Yazılmayan bir kitap: Etik ve Tasavvuf

Tasavvufa ilgi duyanların, felsefe meraklılarının, etik-ahlâk konularına kafa yoranların, zevk alarak okuyacakları bir kitap: "Etik ve Tasavvuf".

Bu kitap yazılmamış aslında. Konuşulmuş.

Felsefî diyaloglar şeklinde tasarlanmış ve öyle hazırlanmış.

Semih Yücel, Itır Erhart ve Ahmet Sait Akçay, Prof. Dr. Kenan Gürsoy ile Boğaz manzaralı odasında bir araya gelerek gerçekleştirdikleri sohbetleri kitaba dönüştürmüşler.

Arada Boğaz''dan geçen gemilerin düdükleri, martıların çığlıkları, çay kaşığının şıkırtılarını hissedebiliriz biraz gayret etsek.

*

"Tıpkı Sokrates ve öğrencileri gibi bir felsefe ilmi tahsil edecektik...

Felsefe disipliniyle tasavvuf geleneğinin biçimsel yapısına uygun olarak gerçekleştirilen konuşmalar, bize kalırsa diyaloglar demeyi tercih ederiz, felsefeyle, hakikatle, ahlakla ve var oluşumuzla yüzleşmemizi sağladı. Adeta bir ayna gibi, önümüzde Kenan Hoca, etrafında üç tilmiz, bakışlarımız, mimiklerimiz birer soru oluyor, sirayet buluyordu."

*

"Bu genç dostlarımla beraber olmaktan büyük bir memnuniyet duydum. Onların bu gün adına, ''tasavvuf geleneğimizi'' anlama çabalarını çok sevdim. Ve yine onların pek saygılı meraklarında, ileriye yönelik kültürel ve entelektüel inşa''mız açısından büyük ümitler gördüm. Uluların gönlü ve dili ile söylemeye çalışalım: ''Aşk Olsun''!"

Bu ifadelerle başlangıç yapan sohbet erbabına, kitabı okurken ve okuduktan sonra, hayranlığım bir hayli arttı. Soru gibi cevaplarla, cevap gibi sorular arasında koştum.

*

Aylar önce bir emaneti teslim etmek ve Boğaz''a karşı birer çay içmek maksadıyla Kenan Hoca''yı ziyarete gittiğimde, henüz matbaadan gelmiş ve mürekkebi kurumamış olan "Etik ve Tasavvuf" kitabını imzalamıştı.

İlk imzaladığı kitap olduğunu belirtmesi ise apaçık, tarafıma bahşedilenlerin arttığını gösteriyordu.

Aradan aylar geçtiği halde yavaş yavaş okudum. Bir çırpıda bitiremedim. Çırpıyla mırpıyla uğraşacak halim yoktu, anlamaya çalışıyordum.

*

Bir keski, bir balyoz, bir külünk, uzunca bir urgan, bir-iki alet edevat daha, getirip önüme yığmışlar...

Öte yanda dağ gibi durmakta olan dev kayalar var.

Haydi demişler, harekete geç ve bir piramit inşa et!

Hem de tek başına!

Çok fazla da vaktin yok ha, ona göre! Acele et, işe koyul!

Nasıl bir rüyadır bu?

İnsan silkinip uyanmak ve kalkıp "hayırdır inşallah" diyerek yüzünü yıkamak ister.

*

Ama bu bir rüya değil... İki büyük konu, iki esaslı kavram "Etik ve Tasavvuf" üzerine yapılan felsefi diyalogların bazı kısımlarını okurken hissettiklerimin basit bir sembolü.

Kenan Bey, imzaladığı sayfaya ''takdir'' ifadeleri yazdığı için, meraklanmıştım, neyi takdir etmiş olabilir diye. Herhalde aczimi hissetti, cesaretimi takdir etti.

Okurken anladım bunları ve işte bu yüzden uzun sürdü kitabı bitirmem.

Ama bazı yerlerinde kafamdan ve gönlümden geçenleri buldum.

Aşina olduğum muhitlerden geçtiğimi hissettim. Kendi sesim ve düşüncelerim vardı.

Adeta sahur sofrasındaki peynir ekmek gibiydi hızla okuduğum o kısımlar.

Yahut iftardaki mercimek çorbası... Dumanı tüten...