. Her siyasi parti ve her siyasi savrulabilir, geri durabilir, rüşvet ve yolsuzluk sarmalına bulaşabilir. Ve hatta ihanet zincirine de tutunabilir.”

Bir ara Atatürk’ün Gençliğe Hitabe'sini dinliyor gibi olduk.

Ardından şöyle diyecek mi diye bekledik:

“Cebren ve hile ile aziz vatanın, bütün kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Kurultayda oylar rüşvet karşılığı çalınmış da olabilir.”

Neyse ki demedi. Çok şükür.

Mehter takımının en heybetli çalgısı, şüphesiz kös denilen büyük davullardır.

Develer iki yanında birer kös taşır, ortasında oturan kösçü, elindeki tokmaklarla güm güm vurarak ortalığı inletir.

Mehteran bölüğünde yüzlerce çalgının bir anda çalması, sefere giden askerlere moral verir.

Aynı zamanda düşmana korku, dosta keyiftir mehterin sesi.

Mehter takımının süs olmadığı, hayatın içinde görevini sürdürdüğü dönemlerde, hizmet veren develer yaşlandığı zaman emekli edilir… Boynuna bir berat asılarak serbest bırakılır... İstedikleri yerde dolaşırlarmış. O develere zarar veren cezaya uğrarmış.

*

Mütekait develerden biri, gariban birinin bostanına girmiş. Karpuzları, kavunları yemeye başlamış Yediğinden fazlasına da ezerek zarar vermekteymiş. Bostan sahibi köylü vaziyeti görünce, deveyi kovmak istemiş ama hayvanı sopayla kovalamaya cesaret edememiş. Vursa ceza alacak, başı derde girecek.

Eline bir teneke alıp çalmaya başlamış. Niyeti deveyi ürküterek kaçmasını sağlamak. Fakat devenin hiç umurunda değil. Zerre kadar tınmıyor. Hayvancağız kulağının dibinde çalınan koca davulları dinlemiş senelerce. Tenekenin tıngırtısı kös devesini ürkütmez, sinek vızıltısı gibi gelir.

*

Bunu niye anlattık?

Durup dururken değil.

Bazıları var ki akla hemen bu hikâyeyi getiriyor.

Deve değil elbette. Deveye benzemiyor bile. Senelerce sırtında kös de taşımamış.

Fakat kendisine karşı söylenen sözlere, yapılan eleştirilere karşı “otuz yıl boyunca kös dinlemiş deve” gibi davranıyorlar.

Başkalarının sözleri işine gelmeyince, kulağının yanında bir sinek vızıldamış ve geçip gitmiş gibi bakıyorlar.

Bakışlarında deveyi andıran bir taraf da yok değil hani.

Hele o çok dolu başlarını da yukarı kaldırıp kasılmaları yok mu?

Soru sormak istesen, cevap vermekten kaçınır.

Nasihat veya tavsiyede bulunmak istesen, hiç dinlemez. Bir tek övgüye duyarlıdır kulakları.

Artık kimsenin nasihat veya tavsiyeye ihtiyacı yok.

Herkes, her şeyin en doğrusunu biliyor.