IMF, şu sıralar Türkiye''de turluyor. Ramazan''da ne yerler, nerede iftar eder, nerede sahura kal-karlar bilemem, ama ben bu vesileyle, Ramazan ayında gündem dışı yazma gayretimi de hesaba katarak, ödemeler dengesini değil, IMF tarafından üç ayda bir çıkarılan Finance and Development adlı dergiye gönderme yapmak istiyorum.
IMF deyince çoğumuzun aklına sadece para politikaları, faiz dışı bütçe fazlası ve mali kesim reformu geliyor. Pratik politikalar anlamında da aslında büyük ölçüde bunlarla sınırlı kalıyor IMF desteği. Ancak netice itibariyle binlerce kişinin çalıştığı bu kurum, aynı zamanda kayda değer araştırmalara da ortam hazırlıyor. İktisat literatürüne ciddi sayılabilecek katkılar sağlayan üretken bir kadrosu var IMF''nin. IMF, aynı zamanda çeşitli yayınlarla dünya kamuoyundaki meşum imajını düzeltmeye çalışıyor. F&D, IMF''nin ekonomiyi sadece para politikaları ve bankacılık kesiminden ibaret görmediğini her ke-sime anlatmaya okunabilir bir dergi. Adından da anlaşılacağı gibi Finans''ı önemsediğini vurgulayan, ama Kalkınmayı da unutmadığının reklâmasyonunu yapan bir yayın.
Derginin Eylül sayısı, demografik değişimlerin iktisadi etkileri üzerine yoğunlaşmış. Bugünün dünyasında, çeşitli bilim dallarından akademisyenlerin en çok tartışıp üzerinde hiçbir mutabakata varamadıkları bir konu çevre ve iklim konusuysa eğer, diğeri de hiç şüphesiz, demografik değişimlerin toplumsal, iktisadi, kültürel ve siyasi etkileri olsa gerekir. Nüfus artışının muhtemel etkileri zaten yüzyıllardır tartışılıyor. Son yüzyıl, bu tartışmaya nüfusun yapısındaki değişimleri ve nüfusun seyyaliyetini (hareketliliğini) de ekledi.
Sözgelimi son altmış yıldır ABD''de iktisatçılar, işletmeciler, pazarlamacılar hemen her dönem II. Dünya Savaşı sonrası eve dönen askerler sayesinde o dönemde artan doğumları ile ortaya çıkan nesli (baby-boomers) takip edegelmişlerdir. Şimdilerde emekliliğin keyfini çıkaran bu nüfus katmanı, ABD nüfusu içinde öyle bir ağırlığa sahiptir ki, bunlar büyüdükçe ABD ekonomisinin şeklini değiştirmişlerdir.
Nüfus yapısındaki son dönem gelişmeler, orta ve uzun vadeli uluslararası konjonktürü etkilemesi açısından daha ilginç gözüküyor. Buna göre başta Avrupa ve Japonya olmak üzere gelişmiş ekonomiler hızla yaşlanıyor; buna karşın gelişmekte olan ekonomilerde gençlerin tüm nüfus içindeki oranı hızla artıyor. Yapılan projeksiyonlar, gelişmekte olan ülkelerin nüfuslarında gençlerin oranının yeni zirvelere gittiği ancak artış hızının azaldığı yönünde. Gelişmiş ülkelerde çalışanlar kazançlarından daha fazla bir kısmını artık çalışmayanları desteklemek için ayırmak zorunda kalıyorlar. Öte yandan gelişmekte olan ülkelerde kısa vadede bu genç nüfusun eğitimi ve yeterli sağlık hizmetlerine erişimi başlıca sorun olarak karşımıza çıkıyor. Tüm bu süreçlere bir de kırsaldan kente ve az gelişmişten gelişmiş olana olan nüfus hareketlerini ekleyin.
Yukarıdaki tablodan Avrupa''nın ciddi bir istihdam açığı yaşıyor olması sonucu çıkarılabilir. Keza gelişmekte olan ülkelerde sosyal güvenlik açığının olmaması gerekir. Oysa bugünün Avrupa''sı ciddi bir işsizlik sorunu ile mücadele etmekte, Türkiye ise sosyal güvenlik açıklarıyla boğuşmaktadır. Her ikisinde de yapısal sorunlar temel trendi tersine çevirecek kadar büyük.
Biz nüfus kontrolünü konuşurken Batının anti-aging furyasına kapılması boşuna değilmiş.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.