"Aldırma, Reis!"

Zindan... Sırtımızda mahkum elbisesi... Yaban eşeklerine mahsus kalın siyah çizgilerle bizi hür insanlardan ayırdetmişler... Üstüne 163 yazılı sandığımıza kapanmış, ağlıyoruz. Bu sandıkta, Allah ve Resûlünün kitaplarıyla, Türkün manalandırılmış tarihi ve annemizin misk kokulu baş örtüsünden başka bir şey yok...

"Ağla, öz evinin kovulmuşu, öz yurdunun paryası, ağla!.. Suçun Müslüman olmak..."

Merhum Necip Fazıl''ın "çilemizi" deşen sözleri bunlar. Bu cümleler, Hakkı her şeyin üzerinde tutacak bir gençlik uğruna senelerini mahkum olmaya adamış bir insanın seslenişi. Dininin, dilinin, beyninin, ilminin, ırzının, evinin, kininin, kalbinin davacısı bir gençlik için kalemine, ciğerinden kan çekerek yırtınan bir çile insanının paralanışının ifadesi yukarıda sarf edilen her kelime. Yılanlı kuyunun, ağzında acı tütün tadı ve yüreğinde her girişinde daha da palazlanan bir ateşten başka bir şey taşımayan gediklisinden, kapıların, parmaklıkların ve duvarların ötesine uçan mektubun son satırları bunlar.

Zindandan gelen mektubu alan genç Mehmet''ler büyüdü artık. O Mehmet''ler, iç ceplerinde, kalplerinin üzerine yerleştirdikleri zindandan gelen mektupla birlikte bugün zindanlara dönüyorlar.

Zindanlara geri dönüyorlar, çünkü mukaddes emaneti taşımak için Medrese-i Yusufiyye''den icazetli olmak gerekiyor. Sırtlarında mahkum elbisesi var, çünkü mazlumlar bu kıyafetle tanınıyor. Yaban eşeklerine mahsus kalın siyah çizgilerle hür insanlardan ayırt edilmiş onlar. Zira dava adamları hürriyetle pişmiyor. Üstünde artık 312 yazılı bir sandığa yaslanarak ağlayacaklar, çünkü orada mazlumlara yoldaş haksızlığa karşı kindar olacak ve kendi muhasebelerini yeniden yeniden elden geçirip, geri dönecekleri güne hazırlanacaklar.

"Aldırma, Reis!" Bugün İstanbul''da ardından boş kalan sıradan bir sandalyen başkalarının iştahını kabarttığı halde, nasıl bu kadar doldurulamaz olduğuna bak ve aldırma! Aldırma, çünkü adının geçtiği gizli meclislerde bilinmeyen pazarlıklara konu oluyor ve sırf sen var olduğun için bu ülkede sahte demokrat şovlar yapılamıyor. Türkiye tarihinde İskilipli Atıf Hoca''dan sonra savcının sabit gördüğünden daha fazla hüküm giydirilen ikinci dava adamı oluşuna da aldırma!

Mukaddes emanet, yılanlı kuyularda devir teslim oluyor. Bu emaneti, zindanda teslim alacak, yine orada teslim edeceksin. Onlardan buralara mektup yazacaksın. Sen orada pişerken, arkandan gelenleri de oralara hazırlayacaksın. Dünyalık namına üç duvar, parmaklıklar, 1.70''e 1.10 sert bir yataktan başka bir şeyin olamayacak belki, ama aldırma! Gönüller tavana yakın dar aralıklardan süzen güneş ışığında yeşerir derler. Şiirler orada kalbe sökün eder, huzur dört duvar arasında orada sararmış vicdanı.

Şimdi aldırma, Reis! Nasıl olsa aldıracaksın geri gelince haksızlığa. Aldıracaksın tek suçu dindar ve vatanperver olanın mahkum oluşuna. Üzerine alınacaksın talana, riyaya, zulme şahit olduğunda. Bu bozuk düzenin insan harcayışını seyredemeyeceksin elini kaldırmadan.

Dışarıya çıkınca sen de aldırma diyeceksin, içerideyken yolladığın mektuplarını koyunlarına sokup zindanlara yönelenlere.

Aldırma diyecek, ama aldıracaksın sen de, tıpkı şimdi seni uğurlayanlar gibi. Aldıracak ve ağlayacaksın..