Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Kimimiz için uzun, kimimiz için kısa geçen bir Ramazan ayını geride bıraktık. Bir taraftan bu mübarek ayın manevi atmosferinden nemalanmak isteyen, ama öbür taraftan da Ramazan''a has klişe manşetleri artık gına veren medyamız da artık rutinine dönebilir, din ve irtica gibi konularda hasbi tavrı yeniden kuşanabilir. Son dönemlere damgasını vuran irtica isterisi aynı sahte içtenlikle devam edebilir.

Aslında bu ülkede dinin siyasete karışması hususunda çok lüzumsuz bir evham içinde olunduğu apaçık ortada. Tersi durum, yani genelde dünya işinin dine karışması veya daha özelde devletin dine müdahalesi çok daha sıklıkla karşılaştığımız bir durum. İş mevzubahis olduğunda namazı terk ettiren veya dindar futbolcuya zorla oruç bozduran mantık, dini hassasiyetlerini gündelik yaşamlarından eksik etmek istemeyenlerden çok daha yaygın bu ülkede. Hele hele devletin vermek istediği mesajı, Cuma hutbesine veya iki minare arasına sıkıştırmak istediği hallere, dindarlar üzerinden oy toplama girişimlerinden daha sık denk geliyoruz nedense.

Benim kanaatim, Türk insanının aslında laiklik konusunda öyle ya da böyle kandırılamayacak ölçüde mesafe aldığı yönünde. Din ile dünya işini birbirinden ayrı ve gayrı tutma mantığı, beğenelim veya beğenmeyelim, hayatını iş, güç, maç, kahve, ev, çoluk - çocuk, akraba taallûkat gibi kategorik yaşam bölmelerine ayırmış olan halkımızın dokusuna kısa sürede uyum sağlamışa benziyor.

Nereden mi biliyorum?

Bir Cuma namazı sonrası ya da, henüz taze olduğu için hafızası aklınızdadır, bir Bayram namazı sonrası camiden boşalan cemaati bir izleyin. Özellikle her daim cami cemaatinden olanların önemli bir kısmının kafasında takke bulunur ve ilginçtir, kimi zaman ayakkabıları eşiğe koyma sırasını beklerken, ancak genellikle ayakkabılar ayağa takıldıktan hemen sonra, ama illa ki caminin avlusundan çıkmadan önce o takkeler çıkarılır, düzgün bir şekilde dörde katlanır, iyice hassas olanlarımızca bir de küçük bir naylon torbaya sokularak gündelik kıyafetin en iç ceplerindeki yerlerine iade edilir. İstisnai birkaç kişinin dışında, dünya kıyafeti ile dini kisve arasında yaşanan bu gidiş gelişler, beş vakit tekrar edilir, aman sende demeden.

Bizim mürteci avcılarını korkutan o birkaç istisna belki de. Ama farkında olmadıkları şey, o birkaç istisnayı sayıca katbekat geçen takkelilerle, artık dini hayat bölmesine geçerken din kisvesine bürünme gereği bile duymayan bizim gibi başı açık, pantolon-gömlekliler.

Son olarak Bayram sabahı, namaz sonrası taktığım eleştiri gözlüklerimi bir de bazı imamlara yöneltmem gerekiyor. Sabah sabah öyle güzel bir cemaate öyle güzel bir malzeme sunma imkânları varken, bunu kimi imam maalesef pek bir sallapati yapıyor. Hani sadece kabiliyet meselesi de değil, eminim "Bu işi daha iyi nasıl yapabilirim?" sorusu üzerine biraz kafa yorsa pek çok şeyi fark ettirecek. Şevk mi noksan, yoksa onlar için de mi hayat bölmelere ayrılmış durumda?

Ben kendi adıma bu Bayram namazı vaazından iki güzel nasihati kulağıma küpe yapmak isterim:

Otuz gün boyunca helalden bile sakınmış biri herhalde kalan on bir ayda haramdan sakınabilir.

Camilerle ilişkinizi koparmayın.

Bu bayramın İslâm âleminin yaralarına şifa olması temennisiyle, hassaten Yeni Şafak okurlarına hayırlı bayramlar dilerim.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...